൧൦. ധാതുവിവണ്ണപേതവത്ഥു

൫൦൭. ‘‘അന്തലിക്ഖസ്മിം തിട്ഠന്തോ, ദുഗ്ഗന്ധോ പൂതി വായസി;

മുഖഞ്ച തേ കിമയോ പൂതിഗന്ധം, ഖാദന്തി കിം കമ്മമകാസി പുബ്ബേ.

൫൦൮. ‘‘തതോ സത്ഥം ഗഹേത്വാന, ഓക്കന്തന്തി പുനപ്പുനം;

ഖാരേന പരിപ്ഫോസിത്വാ, ഓക്കന്തന്തി പുനപ്പുനം.

൫൦൯. ‘‘കിം നു കായേന വാചായ, മനസാ ദുക്കടം കതം;

കിസ്സ കമ്മവിപാകേന, ഇദം ദുക്ഖം നിഗച്ഛസീ’’തി.

൫൧൦. ‘‘അഹം രാജഗഹേ രമ്മേ, രമണീയേ ഗിരിബ്ബജേ;

ഇസ്സരോ ധനധഞ്ഞസ്സ, സുപഹൂതസ്സ മാരിസ.

൫൧൧. ‘‘തസ്സായം മേ ഭരിയാ ച, ധീതാ ച സുണിസാ ച മേ;

താ മാലം ഉപ്പലഞ്ചാപി, പച്ചഗ്ഘഞ്ച വിലേപനം;

ഥൂപം ഹരന്തിയോ വാരേസിം, തം പാപം പകതം മയാ.

൫൧൨. ‘‘ഛളാസീതിസഹസ്സാനി, മയം പച്ചത്തവേദനാ;

ഥൂപപൂജം വിവണ്ണേത്വാ, പച്ചാമ നിരയേ ഭുസം.

൫൧൩. ‘‘യേ ച ഖോ ഥൂപപൂജായ, വത്തന്തേ അരഹതോ മഹേ;

ആദീനവം പകാസേന്തി, വിവേചയേഥ [വിവേചയഥ (സീ.)] നേ തതോ.

൫൧൪. ‘‘ഇമാ ച പസ്സ ആയന്തിയോ, മാലധാരീ അലങ്കതാ;

മാലാവിപാകംനുഭോന്തിയോ [അനുഭവന്തി (സീ. പീ.)], സമിദ്ധാ ച താ [സമിദ്ധാ താ (സീ. സ്യാ.)] യസസ്സിനിയോ.

൫൧൫. ‘‘തഞ്ച ദിസ്വാന അച്ഛേരം, അബ്ഭുതം ലോമഹംസനം;

നമോ കരോന്തി സപ്പഞ്ഞാ, വന്ദന്തി തം മഹാമുനിം.

൫൧൬. ‘‘സോഹം നൂന ഇതോ ഗന്ത്വാ, യോനിം ലദ്ധാന മാനുസിം;

ഥൂപപൂജം കരിസ്സാമി, അപ്പമത്തോ പുനപ്പുന’’ന്തി.

ധാതുവിവണ്ണപേതവത്ഥു ദസമം.

ചൂളവഗ്ഗോ തതിയോ നിട്ഠിതോ.