൩. സങ്ഘാടികണ്ണസുത്തം

൯൨. വുത്തഞ്ഹേതം ഭഗവതാ, വുത്തമരഹതാതി മേ സുതം –

‘‘സങ്ഘാടികണ്ണേ ചേപി, ഭിക്ഖവേ, ഭിക്ഖു ഗഹേത്വാ പിട്ഠിതോ പിട്ഠിതോ അനുബന്ധോ അസ്സ പാദേ പാദം നിക്ഖിപന്തോ, സോ ച ഹോതി അഭിജ്ഝാലു കാമേസു തിബ്ബസാരാഗോ ബ്യാപന്നചിത്തോ പദുട്ഠമനസങ്കപ്പോ മുട്ഠസ്സതി അസമ്പജാനോ അസമാഹിതോ വിബ്ഭന്തചിത്തോ പാകതിന്ദ്രിയോ; അഥ ഖോ സോ ആരകാവ മയ്ഹം, അഹഞ്ച തസ്സ. തം കിസ്സ ഹേതു? ധമ്മഞ്ഹി സോ, ഭിക്ഖവേ, ഭിക്ഖു ന പസ്സതി. ധമ്മം അപസ്സന്തോ ന മം പസ്സതി [മം ന പസ്സതി (സ്യാ.)].

‘‘യോജനസതേ ചേപി സോ, ഭിക്ഖവേ, ഭിക്ഖു വിഹരേയ്യ. സോ ച ഹോതി അനഭിജ്ഝാലു കാമേസു ന തിബ്ബസാരാഗോ അബ്യാപന്നചിത്തോ അപദുട്ഠമനസങ്കപ്പോ ഉപട്ഠിതസ്സതി സമ്പജാനോ സമാഹിതോ ഏകഗ്ഗചിത്തോ സംവുതിന്ദ്രിയോ; അഥ ഖോ സോ സന്തികേവ മയ്ഹം, അഹഞ്ച തസ്സ. തം കിസ്സ ഹേതു? ധമ്മം ഹി സോ, ഭിക്ഖവേ, ഭിക്ഖു പസ്സതി; ധമ്മം പസ്സന്തോ മം പസ്സതീ’’തി. ഏതമത്ഥം ഭഗവാ അവോച. തത്ഥേതം ഇതി വുച്ചതി –

‘‘അനുബന്ധോപി ചേ അസ്സ, മഹിച്ഛോ ച വിഘാതവാ;

ഏജാനുഗോ അനേജസ്സ, നിബ്ബുതസ്സ അനിബ്ബുതോ;

ഗിദ്ധോ സോ വീതഗേധസ്സ, പസ്സ യാവഞ്ച ആരകാ.

‘‘യോ ച ധമ്മമഭിഞ്ഞായ, ധമ്മമഞ്ഞായ പണ്ഡിതോ;

രഹദോവ നിവാതേ ച, അനേജോ വൂപസമ്മതി.

‘‘അനേജോ സോ അനേജസ്സ, നിബ്ബുതസ്സ ച നിബ്ബുതോ;

അഗിദ്ധോ വീതഗേധസ്സ, പസ്സ യാവഞ്ച സന്തികേ’’തി.

അയമ്പി അത്ഥോ വുത്തോ ഭഗവതാ, ഇതി മേ സുതന്തി. തതിയം.