൪. സുന്ദരീഥേരീഗാഥാ

൩൧൩. ‘‘പേതാനി ഭോതി പുത്താനി, ഖാദമാനാ തുവം പുരേ;

തുവം ദിവാ ച രത്തോ ച, അതീവ പരിതപ്പസി.

൩൧൪. ‘‘സാജ്ജ സബ്ബാനി ഖാദിത്വാ, സതപുത്താനി [സത്ത പുത്താനി (സ്യാ.)] ബ്രാഹ്മണീ;

വാസേട്ഠി കേന വണ്ണേന, ന ബാള്ഹം പരിതപ്പസി’’.

൩൧൫. ‘‘ബഹൂനി പുത്തസതാനി, ഞാതിസങ്ഘസതാനി ച;

ഖാദിതാനി അതീതംസേ, മമ തുയ്ഹഞ്ച ബ്രാഹ്മണ.

൩൧൬. ‘‘സാഹം നിസ്സരണം ഞത്വാ, ജാതിയാ മരണസ്സ ച;

ന സോചാമി ന രോദാമി, ന ചാപി പരിതപ്പയിം’’.

൩൧൭. ‘‘അബ്ഭുതം വത വാസേട്ഠി, വാചം ഭാസസി ഏദിസിം;

കസ്സ ത്വം ധമ്മമഞ്ഞായ, ഗിരം [ഥിരം (സീ.)] ഭാസസി ഏദിസിം’’.

൩൧൮. ‘‘ഏസ ബ്രാഹ്മണ സമ്ബുദ്ധോ, നഗരം മിഥിലം പതി;

സബ്ബദുക്ഖപ്പഹാനായ, ധമ്മം ദേസേസി പാണിനം.

൩൧൯. ‘‘തസ്സ ബ്രഹ്മേ [ബ്രാഹ്മണ (സീ. സ്യാ.)] അരഹതോ, ധമ്മം സുത്വാ നിരൂപധിം;

തത്ഥ വിഞ്ഞാതസദ്ധമ്മാ, പുത്തസോകം ബ്യപാനുദിം’’.

൩൨൦. ‘‘സോ അഹമ്പി ഗമിസ്സാമി, നഗരം മിഥിലം പതി;

അപ്പേവ മം സോ ഭഗവാ, സബ്ബദുക്ഖാ പമോചയേ’’.

൩൨൧. അദ്ദസ ബ്രാഹ്മണോ ബുദ്ധം, വിപ്പമുത്തം നിരൂപധിം;

സ്വസ്സ ധമ്മമദേസേസി, മുനി ദുക്ഖസ്സ പാരഗൂ.

൩൨൨. ദുക്ഖം ദുക്ഖസമുപ്പാദം, ദുക്ഖസ്സ ച അതിക്കമം;

അരിയം ചട്ഠങ്ഗികം മഗ്ഗം, ദുക്ഖൂപസമഗാമിനം.

൩൨൩. തത്ഥ വിഞ്ഞാതസദ്ധമ്മോ, പബ്ബജ്ജം സമരോചയി;

സുജാതോ തീഹി രത്തീഹി, തിസ്സോ വിജ്ജാ അഫസ്സയി.

൩൨൪. ‘‘ഏഹി സാരഥി ഗച്ഛാഹി, രഥം നിയ്യാദയാഹിമം;

ആരോഗ്യം ബ്രാഹ്മണിം വജ്ജ [വജ്ജാ (സീ.)], ‘പബ്ബജി [പബ്ബജിതോ (സീ.)] ദാനി ബ്രാഹ്മണോ;

സുജാതോ തീഹി രത്തീഹി, തിസ്സോ വിജ്ജാ അഫസ്സയി’’’.

൩൨൫. തതോ ച രഥമാദായ, സഹസ്സഞ്ചാപി സാരഥി;

ആരോഗ്യം ബ്രാഹ്മണിവോച, ‘‘പബ്ബജി ദാനി ബ്രാഹ്മണോ;

സുജാതോ തീഹി രത്തീഹി, തിസ്സോ വിജ്ജാ അഫസ്സയി’’.

൩൨൬. ‘‘ഏതഞ്ചാഹം അസ്സരഥം, സഹസ്സഞ്ചാപി സാരഥി;

തേവിജ്ജം ബ്രാഹ്മണം സുത്വാ [ഞത്വാ (സീ.)], പുണ്ണപത്തം ദദാമി തേ’’.

൩൨൭. ‘‘തുയ്ഹേവ ഹോത്വസ്സരഥോ, സഹസ്സഞ്ചാപി ബ്രാഹ്മണി;

അഹമ്പി പബ്ബജിസ്സാമി, വരപഞ്ഞസ്സ സന്തികേ’’.

൩൨൮. ‘‘ഹത്ഥീ ഗവസ്സം മണികുണ്ഡലഞ്ച, ഫീതഞ്ചിമം ഗഹവിഭവം പഹായ;

പിതാ പബ്ബജിതോ തുയ്ഹം, ഭുഞ്ജ ഭോഗാനി സുന്ദരി; തുവം ദായാദികാ കുലേ’’.

൩൨൯. ‘‘ഹത്ഥീ ഗവസ്സം മണികുണ്ഡലഞ്ച, രമ്മം ചിമം ഗഹവിഭവം പഹായ;

പിതാ പബ്ബജിതോ മയ്ഹം, പുത്തസോകേന അട്ടിതോ;

അഹമ്പി പബ്ബജിസ്സാമി, ഭാതുസോകേന അട്ടിതാ’’.

൩൩൦. ‘‘സോ തേ ഇജ്ഝതു സങ്കപ്പോ, യം ത്വം പത്ഥേസി സുന്ദരീ;

ഉത്തിട്ഠപിണ്ഡോ ഉഞ്ഛോ ച, പംസുകൂലഞ്ച ചീവരം;

ഏതാനി അഭിസമ്ഭോന്തീ, പരലോകേ അനാസവാ’’.

൩൩൧. ‘‘സിക്ഖമാനായ മേ അയ്യേ, ദിബ്ബചക്ഖു വിസോധിതം;

പുബ്ബേനിവാസം ജാനാമി, യത്ഥ മേ വുസിതം പുരേ.

൩൩൨. ‘‘തുവം നിസ്സായ കല്യാണീ, ഥേരീ സങ്ഘസ്സ സോഭനേ;

തിസ്സോ വിജ്ജാ അനുപ്പത്താ, കതം ബുദ്ധസ്സ സാസനം.

൩൩൩. ‘‘അനുജാനാഹി മേ അയ്യേ, ഇച്ഛേ സാവത്ഥി ഗന്തവേ;

സീഹനാദം നദിസ്സാമി, ബുദ്ധസേട്ഠസ്സ സന്തികേ’’.

൩൩൪. ‘‘പസ്സ സുന്ദരി സത്ഥാരം, ഹേമവണ്ണം ഹരിത്തചം;

അദന്താനം ദമേതാരം, സമ്ബുദ്ധമകുതോഭയം’’.

൩൩൫. ‘‘പസ്സ സുന്ദരിമായന്തിം, വിപ്പമുത്തം നിരൂപധിം;

വീതരാഗം വിസംയുത്തം, കതകിച്ചമനാസവം.

൩൩൬. ‘‘ബാരാണസീതോ നിക്ഖമ്മ, തവ സന്തികമാഗതാ;

സാവികാ തേ മഹാവീര, പാദേ വന്ദതി സുന്ദരീ’’.

൩൩൭. ‘‘തുവം ബുദ്ധോ തുവം സത്ഥാ, തുയ്ഹം ധീതാമ്ഹി ബ്രാഹ്മണ;

ഓരസാ മുഖതോ ജാതാ, കതകിച്ചാ അനാസവാ’’.

൩൩൮. ‘‘തസ്സാ തേ സ്വാഗതം ഭദ്ദേ, തതോ [അഥോ (ക.)] തേ അദുരാഗതം;

ഏവഞ്ഹി ദന്താ ആയന്തി, സത്ഥു പാദാനി വന്ദികാ;

വീതരാഗാ വിസംയുത്താ, കതകിച്ചാ അനാസവാ’’.

… സുന്ദരീ ഥേരീ….