൫. അരഹന്തസുത്തം

൨൫. ‘‘യോ ഹോതി ഭിക്ഖു അരഹം കതാവീ,

ഖീണാസവോ അന്തിമദേഹധാരീ;

അഹം വദാമീതിപി സോ വദേയ്യ,

മമം വദന്തീതിപി സോ വദേയ്യാ’’തി.

‘‘യോ ഹോതി ഭിക്ഖു അരഹം കതാവീ,

ഖീണാസവോ അന്തിമദേഹധാരീ;

അഹം വദാമീതിപി സോ വദേയ്യ,

മമം വദന്തീതിപി സോ വദേയ്യ;

ലോകേ സമഞ്ഞം കുസലോ വിദിത്വാ,

വോഹാരമത്തേന സോ [സ (?)] വോഹരേയ്യാ’’തി.

‘‘യോ ഹോതി ഭിക്ഖു അരഹം കതാവീ,

ഖീണാസവോ അന്തിമദേഹധാരീ;

മാനം നു ഖോ സോ ഉപഗമ്മ ഭിക്ഖു,

അഹം വദാമീതിപി സോ വദേയ്യ;

മമം വദന്തീതിപി സോ വദേയ്യാ’’തി.

‘‘പഹീനമാനസ്സ ന സന്തി ഗന്ഥാ,

വിധൂപിതാ മാനഗന്ഥസ്സ സബ്ബേ;

സ വീതിവത്തോ മഞ്ഞതം [മാനനം (സീ.), മഞ്ഞീതം (?)] സുമേധോ,

അഹം വദാമീതിപി സോ വദേയ്യ.

‘‘മമം വദന്തീതിപി സോ വദേയ്യ;

ലോകേ സമഞ്ഞം കുസലോ വിദിത്വാ;

വോഹാരമത്തേന സോ വോഹരേയ്യാ’’തി.