൮. ദുതിയമിഗലുദ്ദകപേതവത്ഥു

൪൮൮. ‘‘കൂടാഗാരേ ച പാസാദേ, പല്ലങ്കേ ഗോനകത്ഥതേ;

പഞ്ചങ്ഗികേന തുരിയേന, രമസി സുപ്പവാദിതേ.

൪൮൯. ‘‘തതോ രത്യാ വിവസാനേ [വ്യവസാനേ (സീ.)], സൂരിയുഗ്ഗമനം പതി;

അപവിദ്ധോ സുസാനസ്മിം, ബഹുദുക്ഖം നിഗച്ഛസി.

൪൯൦. ‘‘കിം നു കായേന വാചായ, മനസാ ദുക്കടം കതം;

കിസ്സ കമ്മവിപാകേന, ഇദം ദുക്ഖം നിഗച്ഛസി’’.

൪൯൧. ‘‘അഹം രാജഗഹേ രമ്മേ, രമണീയേ ഗിരിബ്ബജേ;

മിഗലുദ്ദോ പുരേ ആസിം, ലുദ്ദോ ചാസിമസഞ്ഞതോ.

൪൯൨. ‘‘തസ്സ മേ സഹായോ സുഹദയോ, സദ്ധോ ആസി ഉപാസകോ;

തസ്സ കുലുപകോ ഭിക്ഖു, ആസി ഗോതമസാവകോ;

സോപി മം അനുകമ്പന്തോ, നിവാരേസി പുനപ്പുനം.

൪൯൩. ‘‘‘മാകാസി പാപകം കമ്മം, മാ താത ദുഗ്ഗതിം അഗാ;

സചേ ഇച്ഛസി പേച്ച സുഖം, വിരമ പാണവധാ അസംയമാ’.

൪൯൪. ‘‘തസ്സാഹം വചനം സുത്വാ, സുഖകാമസ്സ ഹിതാനുകമ്പിനോ;

നാകാസിം സകലാനുസാസനിം, ചിരപാപാഭിരതോ അബുദ്ധിമാ.

൪൯൫. ‘‘സോ മം പുന ഭൂരിസുമേധസോ, അനുകമ്പായ സംയമേ നിവേസയി;

‘സചേ ദിവാ ഹനസി പാണിനോ, അഥ തേ രത്തിം ഭവതു സംയമോ’.

൪൯൬. ‘‘സ്വാഹം ദിവാ ഹനിത്വാ പാണിനോ, വിരതോ രത്തിമഹോസി സഞ്ഞതോ;

രത്താഹം പരിചാരേമി, ദിവാ ഖജ്ജാമി ദുഗ്ഗതോ.

൪൯൭. ‘‘തസ്സ കമ്മസ്സ കുസലസ്സ, അനുഭോമി രത്തിം അമാനുസിം;

ദിവാ പടിഹതാവ കുക്കുരാ, ഉപധാവന്തി സമന്താ ഖാദിതും.

൪൯൮. ‘‘യേ ച തേ സതതാനുയോഗിനോ, ധുവം പയുത്താ [ധുവയുത്താ (സീ.)] സുഗതസ്സ സാസനേ;

മഞ്ഞാമി തേ അമതമേവ കേവലം, അധിഗച്ഛന്തി പദം അസങ്ഖത’’ന്തി.

ദുതിയമിഗലുദ്ദകപേതവത്ഥു അട്ഠമം.