൧൦. ഉത്തിയത്ഥേരഗാഥാ

൩൦. ‘‘ആബാധേ മേ സമുപ്പന്നേ, സതി മേ ഉദപജ്ജഥ;

ആബാധോ മേ സമുപ്പന്നോ, കാലോ മേ നപ്പമജ്ജിതു’’ന്തി.

… ഉത്തിയോ ഥേരോ….

വഗ്ഗോ തതിയോ നിട്ഠിതോ.

തസ്സുദ്ദാനം –

നിഗ്രോധോ ചിത്തകോ ഥേരോ, ഗോസാലഥേരോ സുഗന്ധോ;

നന്ദിയോ അഭയോ ഥേരോ, ഥേരോ ലോമസകങ്ഗിയോ;

ജമ്ബുഗാമികപുത്തോ ച, ഹാരിതോ ഉത്തിയോ ഇസീതി.