൯. പരിവത്തനഹാരവിഭങ്ഗോ

൩൫. തത്ഥ കതമോ പരിവത്തനോ ഹാരോ? ‘‘കുസലാകുസലേ ധമ്മേ’’തി. സമ്മാദിട്ഠിസ്സ പുരിസപുഗ്ഗലസ്സ മിച്ഛാദിട്ഠി നിജ്ജിണ്ണാ ഭവതി. യേ ചസ്സ മിച്ഛാദിട്ഠിപച്ചയാ ഉപ്പജ്ജേയ്യും അനേകേ [അനേകാ (ക.)] പാപകാ അകുസലാ ധമ്മാ, തേ ചസ്സ നിജ്ജിണ്ണാ ഹോന്തി. സമ്മാദിട്ഠിപച്ചയാ ചസ്സ അനേകേ കുസലാ ധമ്മാ സമ്ഭവന്തി, തേ ചസ്സ ഭാവനാപാരിപൂരിം ഗച്ഛന്തി. സമ്മാസങ്കപ്പസ്സ പുരിസപുഗ്ഗലസ്സ മിച്ഛാസങ്കപ്പോ നിജ്ജിണ്ണോ ഭവതി. യേ ചസ്സ മിച്ഛാസങ്കപ്പപച്ചയാ ഉപ്പജ്ജേയ്യും അനേകേ പാപകാ അകുസലാ ധമ്മാ, തേ ചസ്സ നിജ്ജിണ്ണാ ഹോന്തി. സമ്മാസങ്കപ്പപച്ചയാ ചസ്സ അനേകേ കുസലാ ധമ്മാ സമ്ഭവന്തി. തേ ചസ്സ ഭാവനാപാരിപൂരിം ഗച്ഛന്തി. ഏവം സമ്മാവാചസ്സ സമ്മാകമ്മന്തസ്സ സമ്മാആജീവസ്സ സമ്മാവായാമസ്സ സമ്മാസതിസ്സ സമ്മാസമാധിസ്സ സമ്മാവിമുത്തസ്സ സമ്മാവിമുത്തിഞാണദസ്സനസ്സ പുരിസപുഗ്ഗലസ്സ മിച്ഛാവിമുത്തിഞാണദസ്സനം നിജ്ജിണ്ണം ഭവതി. യേ ചസ്സ മിച്ഛാവിമുത്തിഞാണദസ്സനപച്ചയാ ഉപ്പജ്ജേയ്യും അനേകേ പാപകാ അകുസലാ ധമ്മാ, തേ ചസ്സ നിജ്ജിണ്ണാ ഹോന്തി. സമ്മാവിമുത്തിഞാണദസ്സനപച്ചയാ ചസ്സ അനേകേ കുസലാ ധമ്മാ സമ്ഭവന്തി, തേ ചസ്സ ഭാവനാപാരിപൂരിം ഗച്ഛന്തി.

൩൬. യസ്സ വാ പാണാതിപാതാ പടിവിരതസ്സ പാണാതിപാതോ പഹീനോ ഹോതി. അദിന്നാദാനാ പടിവിരതസ്സ അദിന്നാദാനം പഹീനം ഹോതി. ബ്രഹ്മചാരിസ്സ അബ്രഹ്മചരിയം പഹീനം ഹോതി. സച്ചവാദിസ്സ മുസാവാദോ പഹീനോ ഹോതി. അപിസുണവാചസ്സ പിസുണാ വാചാ പഹീനാ ഹോതി. സണ്ഹവാചസ്സ ഫരുസാ വാചാ പഹീനാ ഹോതി. കാലവാദിസ്സ സമ്ഫപ്പലാപോ പഹീനോ ഹോതി. അനഭിജ്ഝാലുസ്സ [അനഭിജ്ഝാമനസ്സ (ക.)] അഭിജ്ഝാ പഹീനാ ഹോതി. അബ്യാപന്നചിത്തസ്സ ബ്യാപാദോ പഹീനോ ഹോതി. സമ്മാദിട്ഠിസ്സ മിച്ഛാദിട്ഠി പഹീനാ ഹോതി.

യേ ച ഖോ കേചി അരിയം അട്ഠങ്ഗികം മഗ്ഗം ഗരഹന്തി, നേസം സന്ദിട്ഠികാ സഹധമ്മികാ ഗാരയ്ഹാ വാദാനുവാദാ ആഗച്ഛന്തി. സമ്മാദിട്ഠിഞ്ച തേ ഭവന്തോ ധമ്മം ഗരഹന്തി. തേന ഹി യേ മിച്ഛാദിട്ഠികാ, തേസം ഭവന്താനം പുജ്ജാ ച പാസംസാ ച. ഏവം സമ്മാസങ്കപ്പം സമ്മാവാചം സമ്മാകമ്മന്തം സമ്മാആജീവം സമ്മാവായാമം സമ്മാസതിം സമ്മാസമാധിം സമ്മാവിമുത്തിം സമ്മാവിമുത്തിഞാണദസ്സനഞ്ച തേ ഭവന്തോ ധമ്മം ഗരഹന്തി. തേന ഹി യേ മിച്ഛാവിമുത്തിഞാണദസ്സനാ, തേസം ഭവന്താനം പുജ്ജാ ച പാസംസാ ച.

യേ ച ഖോ കേചി ഏവമാഹംസു ‘‘ഭുഞ്ജിതബ്ബാ കാമാ, പരിഭുഞ്ജിതബ്ബാ കാമാ, ആസേവിതബ്ബാ കാമാ, നിസേവിതബ്ബാ കാമാ, ഭാവയിതബ്ബാ കാമാ, ബഹുലീകാതബ്ബാ കാമാ’’തി. കാമേഹി വേരമണീ തേസം അധമ്മോ.

യേ വാ പന കേചി ഏവമാഹംസു ‘‘അത്തകിലമഥാനുയോഗോ ധമ്മോ’’തി. നിയ്യാനികോ തേസം ധമ്മോ അധമ്മോ. യേ ച ഖോ കേചി ഏവമാഹംസു ‘‘ദുക്ഖോ ധമ്മോ’’തി. സുഖോ തേസം ധമ്മോ അധമ്മോ. യഥാ വാ പന ഭിക്ഖുനോ സബ്ബസങ്ഖാരേസു അസുഭാനുപസ്സിനോ വിഹരതോ സുഭസഞ്ഞാ പഹീയന്തി. ദുക്ഖാനുപസ്സിനോ വിഹരതോ സുഖസഞ്ഞാ പഹീയന്തി. അനിച്ചാനുപസ്സിനോ വിഹരതോ നിച്ചസഞ്ഞാ പഹീയന്തി. അനത്താനുപസ്സിനോ വിഹരതോ അത്തസഞ്ഞാ പഹീയന്തി. യം യം വാ പന ധമ്മം രോചയതി വാ ഉപഗച്ഛതി വാ, തസ്സ തസ്സ ധമ്മസ്സ യോ പടിപക്ഖോ, സ്വസ്സ അനിട്ഠതോ അജ്ഝാപന്നോ ഭവതി. തേനാഹ ആയസ്മാ മഹാകച്ചായനോ ‘‘കുസലാകുസലധമ്മേ’’തി.

നിയുത്തോ പരിവത്തനോ ഹാരോ.