൭. മിഗലുദ്ദകപേതവത്ഥു

൪൭൮. ‘‘നരനാരിപുരക്ഖതോ യുവാ, രജനീയേഹി കാമഗുണേഹി [കാമേഹി (ക.)] സോഭസി;

ദിവസം അനുഭോസി കാരണം, കിമകാസി പുരിമായ ജാതിയാ’’തി.

൪൭൯. ‘‘അഹം രാജഗഹേ രമ്മേ, രമണീയേ ഗിരിബ്ബജേ;

മിഗലുദ്ദോ പുരേ ആസിം, ലോഹിതപാണി ദാരുണോ.

൪൮൦. ‘‘അവിരോധകരേസു പാണിസു, പുഥുസത്തേസു പദുട്ഠമാനസോ;

വിചരിം അതിദാരുണോ സദാ [തദാ (സീ.)], പരഹിംസായ രതോ അസഞ്ഞതോ.

൪൮൧. ‘‘തസ്സ മേ സഹായോ സുഹദയോ [സുഹദോ (സീ.)], സദ്ധോ ആസി ഉപാസകോ;

സോപി [സോ ഹി (സ്യാ.)] മം അനുകമ്പന്തോ, നിവാരേസി പുനപ്പുനം.

൪൮൨. ‘‘‘മാകാസി പാപകം കമ്മം, മാ താത ദുഗ്ഗതിം അഗാ;

സചേ ഇച്ഛസി പേച്ച സുഖം, വിരമ പാണവധാ അസംയമാ’.

൪൮൩. ‘‘തസ്സാഹം വചനം സുത്വാ, സുഖകാമസ്സ ഹിതാനുകമ്പിനോ;

നാകാസിം സകലാനുസാസനിം, ചിരപാപാഭിരതോ അബുദ്ധിമാ.

൪൮൪. ‘‘സോ മം പുന ഭൂരിസുമേധസോ, അനുകമ്പായ സംയമേ നിവേസയി;

‘സചേ ദിവാ ഹനസി പാണിനോ, അഥ തേ രത്തിം ഭവതു സംയമോ’.

൪൮൫. ‘‘സ്വാഹം ദിവാ ഹനിത്വാ പാണിനോ, വിരതോ രത്തിമഹോസി സഞ്ഞതോ;

രത്താഹം പരിചാരേമി, ദിവാ ഖജ്ജാമി ദുഗ്ഗതോ.

൪൮൬. ‘‘തസ്സ കമ്മസ്സ കുസലസ്സ, അനുഭോമി രത്തിം അമാനുസിം;

ദിവാ പടിഹതാവ [പടിഹതാ ച (ക.)] കുക്കുരാ, ഉപധാവന്തി സമന്താ ഖാദിതും.

൪൮൭. ‘‘യേ ച തേ സതതാനുയോഗിനോ, ധുവം പയുത്താ സുഗതസ്സ സാസനേ;

മഞ്ഞാമി തേ അമതമേവ കേവലം, അധിഗച്ഛന്തി പദം അസങ്ഖത’’ന്തി.

മിഗലുദ്ദകപേതവത്ഥു സത്തമം.