൮. അങ്ഗുലിമാലത്ഥേരഗാഥാ

൮൬൬. ‘‘ഗച്ഛം വദേസി സമണ ‘ട്ഠിതോമ്ഹി’, മമഞ്ച ബ്രൂസി ഠിതമട്ഠിതോതി;

പുച്ഛാമി തം സമണ ഏതമത്ഥം, ‘കഥം ഠിതോ ത്വം അഹമട്ഠിതോമ്ഹി’’’.

൮൬൭. ‘‘ഠിതോ അഹം അങ്ഗുലിമാല സബ്ബദാ, സബ്ബേസു ഭൂതേസു നിധായ ദണ്ഡം;

തുവഞ്ച പാണേസു അസഞ്ഞതോസി, തസ്മാ ഠിതോഹം തുവമട്ഠിതോസി’’.

൮൬൮. ‘‘ചിരസ്സം വത മേ മഹിതോ മഹേസീ, മഹാവനം സമണോ പച്ചപാദി [പച്ചുപാദി (സബ്ബത്ഥ)];

സോഹം ചജിസ്സാമി സഹസ്സപാപം, സുത്വാന ഗാഥം തവ ധമ്മയുത്തം’’.

൮൬൯. ഇച്ചേവ ചോരോ അസിമാവുധഞ്ച, സോബ്ഭേ പപാതേ നരകേ അന്വകാസി [അകിരി (മ. നി. ൨.൩൪൯)];

അവന്ദി ചോരോ സുഗതസ്സ പാദേ, തത്ഥേവ പബ്ബജ്ജമയാചി ബുദ്ധം.

൮൭൦. ബുദ്ധോ ച ഖോ കാരുണികോ മഹേസി, യോ സത്ഥാ ലോകസ്സ സദേവകസ്സ;

‘തമേഹി ഭിക്ഖൂ’തി തദാ അവോച, ഏസേവ തസ്സ അഹു ഭിക്ഖുഭാവോ.

൮൭൧. ‘‘യോ ച പുബ്ബേ പമജ്ജിത്വാ, പച്ഛാ സോ നപ്പമജ്ജതി;

സോമം ലോകം പഭാസേതി, അബ്ഭാ മുത്തോവ ചന്ദിമാ.

൮൭൨. ‘‘യസ്സ പാപം കതം കമ്മം, കുസലേന പിധീയതി [പിഥീയതി (സീ. സ്യാ.)];

സോമം ലോകം പഭാസേതി, അബ്ഭാ മുത്തോവ ചന്ദിമാ.

൮൭൩. ‘‘യോ ഹവേ ദഹരോ ഭിക്ഖു, യുഞ്ജതി ബുദ്ധസാസനേ;

സോമം ലോകം പഭാസേതി, അബ്ഭാ മുത്തോവ ചന്ദിമാ.

൮൭൪. [ദിസാ ഹി (സ്യാ. ക., മ. നി. ൨.൩൫൨)] ‘‘ദിസാപി മേ ധമ്മകഥം സുണന്തു, ദിസാപി മേ യുഞ്ജന്തു ബുദ്ധസാസനേ;

ദിസാപി മേ തേ മനുജേ ഭജന്തു, യേ ധമ്മമേവാദപയന്തി സന്തോ.

൮൭൫. ‘‘ദിസാ ഹി മേ ഖന്തിവാദാനം, അവിരോധപ്പസംസിനം;

സുണന്തു ധമ്മം കാലേന, തഞ്ച അനുവിധീയന്തു.

൮൭൬. ‘‘ന ഹി ജാതു സോ മമം ഹിംസേ, അഞ്ഞം വാ പന കിഞ്ചനം [കഞ്ചിനം (സീ. സ്യാ.), കഞ്ചനം (?)];

പപ്പുയ്യ പരമം സന്തിം, രക്ഖേയ്യ തസഥാവരേ.

൮൭൭. [ഥേരഗാ. ൧൯] ‘‘ഉദകഞ്ഹി നയന്തി നേത്തികാ, ഉസുകാരാ നമയന്തി [ദമയന്തി (ക.)] തേജനം;

ദാരും നമയന്തി [ദമയന്തി (ക.)] തച്ഛകാ, അത്താനം ദമയന്തി പണ്ഡിതാ.

൮൭൮. ‘‘ദണ്ഡേനേകേ ദമയന്തി, അങ്കുസേഭി കസാഹി ച;

അദണ്ഡേന അസത്ഥേന, അഹം ദന്തോമ്ഹി താദിനാ.

൮൭൯. ‘‘‘അഹിംസകോ’തി മേ നാമം, ഹിംസകസ്സ പുരേ സതോ;

അജ്ജാഹം സച്ചനാമോമ്ഹി, ന നം ഹിംസാമി കിഞ്ചനം [കഞ്ചിനം (സീ. സ്യാ.), കഞ്ചനം (?)].

൮൮൦. ‘‘ചോരോ അഹം പുരേ ആസിം, അങ്ഗുലിമാലോതി വിസ്സുതോ;

വുയ്ഹമാനോ മഹോഘേന, ബുദ്ധം സരണമാഗമം.

൮൮൧. ‘‘ലോഹിതപാണി പുരേ ആസിം, അങ്ഗുലിമാലോതി വിസ്സുതോ;

സരണഗമനം പസ്സ, ഭവനേത്തി സമൂഹതാ.

൮൮൨. ‘‘താദിസം കമ്മം കത്വാന, ബഹും ദുഗ്ഗതിഗാമിനം;

ഫുട്ഠോ കമ്മവിപാകേന, അനണോ ഭുഞ്ജാമി ഭോജനം.

൮൮൩. ‘‘പമാദമനുയുഞ്ജന്തി, ബാലാ ദുമ്മേധിനോ ജനാ;

അപ്പമാദഞ്ച മേധാവീ, ധനം സേട്ഠംവ രക്ഖതി.

൮൮൪. ‘‘മാ പമാദമനുയുഞ്ജേഥ, മാ കാമരതിസന്ഥവം [സന്ധവം (ക.)];

അപ്പമത്തോ ഹി ഝായന്തോ, പപ്പോതി പരമം സുഖം.

൮൮൫. ‘‘സ്വാഗതം നാപഗതം, നേതം ദുമ്മന്തിതം മമ;

സവിഭത്തേസു ധമ്മേസു, യം സേട്ഠം തദുപാഗമം.

൮൮൬. ‘‘സ്വാഗതം നാപഗതം, നേതം ദുമ്മന്തിതം മമ;

തിസ്സോ വിജ്ജാ അനുപ്പത്താ, കതം ബുദ്ധസ്സ സാസനം.

൮൮൭. ‘‘അരഞ്ഞേ രുക്ഖമൂലേ വാ, പബ്ബതേസു ഗുഹാസു വാ;

തത്ഥ തത്ഥേവ അട്ഠാസിം, ഉബ്ബിഗ്ഗമനസോ തദാ.

൮൮൮. ‘‘സുഖം സയാമി ഠായാമി, സുഖം കപ്പേമി ജീവിതം;

അഹത്ഥപാസോ മാരസ്സ, അഹോ സത്ഥാനുകമ്പിതോ.

൮൮൯. ‘‘ബ്രഹ്മജച്ചോ പുരേ ആസിം, ഉദിച്ചോ ഉഭതോ അഹു;

സോജ്ജ പുത്തോ സുഗതസ്സ, ധമ്മരാജസ്സ സത്ഥുനോ.

൮൯൦. ‘‘വീതതണ്ഹോ അനാദാനോ, ഗുത്തദ്വാരോ സുസംവുതോ;

അഘമൂലം വധിത്വാന, പത്തോ മേ ആസവക്ഖയോ.

൮൯൧. ‘‘പരിചിണ്ണോ മയാ സത്ഥാ, കതം ബുദ്ധസ്സ സാസനം;

ഓഹിതോ ഗരുകോ ഭാരോ, ഭവനേത്തി സമൂഹതാ’’തി.

… അങ്ഗുലിമാലോ ഥേരോ….