൧. ആദിത്തസുത്തം

൪൧. ഏവം മേ സുതം – ഏകം സമയം ഭഗവാ സാവത്ഥിയം വിഹരതി ജേതവനേ അനാഥപിണ്ഡികസ്സ ആരാമേ. അഥ ഖോ അഞ്ഞതരാ ദേവതാ അഭിക്കന്തായ രത്തിയാ അഭിക്കന്തവണ്ണാ കേവലകപ്പം ജേതവനം ഓഭാസേത്വാ യേന ഭഗവാ തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ ഭഗവന്തം അഭിവാദേത്വാ ഏകമന്തം അട്ഠാസി. ഏകമന്തം ഠിതാ ഖോ സാ ദേവതാ ഭഗവതോ സന്തികേ ഇമാ ഗാഥായോ അഭാസി –

‘‘ആദിത്തസ്മിം അഗാരസ്മിം, യം നീഹരതി ഭാജനം;

തം തസ്സ ഹോതി അത്ഥായ, നോ ച യം തത്ഥ ഡയ്ഹതി.

‘‘ഏവം ആദിത്തകോ ലോകോ, ജരായ മരണേന ച;

നീഹരേഥേവ ദാനേന, ദിന്നം ഹോതി സുനീഹതം.

‘‘ദിന്നം സുഖഫലം ഹോതി, നാദിന്നം ഹോതി തം തഥാ;

ചോരാ ഹരന്തി രാജാനോ, അഗ്ഗി ഡഹതി നസ്സതി.

‘‘അഥ അന്തേന ജഹതി, സരീരം സപരിഗ്ഗഹം;

ഏതദഞ്ഞായ മേധാവീ, ഭുഞ്ജേഥ ച ദദേഥ ച;

ദത്വാ ച ഭുത്വാ ച യഥാനുഭാവം;

അനിന്ദിതോ സഗ്ഗമുപേതി ഠാന’’ന്തി.