൧൦. ഘടീകാരസുത്തം

൫൦. ‘‘അവിഹം ഉപപന്നാസേ, വിമുത്താ സത്ത ഭിക്ഖവോ;

രാഗദോസപരിക്ഖീണാ, തിണ്ണാ ലോകേ വിസത്തിക’’ന്തി.

‘‘കേ ച തേ അതരും പങ്കം [സങ്ഗം (സീ. സ്യാ.)], മച്ചുധേയ്യം സുദുത്തരം;

കേ ഹിത്വാ മാനുസം ദേഹം, ദിബ്ബയോഗം ഉപച്ചഗു’’ന്തി.

‘‘ഉപകോ പലഗണ്ഡോ ച, പുക്കുസാതി ച തേ തയോ;

ഭദ്ദിയോ ഖണ്ഡദേവോ ച, ബാഹുരഗ്ഗി ച സിങ്ഗിയോ [ബഹുദന്തീ ച പിങ്ഗയോ (സീ.)];

തേ ഹിത്വാ മാനുസം ദേഹം, ദിബ്ബയോഗം ഉപച്ചഗു’’ന്തി.

‘‘കുസലീ ഭാസസീ തേസം, മാരപാസപ്പഹായിനം;

കസ്സ തേ ധമ്മമഞ്ഞായ, അച്ഛിദും ഭവബന്ധന’’ന്തി.

‘‘ന അഞ്ഞത്ര ഭഗവതാ, നാഞ്ഞത്ര തവ സാസനാ;

യസ്സ തേ ധമ്മമഞ്ഞായ, അച്ഛിദും ഭവബന്ധനം.

‘‘യത്ഥ നാമഞ്ച രൂപഞ്ച, അസേസം ഉപരുജ്ഝതി;

തം തേ ധമ്മം ഇധഞ്ഞായ, അച്ഛിദും ഭവബന്ധന’’ന്തി.

‘‘ഗമ്ഭീരം ഭാസസീ വാചം, ദുബ്ബിജാനം സുദുബ്ബുധം;

കസ്സ ത്വം ധമ്മമഞ്ഞായ, വാചം ഭാസസി ഈദിസ’’ന്തി.

‘‘കുമ്ഭകാരോ പുരേ ആസിം, വേകളിങ്ഗേ [വേഹളിങ്ഗേ (സീ.), വേഭളിങ്ഗേ (സ്യാ. കം.)] ഘടീകരോ;

മാതാപേത്തിഭരോ ആസിം, കസ്സപസ്സ ഉപാസകോ.

‘‘വിരതോ മേഥുനാ ധമ്മാ, ബ്രഹ്മചാരീ നിരാമിസോ;

അഹുവാ തേ സഗാമേയ്യോ, അഹുവാ തേ പുരേ സഖാ.

‘‘സോഹമേതേ പജാനാമി, വിമുത്തേ സത്ത ഭിക്ഖവോ;

രാഗദോസപരിക്ഖീണേ, തിണ്ണേ ലോകേ വിസത്തിക’’ന്തി.

‘‘ഏവമേതം തദാ ആസി, യഥാ ഭാസസി ഭഗ്ഗവ;

കുമ്ഭകാരോ പുരേ ആസി, വേകളിങ്ഗേ ഘടീകരോ;

മാതാപേത്തിഭരോ ആസി, കസ്സപസ്സ ഉപാസകോ.

‘‘വിരതോ മേഥുനാ ധമ്മാ, ബ്രഹ്മചാരീ നിരാമിസോ;

അഹുവാ മേ സഗാമേയ്യോ, അഹുവാ മേ പുരേ സഖാ’’തി.

‘‘ഏവമേതം പുരാണാനം, സഹായാനം അഹു സങ്ഗമോ;

ഉഭിന്നം ഭാവിതത്താനം, സരീരന്തിമധാരിന’’ന്തി.

ആദിത്തവഗ്ഗോ പഞ്ചമോ.

തസ്സുദ്ദാനം –

ആദിത്തം കിംദദം അന്നം, ഏകമൂലഅനോമിയം;

അച്ഛരാവനരോപജേതം, മച്ഛരേന ഘടീകരോതി.