൫. കുമാരപേതവത്ഥു

൪൫൩. അച്ഛേരരൂപം സുഗതസ്സ ഞാണം, സത്ഥാ യഥാ പുഗ്ഗലം ബ്യാകാസി;

ഉസ്സന്നപുഞ്ഞാപി ഭവന്തി ഹേകേ, പരിത്തപുഞ്ഞാപി ഭവന്തി ഹേകേ.

൪൫൪. അയം കുമാരോ സീവഥികായ ഛഡ്ഡിതോ, അങ്ഗുട്ഠസ്നേഹേന യാപേതി രത്തിം;

ന യക്ഖഭൂതാ ന സരീസപാ [സിരിംസപാ (സീ. സ്യാ. പീ.)] വാ, വിഹേഠയേയ്യും കതപുഞ്ഞം കുമാരം.

൪൫൫. സുനഖാപിമസ്സ പലിഹിംസു പാദേ, ധങ്കാ സിങ്ഗാലാ [സിഗാലാ (സീ. സ്യാ. പീ.)] പരിവത്തയന്തി;

ഗബ്ഭാസയം പക്ഖിഗണാ ഹരന്തി, കാകാ പന അക്ഖിമലം ഹരന്തി.

൪൫൬. നയിമസ്സ [ന ഇമസ്സ (സ്യാ.), നിമസ്സ (ക.)] രക്ഖം വിദഹിംസു കേചി, ന ഓസധം സാസപധൂപനം വാ;

നക്ഖത്തയോഗമ്പി ന അഗ്ഗഹേസും [ന ഉഗ്ഗഹേസും (ക.)], ന സബ്ബധഞ്ഞാനിപി ആകിരിംസു.

൪൫൭. ഏതാദിസം ഉത്തമകിച്ഛപത്തം, രത്താഭതം സീവഥികായ ഛഡ്ഡിതം;

നോനീതപിണ്ഡംവ പവേധമാനം, സസംസയം ജീവിതസാവസേസം.

൪൫൮. തമദ്ദസാ ദേവമനുസ്സപൂജിതോ, ദിസ്വാ ച തം ബ്യാകരി ഭൂരിപഞ്ഞോ;

‘‘അയം കുമാരോ നഗരസ്സിമസ്സ, അഗ്ഗകുലികോ ഭവിസ്സതി ഭോഗതോ ച’’ [ഭോഗവാ ച (സ്യാ. ക.)].

൪൫൯. ‘‘കിസ്സ [കിം’സ (?)] വതം കിം പന ബ്രഹ്മചരിയം, കിസ്സ സുചിണ്ണസ്സ അയം വിപാകോ;

ഏതാദിസം ബ്യസനം പാപുണിത്വാ, തം താദിസം പച്ചനുഭോസ്സതിദ്ധി’’ന്തി.

൪൬൦. ബുദ്ധപമുഖസ്സ ഭിക്ഖുസങ്ഘസ്സ, പൂജം അകാസി ജനതാ ഉളാരം;

തത്രസ്സ ചിത്തസ്സഹു അഞ്ഞഥത്തം, വാചം അഭാസി ഫരുസം അസബ്ഭം.

൪൬൧. സോ തം വിതക്കം പവിനോദയിത്വാ, പീതിം പസാദം പടിലദ്ധാ പച്ഛാ;

തഥാഗതം ജേതവനേ വസന്തം, യാഗുയാ ഉപട്ഠാസി സത്തരത്തം.

൪൬൨. തസ്സ [തം’സ (?)] വതം തം പന ബ്രഹ്മചരിയം, തസ്സ സുചിണ്ണസ്സ അയം വിപാകോ;

ഏതാദിസം ബ്യസനം പാപുണിത്വാ, തം താദിസം പച്ചനുഭോസ്സതിദ്ധിം.

൪൬൩. ഠത്വാന സോ വസ്സസതം ഇധേവ, സബ്ബേഹി കാമേഹി സമങ്ഗിഭൂതോ;

കായസ്സ ഭേദാ അഭിസമ്പരായം, സഹബ്യതം ഗച്ഛതി വാസവസ്സാതി.

കുമാരപേതവത്ഥു പഞ്ചമം.