൪. പഞ്ചപുബ്ബനിമിത്തസുത്തം

൮൩. വുത്തഞ്ഹേതം ഭഗവതാ, വുത്തമരഹതാതി മേ സുതം –

‘‘യദാ, ഭിക്ഖവേ, ദേവോ ദേവകായാ ചവനധമ്മോ ഹോതി, പഞ്ചസ്സ പുബ്ബനിമിത്താനി പാതുഭവന്തി – മാലാ മിലായന്തി, വത്ഥാനി കിലിസ്സന്തി, കച്ഛേഹി സേദാ മുച്ചന്തി, കായേ ദുബ്ബണ്ണിയം ഓക്കമതി, സകേ ദേവോ ദേവാസനേ നാഭിരമതീതി. തമേനം, ഭിക്ഖവേ, ദേവാ ‘ചവനധമ്മോ അയം ദേവപുത്തോ’തി ഇതി വിദിത്വാ തീഹി വാചാഹി അനുമോദേന്തി [അനുമോദന്തി (സീ. സ്യാ. പീ.)] – ‘ഇതോ, ഭോ, സുഗതിം ഗച്ഛ, സുഗതിം ഗന്ത്വാ സുലദ്ധലാഭം ലഭ, സുലദ്ധലാഭം ലഭിത്വാ സുപ്പതിട്ഠിതോ ഭവാഹീ’’’തി.

ഏവം വുത്തേ, അഞ്ഞതരോ ഭിക്ഖു ഭഗവന്തം ഏതദവോച – ‘‘കിന്നു ഖോ, ഭന്തേ, ദേവാനം സുഗതിഗമനസങ്ഖാതം; കിഞ്ച, ഭന്തേ, ദേവാനം സുലദ്ധലാഭസങ്ഖാതം; കിം പന, ഭന്തേ, ദേവാനം സുപ്പതിട്ഠിതസങ്ഖാത’’ന്തി?

‘‘മനുസ്സത്തം ഖോ, ഭിക്ഖു [ഭിക്ഖവേ (സ്യാ. പീ.)], ദേവാനം സുഗതിഗമനസങ്ഖാതം; യം മനുസ്സഭൂതോ സമാനോ തഥാഗതപ്പവേദിതേ ധമ്മവിനയേ സദ്ധം പടിലഭതി. ഇദം ഖോ, ഭിക്ഖു [ഭിക്ഖവേ (സ്യാ. പീ.)], ദേവാനം സുലദ്ധലാഭസങ്ഖാതം; സാ ഖോ പനസ്സ സദ്ധാ നിവിട്ഠാ ഹോതി മൂലജാതാ പതിട്ഠിതാ ദള്ഹാ അസംഹാരിയാ സമണേന വാ ബ്രാഹ്മണേന വാ ദേവേന വാ മാരേന വാ ബ്രഹ്മുനാ വാ കേനചി വാ ലോകസ്മിം. ഇദം ഖോ, ഭിക്ഖു [ഭിക്ഖവേ (സ്യാ. പീ.)], ദേവാനം സുപ്പതിട്ഠിതസങ്ഖാത’’ന്തി. ഏതമത്ഥം ഭഗവാ അവോച. തത്ഥേതം ഇതി വുച്ചതി –

‘‘യദാ ദേവോ ദേവകായാ, ചവതി ആയുസങ്ഖയാ;

തയോ സദ്ദാ നിച്ഛരന്തി, ദേവാനം അനുമോദതം.

‘‘‘ഇതോ ഭോ സുഗതിം ഗച്ഛ, മനുസ്സാനം സഹബ്യതം;

മനുസ്സഭൂതോ സദ്ധമ്മേ, ലഭ സദ്ധം അനുത്തരം.

‘‘‘സാ തേ സദ്ധാ നിവിട്ഠസ്സ, മൂലജാതാ പതിട്ഠിതാ;

യാവജീവം അസംഹീരാ, സദ്ധമ്മേ സുപ്പവേദിതേ.

‘‘‘കായദുച്ചരിതം ഹിത്വാ, വചീദുച്ചരിതാനി ച;

മനോദുച്ചരിതം ഹിത്വാ, യഞ്ചഞ്ഞം ദോസസഞ്ഹിതം.

‘‘‘കായേന കുസലം കത്വാ, വാചായ കുസലം ബഹും;

മനസാ കുസലം കത്വാ, അപ്പമാണം നിരൂപധിം.

‘‘‘തതോ ഓപധികം പുഞ്ഞം, കത്വാ ദാനേന തം ബഹും;

അഞ്ഞേപി മച്ചേ സദ്ധമ്മേ, ബ്രഹ്മചരിയേ നിവേസയ’ [നിവേസയേ (സീ. സ്യാ.)].

‘‘ഇമായ അനുകമ്പായ, ദേവാ ദേവം യദാ വിദൂ;

ചവന്തം അനുമോദേന്തി, ഏഹി ദേവ പുനപ്പുന’’ന്തി.

അയമ്പി അത്ഥോ വുത്തോ ഭഗവതാ, ഇതി മേ സുതന്തി. ചതുത്ഥം.