൮. ചൂളസേട്ഠിപേതവത്ഥു

൨൪൬. ‘‘നഗ്ഗോ കിസോ പബ്ബജിതോസി ഭന്തേ, രത്തിം കുഹിം ഗച്ഛസി കിസ്സ ഹേതു;

ആചിക്ഖ മേ തം അപി സക്കുണേമു, സബ്ബേന വിത്തം പടിപാദയേ തുവ’’ന്തി.

൨൪൭. ‘‘ബാരാണസീ നഗരം ദൂരഘുട്ഠം, തത്ഥാഹം ഗഹപതി അഡ്ഢകോ അഹു ദീനോ;

അദാതാ ഗേധിതമനോ ആമിസസ്മിം, ദുസ്സീല്യേന യമവിസയമ്ഹി പത്തോ.

൨൪൮. ‘‘സോ സൂചികായ കിലമിതോ തേഹി,

തേനേവ ഞാതീസു യാമി ആമിസകിഞ്ചിക്ഖഹേതു;

അദാനസീലാ ന ച സദ്ദഹന്തി,

ദാനഫലം ഹോതി പരമ്ഹി ലോകേ.

൨൪൯. ‘‘ധീതാ ച മയ്ഹം ലപതേ അഭിക്ഖണം, ‘ദസ്സാമി ദാനം പിതൂനം പിതാമഹാനം’;

തമുപക്ഖടം പരിവിസയന്തി ബ്രാഹ്മണാ [ബ്രാഹ്മണേ (സീ.)], ‘യാമി അഹം അന്ധകവിന്ദം ഭോത്തു’’’ന്തി.

൨൫൦. തമവോച രാജാ ‘‘അനുഭവിയാന തമ്പി,

ഏയ്യാസി ഖിപ്പം അഹമപി കസ്സം പൂജം;

ആചിക്ഖ മേ തം യദി അത്ഥി ഹേതു,

സദ്ധായിതം ഹേതുവചോ സുണോമാ’’തി.

൨൫൧. ‘തഥാ’തി വത്വാ അഗമാസി തത്ഥ, ഭുഞ്ജിംസു ഭത്തം ന ച ദക്ഖിണാരഹാ;

പച്ചാഗമി രാജഗഹം പുനാപരം, പാതുരഹോസി പുരതോ ജനാധിപസ്സ.

൨൫൨. ദിസ്വാന പേതം പുനദേവ ആഗതം, രാജാ അവോച ‘‘അഹമപി കിം ദദാമി;

ആചിക്ഖ മേ തം യദി അത്ഥി ഹേതു, യേന തുവം ചിരതരം പീണിതോ സിയാ’’തി.

൨൫൩. ‘‘ബുദ്ധഞ്ച സങ്ഘം പരിവിസിയാന രാജ, അന്നേന പാനേന ച ചീവരേന;

തം ദക്ഖിണം ആദിസ മേ ഹിതായ, ഏവം അഹം ചിരതരം പീണിതോ സിയാ’’തി.

൨൫൪. തതോ ച രാജാ നിപതിത്വാ താവദേ [താവദേവ (സ്യാ.), തദേവ (ക.)], ദാനം സഹത്ഥാ അതുലം ദദിത്വാ [അതുലഞ്ച ദത്വാ (സ്യാ. ക.)] സങ്ഘേ;

ആരോചേസി പകതം [ആരോചയീ പകതിം (സീ. സ്യാ.)] തഥാഗതസ്സ, തസ്സ ച പേതസ്സ ദക്ഖിണം ആദിസിത്ഥ.

൨൫൫. സോ പൂജിതോ അതിവിയ സോഭമാനോ, പാതുരഹോസി പുരതോ ജനാധിപസ്സ;

‘‘യക്ഖോഹമസ്മി പരമിദ്ധിപത്തോ, ന മയ്ഹമത്ഥി സമാ സദിസാ [മയ്ഹമിദ്ധിസമസദിസാ (സീ. സ്യാ.)] മാനുസാ.

൨൫൬. ‘‘പസ്സാനുഭാവം അപരിമിതം മമയിദം, തയാനുദിട്ഠം അതുലം ദത്വാ സങ്ഘേ;

സന്തപ്പിതോ സതതം സദാ ബഹൂഹി, യാമി അഹം സുഖിതോ മനുസ്സദേവാ’’തി.

ചൂളസേട്ഠിപേതവത്ഥു അട്ഠമം നിട്ഠിതം.

ഭാണവാരം പഠമം നിട്ഠിതം.