൬. കാമൂപപത്തിസുത്തം

൯൫. വുത്തഞ്ഹേതം ഭഗവതാ, വുത്തമരഹതാതി മേ സുതം –

‘‘തിസ്സോ ഇമാ, ഭിക്ഖവേ, കാമൂപപത്തിയോ [കാമുപ്പത്തിയോ (സീ.)]. കതമാ തിസ്സോ? പച്ചുപട്ഠിതകാമാ, നിമ്മാനരതിനോ, പരനിമ്മിതവസവത്തിനോ – ഇമാ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, തിസ്സോ കാമൂപപത്തിയോ’’തി. ഏതമത്ഥം ഭഗവാ അവോച. തത്ഥേതം ഇതി വുച്ചതി –

‘‘പച്ചുപട്ഠിതകാമാ ച, യേ ദേവാ വസവത്തിനോ;

നിമ്മാനരതിനോ ദേവാ, യേ ചഞ്ഞേ കാമഭോഗിനോ;

ഇത്ഥഭാവഞ്ഞഥാഭാവം, സംസാരം നാതിവത്തരേ.

‘‘ഏതമാദീനവം ഞത്വാ, കാമഭോഗേസു പണ്ഡിതോ;

സബ്ബേ പരിച്ചജേ കാമേ, യേ ദിബ്ബാ യേ ച മാനുസാ.

‘‘പിയരൂപസാതഗധിതം, ഛേത്വാ സോതം ദുരച്ചയം;

അസേസം പരിനിബ്ബന്തി, അസേസം ദുക്ഖമച്ചഗും.

‘‘അരിയദ്ദസാ വേദഗുനോ, സമ്മദഞ്ഞായ പണ്ഡിതാ;

ജാതിക്ഖയമഭിഞ്ഞായ, നാഗച്ഛന്തി പുനബ്ഭവ’’ന്തി.

അയമ്പി അത്ഥോ വുത്തോ ഭഗവതാ, ഇതി മേ സുതന്തി. ഛട്ഠം.