൪. മഹാവഗ്ഗോ

൧. അമ്ബസക്കരപേതവത്ഥു

൫൧൭. വേസാലീ നാമ നഗരത്ഥി വജ്ജീനം, തത്ഥ അഹു ലിച്ഛവി അമ്ബസക്കരോ [അമ്ബസക്ഖരോ (സീ. സ്യാ.), അപ്പസക്കരോ (ക.)];

ദിസ്വാന പേതം നഗരസ്സ ബാഹിരം, തത്ഥേവ പുച്ഛിത്ഥ തം കാരണത്ഥികോ.

൫൧൮. ‘‘സേയ്യാ നിസജ്ജാ നയിമസ്സ അത്ഥി, അഭിക്കമോ നത്ഥി പടിക്കമോ ച;

അസിതപീതഖായിതവത്ഥഭോഗാ, പരിചാരികാ [പരിചാരണാ (സീ. പീ.)] സാപി ഇമസ്സ നത്ഥി.

൫൧൯. ‘‘യേ ഞാതകാ ദിട്ഠസുതാ സുഹജ്ജാ, അനുകമ്പകാ യസ്സ അഹേസും പുബ്ബേ;

ദട്ഠുമ്പി തേ ദാനി ന തം ലഭന്തി, വിരാജിതത്തോ [വിരാധിതത്തോ (സീ. പീ.)] ഹി ജനേന തേന.

൫൨൦. ‘‘ന ഓഗ്ഗതത്തസ്സ ഭവന്തി മിത്താ, ജഹന്തി മിത്താ വികലം വിദിത്വാ;

അത്ഥഞ്ച ദിസ്വാ പരിവാരയന്തി, ബഹൂ മിത്താ ഉഗ്ഗതത്തസ്സ ഹോന്തി.

൫൨൧. ‘‘നിഹീനത്തോ സബ്ബഭോഗേഹി കിച്ഛോ, സമ്മക്ഖിതോ സമ്പരിഭിന്നഗത്തോ;

ഉസ്സാവബിന്ദൂവ പലിമ്പമാനോ, അജ്ജ സുവേ ജീവിതസ്സൂപരോധോ.

൫൨൨. ‘‘ഏതാദിസം ഉത്തമകിച്ഛപ്പത്തം, ഉത്താസിതം പുചിമന്ദസ്സ സൂലേ;

‘അഥ ത്വം കേന വണ്ണേന വദേസി യക്ഖ, ജീവ ഭോ ജീവിതമേവ സേയ്യോ’’’തി.

൫൨൩. ‘‘സാലോഹിതോ ഏസ അഹോസി മയ്ഹം, അഹം സരാമി പുരിമായ ജാതിയാ;

ദിസ്വാ ച മേ കാരുഞ്ഞമഹോസി രാജ, മാ പാപധമ്മോ നിരയം പതായം [പതി + അയം = പതായം].

൫൨൪. ‘‘ഇതോ ചുതോ ലിച്ഛവി ഏസ പോസോ, സത്തുസ്സദം നിരയം ഘോരരൂപം;

ഉപപജ്ജതി ദുക്കടകമ്മകാരീ, മഹാഭിതാപം കടുകം ഭയാനകം.

൫൨൫. ‘‘അനേകഭാഗേന ഗുണേന സേയ്യോ, അയമേവ സൂലോ നിരയേന തേന;

ഏകന്തദുക്ഖം കടുകം ഭയാനകം, ഏകന്തതിബ്ബം നിരയം പതായം [പതേ + അയം = പതായം].

൫൨൬. ‘‘ഇദഞ്ച സുത്വാ വചനം മമേസോ, ദുക്ഖൂപനീതോ വിജഹേയ്യ പാണം;

തസ്മാ അഹം സന്തികേ ന ഭണാമി, മാ മേ കതോ ജീവിതസ്സൂപരോധോ’’.

൫൨൭. ‘‘അഞ്ഞാതോ ഏസോ [അജ്ഝിതോ ഏസ (ക.)] പുരിസസ്സ അത്ഥോ, അഞ്ഞമ്പി ഇച്ഛാമസേ പുച്ഛിതും തുവം;

ഓകാസകമ്മം സചേ നോ കരോസി, പുച്ഛാമ തം നോ ന ച കുജ്ഝിതബ്ബ’’ന്തി.

൫൨൮. ‘‘അദ്ധാ പടിഞ്ഞാ മേ തദാ അഹു [പടിഞ്ഞാതമേതം തദാഹു (ക.), പടിഞ്ഞാ ന മേതേ തദാ അഹു (?)], നാചിക്ഖനാ അപ്പസന്നസ്സ ഹോതി;

അകാമാ സദ്ധേയ്യവചോതി കത്വാ, പുച്ഛസ്സു മം കാമം യഥാ വിസയ്ഹ’’ന്തി [വിസയം (ക.)].

൫൨൯. ‘‘യം കിഞ്ചഹം ചക്ഖുനാ പസ്സിസ്സാമി [പസ്സാമി (ക.)], സബ്ബമ്പി താഹം അഭിസദ്ദഹേയ്യം;

ദിസ്വാവ തം നോപി ചേ സദ്ദഹേയ്യം, കരേയ്യാസി [കരോഹി (കത്ഥചി)] മേ യക്ഖ നിയസ്സകമ്മ’’ന്തി.

൫൩൦. ‘‘സച്ചപ്പടിഞ്ഞാ തവ മേസാ ഹോതു, സുത്വാന ധമ്മം ലഭ സുപ്പസാദം;

അഞ്ഞത്ഥികോ നോ ച പദുട്ഠചിത്തോ, യം തേ സുതം അസുതഞ്ചാപി ധമ്മം;

സബ്ബമ്പി അക്ഖിസ്സം [സബ്ബം ആചിക്ഖിസ്സം (സീ.)] യഥാ പജാനന്തി.

൫൩൧. ‘‘സേതേന അസ്സേന അലങ്കതേന, ഉപയാസി സൂലാവുതകസ്സ സന്തികേ;

യാനം ഇദം അബ്ഭുതം ദസ്സനേയ്യം, കിസ്സേതം കമ്മസ്സ അയം വിപാകോ’’തി.

൫൩൨. ‘‘വേസാലിയാ നഗരസ്സ [തസ്സ നഗരസ്സ (സീ. സ്യാ. പീ.)] മജ്ഝേ, ചിക്ഖല്ലമഗ്ഗേ നരകം അഹോസി;

ഗോസീസമേകാഹം പസന്നചിത്തോ, സേതം [സേതും (സ്യാ. ക.)] ഗഹേത്വാ നരകസ്മിം നിക്ഖിപിം.

൫൩൩. ‘‘ഏതസ്മിം പാദാനി പതിട്ഠപേത്വാ, മയഞ്ച അഞ്ഞേ ച അതിക്കമിമ്ഹാ;

യാനം ഇദം അബ്ഭുതം ദസ്സനേയ്യം, തസ്സേവ കമ്മസ്സ അയം വിപാകോ’’തി.

൫൩൪. ‘‘വണ്ണോ ച തേ സബ്ബദിസാ പഭാസതി, ഗന്ധോ ച തേ സബ്ബദിസാ പവായതി;

യക്ഖിദ്ധിപത്തോസി മഹാനുഭാവോ, നഗ്ഗോ ചാസി കിസ്സ അയം വിപാകോ’’തി.

൫൩൫. ‘‘അക്കോധനോ നിച്ചപസന്നചിത്തോ, സണ്ഹാഹി വാചാഹി ജനം ഉപേമി;

തസ്സേവ കമ്മസ്സ അയം വിപാകോ, ദിബ്ബോ മേ വണ്ണോ സതതം പഭാസതി.

൫൩൬. ‘‘യസഞ്ച കിത്തിഞ്ച ധമ്മേ ഠിതാനം, ദിസ്വാന മന്തേമി [ദിസ്വാ സമന്തേമി (ക.)] പസന്നചിത്തോ;

തസ്സേവ കമ്മസ്സ അയം വിപാകോ, ദിബ്ബോ മേ ഗന്ധോ സതതം പവായതി.

൫൩൭. ‘‘സഹായാനം തിത്ഥസ്മിം ന്ഹായന്താനം, ഥലേ ഗഹേത്വാ നിദഹിസ്സ ദുസ്സം;

ഖിഡ്ഡത്ഥികോ നോ ച പദുട്ഠചിത്തോ, തേനമ്ഹി നഗ്ഗോ കസിരാ ച വുത്തീ’’തി.

൫൩൮. ‘‘യോ കീളമാനോ പകരോതി പാപം, തസ്സേദിസം കമ്മവിപാകമാഹു;

അകീളമാനോ പന യോ കരോതി, കിം തസ്സ കമ്മസ്സ വിപാകമാഹൂ’’തി.

൫൩൯. ‘‘യേ ദുട്ഠസങ്കപ്പമനാ മനുസ്സാ, കായേന വാചായ ച സങ്കിലിട്ഠാ;

കായസ്സ ഭേദാ അഭിസമ്പരായം, അസംസയം തേ നിരയം ഉപേന്തി.

൫൪൦. ‘‘അപരേ പന സുഗതിമാസമാനാ, ദാനേ രതാ സങ്ഗഹിതത്തഭാവാ;

കായസ്സ ഭേദാ അഭിസമ്പരായം, അസംസയം തേ സുഗതിം ഉപേന്തീ’’തി.

൫൪൧. ‘‘തം കിന്തി ജാനേയ്യമഹം അവേച്ച, കല്യാണപാപസ്സ അയം വിപാകോ;

കിം വാഹം ദിസ്വാ അഭിസദ്ദഹേയ്യം, കോ വാപി മം സദ്ദഹാപേയ്യ ഏത’’ന്തി.

൫൪൨. ‘‘ദിസ്വാ ച സുത്വാ അഭിസദ്ദഹസ്സു, കല്യാണപാപസ്സ അയം വിപാകോ;

കല്യാണപാപേ ഉഭയേ അസന്തേ, സിയാ നു സത്താ സുഗതാ ദുഗ്ഗതാ വാ.

൫൪൩. ‘‘നോ ചേത്ഥ കമ്മാനി കരേയ്യും മച്ചാ, കല്യാണപാപാനി മനുസ്സലോകേ;

നാഹേസും സത്താ സുഗതാ ദുഗ്ഗതാ വാ, ഹീനാ പണീതാ ച മനുസ്സലോകേ.

൫൪൪. ‘‘യസ്മാ ച കമ്മാനി കരോന്തി മച്ചാ, കല്യാണപാപാനി മനുസ്സലോകേ;

തസ്മാ ഹി സത്താ സുഗതാ ദുഗ്ഗതാ വാ, ഹീനാ പണീതാ ച മനുസ്സലോകേ.

൫൪൫. ‘‘ദ്വയജ്ജ കമ്മാനം വിപാകമാഹു, സുഖസ്സ ദുക്ഖസ്സ ച വേദനീയം;

താ ദേവതായോ പരിചാരയന്തി, പച്ചന്തി ബാലാ ദ്വയതം അപസ്സിനോ.

൫൪൬. ‘‘ന മത്ഥി കമ്മാനി സയംകതാനി, ദത്വാപി മേ നത്ഥി യോ [സോ (സബ്ബത്ഥ)] ആദിസേയ്യ;

അച്ഛാദനം സയനമഥന്നപാനം, തേനമ്ഹി നഗ്ഗോ കസിരാ ച വുത്തീ’’തി.

൫൪൭. ‘‘സിയാ നു ഖോ കാരണം കിഞ്ചി യക്ഖ, അച്ഛാദനം യേന തുവം ലഭേഥ;

ആചിക്ഖ മേ ത്വം യദത്ഥി ഹേതു, സദ്ധായികം [സദ്ധായിതം (സീ. പീ.)] ഹേതുവചോ സുണോമാ’’തി.

൫൪൮. ‘‘കപ്പിതകോ [കപ്പിനകോ (സീ.)] നാമ ഇധത്ഥി ഭിക്ഖു, ഝായീ സുസീലോ അരഹാ വിമുത്തോ;

ഗുത്തിന്ദ്രിയോ സംവുതപാതിമോക്ഖോ, സീതിഭൂതോ ഉത്തമദിട്ഠിപത്തോ.

൫൪൯. ‘‘സഖിലോ വദഞ്ഞൂ സുവചോ സുമുഖോ, സ്വാഗമോ സുപ്പടിമുത്തകോ ച;

പുഞ്ഞസ്സ ഖേത്തം അരണവിഹാരീ, ദേവമനുസ്സാനഞ്ച ദക്ഖിണേയ്യോ.

൫൫൦. ‘‘സന്തോ വിധൂമോ അനീഘോ നിരാസോ, മുത്തോ വിസല്ലോ അമമോ അവങ്കോ;

നിരൂപധീ സബ്ബപപഞ്ചഖീണോ, തിസ്സോ വിജ്ജാ അനുപ്പത്തോ ജുതിമാ.

൫൫൧. ‘‘അപ്പഞ്ഞാതോ ദിസ്വാപി ന ച സുജാനോ, മുനീതി നം വജ്ജിസു വോഹരന്തി;

ജാനന്തി തം യക്ഖഭൂതാ അനേജം, കല്യാണധമ്മം വിചരന്തം ലോകേ.

൫൫൨. ‘‘തസ്സ തുവം ഏകയുഗം ദുവേ വാ, മമുദ്ദിസിത്വാന സചേ ദദേഥ;

പടിഗ്ഗഹീതാനി ച താനി അസ്സു, മമഞ്ച പസ്സേഥ സന്നദ്ധദുസ്സ’’ന്തി.

൫൫൩. ‘‘കസ്മിം പദേസേ സമണം വസന്തം, ഗന്ത്വാന പസ്സേമു മയം ഇദാനി;

യോ മജ്ജ [സ മജ്ജ (സീ.)] കങ്ഖം വിചികിച്ഛിതഞ്ച, ദിട്ഠീവിസൂകാനി വിനോദയേയ്യാ’’തി.

൫൫൪. ‘‘ഏസോ നിസിന്നോ കപിനച്ചനായം, പരിവാരിതോ ദേവതാഹി ബഹൂഹി;

ധമ്മിം കഥം ഭാസതി സച്ചനാമോ, സകസ്മിമാചേരകേ അപ്പമത്തോ’’തി.

൫൫൫. ‘‘തഥാഹം [യഥാഹം (ക.)] കസ്സാമി ഗന്ത്വാ ഇദാനി, അച്ഛാദയിസ്സം സമണം യുഗേന;

പടിഗ്ഗഹിതാനി ച താനി അസ്സു, തുവഞ്ച പസ്സേമു സന്നദ്ധദുസ്സ’’ന്തി.

൫൫൬. ‘‘മാ അക്ഖണേ പബ്ബജിതം ഉപാഗമി, സാധു വോ ലിച്ഛവി നേസ ധമ്മോ;

തതോ ച കാലേ ഉപസങ്കമിത്വാ, തത്ഥേവ പസ്സാഹി രഹോ നിസിന്ന’’ന്തി.

൫൫൭. തഥാതി വത്വാ അഗമാസി തത്ഥ, പരിവാരിതോ ദാസഗണേന ലിച്ഛവി;

സോ തം നഗരം ഉപസങ്കമിത്വാ, വാസൂപഗച്ഛിത്ഥ സകേ നിവേസനേ.

൫൫൮. തതോ ച കാലേ ഗിഹികിച്ചാനി കത്വാ, ന്ഹത്വാ പിവിത്വാ ച ഖണം ലഭിത്വാ;

വിചേയ്യ പേളാതോ ച യുഗാനി അട്ഠ, ഗാഹാപയീ ദാസഗണേന ലിച്ഛവി.

൫൫൯. സോ തം പദേസം ഉപസങ്കമിത്വാ, തം അദ്ദസ സമണം സന്തചിത്തം;

പടിക്കന്തം ഗോചരതോ നിവത്തം, സീതിഭൂതം രുക്ഖമൂലേ നിസിന്നം.

൫൬൦. തമേനമവോച ഉപസങ്കമിത്വാ, അപ്പാബാധം ഫാസുവിഹാരഞ്ച പുച്ഛി;

‘‘വേസാലിയം ലിച്ഛവിഹം ഭദന്തേ, ജാനന്തി മം ലിച്ഛവി അമ്ബസക്കരോ.

൫൬൧. ‘‘ഇമാനി മേ അട്ഠ യുഗാ സുഭാനി [യുഗാനി ഭന്തേ (സ്യാ. ക.)], പടിഗണ്ഹ ഭന്തേ പദദാമി തുയ്ഹം;

തേനേവ അത്ഥേന ഇധാഗതോസ്മി, യഥാ അഹം അത്തമനോ ഭവേയ്യ’’ന്തി.

൫൬൨. ‘‘ദൂരതോവ സമണബ്രാഹ്മണാ ച, നിവേസനം തേ പരിവജ്ജയന്തി;

പത്താനി ഭിജ്ജന്തി ച തേ [ഭിജ്ജന്തി തവ (സ്യാ. ക.)] നിവേസനേ, സങ്ഘാടിയോ ചാപി വിദാലയന്തി [വിപാടയന്തി (സീ.), വിപാതയന്തി (ക.)].

൫൬൩. ‘‘അഥാപരേ പാദകുഠാരികാഹി, അവംസിരാ സമണാ പാതയന്തി;

ഏതാദിസം പബ്ബജിതാ വിഹേസം, തയാ കതം സമണാ പാപുണന്തി.

൫൬൪. ‘‘തിണേന തേലമ്പി ന ത്വം അദാസി, മൂള്ഹസ്സ മഗ്ഗമ്പി ന പാവദാസി;

അന്ധസ്സ ദണ്ഡം സയമാദിയാസി, ഏതാദിസോ കദരിയോ അസംവുതോ തുവം;

അഥ ത്വം കേന വണ്ണേന കിമേവ ദിസ്വാ,

അമ്ഹേഹി സഹ സംവിഭാഗം കരോസീ’’തി.

൫൬൫. ‘‘പച്ചേമി ഭന്തേ യം ത്വം വദേസി, വിഹേസയിം സമണേ ബ്രാഹ്മണേ ച;

ഖിഡ്ഡത്ഥികോ നോ ച പദുട്ഠചിത്തോ, ഏതമ്പി മേ ദുക്കടമേവ ഭന്തേ.

൫൬൬. ‘‘ഖിഡ്ഡായ യക്ഖോ പസവിത്വാ പാപം, വേദേതി ദുക്ഖം അസമത്തഭോഗീ;

ദഹരോ യുവാ നഗ്ഗനിയസ്സ ഭാഗീ, കിം സു തതോ ദുക്ഖതരസ്സ ഹോതി.

൫൬൭. ‘‘തം ദിസ്വാ സംവേഗമലത്ഥം ഭന്തേ, തപ്പച്ചയാ വാപി [തപ്പച്ചയാ താഹം (സീ.), തപ്പച്ചയാ ചാഹം (പീ.)] ദദാമി ദാനം;

പടിഗണ്ഹ ഭന്തേ വത്ഥയുഗാനി അട്ഠ, യക്ഖസ്സിമാ ഗച്ഛന്തു ദക്ഖിണായോ’’തി.

൫൬൮. ‘‘അദ്ധാ ഹി ദാനം ബഹുധാ പസത്ഥം, ദദതോ ച തേ അക്ഖയധമ്മമത്ഥു;

പടിഗണ്ഹാമി തേ വത്ഥയുഗാനി അട്ഠ, യക്ഖസ്സിമാ ഗച്ഛന്തു ദക്ഖിണായോ’’തി.

൫൬൯. തതോ ഹി സോ ആചമയിത്വാ ലിച്ഛവി, ഥേരസ്സ ദത്വാന യുഗാനി അട്ഠ;

‘പടിഗ്ഗഹിതാനി ച താനി അസ്സു, യക്ഖഞ്ച പസ്സേഥ സന്നദ്ധദുസ്സം’.

൫൭൦. തമദ്ദസാ ചന്ദനസാരലിത്തം, ആജഞ്ഞമാരൂള്ഹമുളാരവണ്ണം;

അലങ്കതം സാധുനിവത്ഥദുസ്സം, പരിവാരിതം യക്ഖമഹിദ്ധിപത്തം.

൫൭൧. സോ തം ദിസ്വാ അത്തമനാ ഉദഗ്ഗോ, പഹട്ഠചിത്തോ ച സുഭഗ്ഗരൂപോ;

കമ്മഞ്ച ദിസ്വാന മഹാവിപാകം, സന്ദിട്ഠികം ചക്ഖുനാ സച്ഛികത്വാ.

൫൭൨. തമേനമവോച ഉപസങ്കമിത്വാ, ‘‘ദസ്സാമി ദാനം സമണബ്രാഹ്മണാനം;

ന ചാപി മേ കിഞ്ചി അദേയ്യമത്ഥി, തുവഞ്ച മേ യക്ഖ ബഹൂപകാരോ’’തി.

൫൭൩. ‘‘തുവഞ്ച മേ ലിച്ഛവി ഏകദേസം, അദാസി ദാനാനി അമോഘമേതം;

സ്വാഹം കരിസ്സാമി തയാവ സക്ഖിം, അമാനുസോ മാനുസകേന സദ്ധി’’ന്തി.

൫൭൪. ‘‘ഗതീ ച ബന്ധൂ ച പരായണഞ്ച [പരായനഞ്ച (സ്യാ. ക.)], മിത്തോ മമാസി അഥ ദേവതാ മേ [ദേവതാസി (സീ. സ്യാ.)];

യാചാമി തം [യാചാമഹം (സീ.)] പഞ്ജലികോ ഭവിത്വാ, ഇച്ഛാമി തം യക്ഖ പുനാപി ദട്ഠു’’ന്തി.

൫൭൫. ‘‘സചേ തുവം അസ്സദ്ധോ ഭവിസ്സസി, കദരിയരൂപോ വിപ്പടിപന്നചിത്തോ;

ത്വം നേവ മം ലച്ഛസി [തേനേവ മം ന ലച്ഛസീ (സീ.), തേനേവ മം ലിച്ഛവി (സ്യാ.), തേനേവ മം ലച്ഛസി (ക.)] ദസ്സനായ, ദിസ്വാ ച തം നോപി ച ആലപിസ്സം.

൫൭൬. ‘‘സചേ പന ത്വം ഭവിസ്സസി ധമ്മഗാരവോ, ദാനേ രതോ സങ്ഗഹിതത്തഭാവോ;

ഓപാനഭൂതോ സമണബ്രാഹ്മണാനം, ഏവം മമം ലച്ഛസി ദസ്സനായ.

൫൭൭. ‘‘ദിസ്വാ ച തം ആലപിസ്സം ഭദന്തേ, ഇമഞ്ച സൂലതോ ലഹും പമുഞ്ച;

യതോ നിദാനം അകരിമ്ഹ സക്ഖിം, മഞ്ഞാമി സൂലാവുതകസ്സ കാരണാ.

൫൭൮. ‘‘തേ അഞ്ഞമഞ്ഞം അകരിമ്ഹ സക്ഖിം, അയഞ്ച സൂലതോ [സൂലാവുതോ (സീ. സ്യാ.)] ലഹും പമുത്തോ;

സക്കച്ച ധമ്മാനി സമാചരന്തോ, മുച്ചേയ്യ സോ നിരയാ ച തമ്ഹാ;

കമ്മം സിയാ അഞ്ഞത്ര വേദനീയം.

൫൭൯. ‘‘കപ്പിതകഞ്ച ഉപസങ്കമിത്വാ, തേനേവ [തേന (സ്യാ. ക.)] സഹ സംവിഭജിത്വാ കാലേ;

സയം മുഖേനൂപനിസജ്ജ പുച്ഛ, സോ തേ അക്ഖിസ്സതി ഏതമത്ഥം.

൫൮൦. ‘‘തമേവ ഭിക്ഖും ഉപസങ്കമിത്വാ, പുച്ഛസ്സു അഞ്ഞത്ഥികോ നോ ച പദുട്ഠചിത്തോ;

സോ തേ സുതം അസുതഞ്ചാപി ധമ്മം,

സബ്ബമ്പി അക്ഖിസ്സതി യഥാ പജാന’’ന്തി.

൫൮൧. സോ തത്ഥ രഹസ്സം സമുല്ലപിത്വാ, സക്ഖിം കരിത്വാന അമാനുസേന;

പക്കാമി സോ ലിച്ഛവീനം സകാസം, അഥ ബ്രവി പരിസം സന്നിസിന്നം.

൫൮൨. ‘‘സുണന്തു ഭോന്തോ മമ ഏകവാക്യം, വരം വരിസ്സം ലഭിസ്സാമി അത്ഥം;

സൂലാവുതോ പുരിസോ ലുദ്ദകമ്മോ, പണീഹിതദണ്ഡോ [പണീതനണ്ഡോ (ക.)] അനുസത്തരൂപോ [അനുപക്കരൂപോ (ക.)].

൫൮൩. ‘‘ഏത്താവതാ വീസതിരത്തിമത്താ, യതോ ആവുതോ നേവ ജീവതി ന മതോ;

താഹം മോചയിസ്സാമി ദാനി, യഥാമതിം അനുജാനാതു സങ്ഘോ’’തി.

൫൮൪. ‘‘ഏതഞ്ച അഞ്ഞഞ്ച ലഹും പമുഞ്ച, കോ തം വദേഥ [വദേഥാതി (ക.), വദേഥ ച (സ്യാ.)] തഥാ കരോന്തം;

യഥാ പജാനാസി തഥാ കരോഹി, യഥാമതിം അനുജാനാതി സങ്ഘോ’’തി.

൫൮൫. സോ തം പദേസം ഉപസങ്കമിത്വാ, സൂലാവുതം മോചയി ഖിപ്പമേവ;

‘മാ ഭായി സമ്മാ’തി ച തം അവോച, തികിച്ഛകാനഞ്ച ഉപട്ഠപേസി.

൫൮൬. ‘‘കപ്പിതകഞ്ച ഉപസങ്കമിത്വാ, തേനേവ സഹ [തേന സമം (സീ.), തേന സഹ (സ്യാ. ക.)] സംവിഭജിത്വാ കാലേ;

സയം മുഖേനൂപനിസജ്ജ ലിച്ഛവി, തഥേവ പുച്ഛിത്ഥ നം കാരണത്ഥികോ.

൫൮൭. ‘‘സൂലാവുതോ പുരിസോ ലുദ്ദകമ്മോ, പണീതദണ്ഡോ അനുസത്തരൂപോ;

ഏത്താവതാ വീസതിരത്തിമത്താ, യതോ ആവുതോ നേവ ജീവതി ന മതോ.

൫൮൮. ‘‘സോ മോചിതോ ഗന്ത്വാ മയാ ഇദാനി, ഏതസ്സ യക്ഖസ്സ വചോ ഹി ഭന്തേ;