൩. ദേവസദ്ദസുത്തം

൮൨. വുത്തഞ്ഹേതം ഭഗവതാ, വുത്തമരഹതാതി മേ സുതം –

‘‘തയോമേ, ഭിക്ഖവേ, ദേവേസു ദേവസദ്ദാ നിച്ഛരന്തി സമയാ സമയം ഉപാദായ. കതമേ തയോ? യസ്മിം, ഭിക്ഖവേ, സമയേ അരിയസാവകോ കേസമസ്സും ഓഹാരേത്വാ കാസായാനി വത്ഥാനി അച്ഛാദേത്വാ അഗാരസ്മാ അനഗാരിയം പബ്ബജ്ജായ ചേതേതി, തസ്മിം സമയേ [തസ്മിം ഭിക്ഖവേ സമയേ (പീ. ക.)] ദേവേസു ദേവസദ്ദോ നിച്ഛരതി – ‘ഏസോ അരിയസാവകോ മാരേന സദ്ധിം സങ്ഗാമായ ചേതേതീ’തി. അയം, ഭിക്ഖവേ, പഠമോ ദേവേസു ദേവസദ്ദോ നിച്ഛരതി സമയാ സമയം ഉപാദായ.

‘‘പുന ചപരം, ഭിക്ഖവേ, യസ്മിം സമയേ അരിയസാവകോ സത്തന്നം ബോധിപക്ഖിയാനം ധമ്മാനം ഭാവനാനുയോഗമനുയുത്തോ വിഹരതി, തസ്മിം സമയേ ദേവേസു ദേവസദ്ദോ നിച്ഛരതി – ‘ഏസോ അരിയസാവകോ മാരേന സദ്ധിം സങ്ഗാമേതീ’തി. അയം, ഭിക്ഖവേ, ദുതിയോ ദേവേസു ദേവസദ്ദോ നിച്ഛരതി സമയാ സമയം ഉപാദായ.

‘‘പുന ചപരം, ഭിക്ഖവേ, യസ്മിം സമയേ അരിയസാവകോ ആസവാനം ഖയാ അനാസവം ചേതോവിമുത്തിം പഞ്ഞാവിമുത്തിം ദിട്ഠേവ ധമ്മേ സയം അഭിഞ്ഞാ സച്ഛികത്വാ ഉപസമ്പജ്ജ വിഹരതി, തസ്മിം സമയേ ദേവേസു ദേവസദ്ദോ നിച്ഛരതി – ‘ഏസോ അരിയസാവകോ വിജിതസങ്ഗാമോ തമേവ സങ്ഗാമസീസം അഭിവിജിയ അജ്ഝാവസതീ’തി. അയം, ഭിക്ഖവേ, തതിയോ ദേവേസു ദേവസദ്ദോ നിച്ഛരതി സമയാ സമയം ഉപാദായ. ഇമേ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, തയോ ദേവേസു ദേവസദ്ദാ നിച്ഛരന്തി സമയാ സമയം ഉപാദായാ’’തി. ഏതമത്ഥം ഭഗവാ അവോച. തത്ഥേതം ഇതി വുച്ചതി –

‘‘ദിസ്വാ വിജിതസങ്ഗാമം, സമ്മാസമ്ബുദ്ധസാവകം;

ദേവതാപി നമസ്സന്തി, മഹന്തം വീതസാരദം.

‘‘നമോ തേ പുരിസാജഞ്ഞ, യോ ത്വം ദുജ്ജയമജ്ഝഭൂ;

ജേത്വാന മച്ചുനോ സേനം, വിമോക്ഖേന അനാവരം.

‘‘ഇതി ഹേതം നമസ്സന്തി, ദേവതാ പത്തമാനസം;

തഞ്ഹി തസ്സ ന പസ്സന്തി, യേന മച്ചുവസം വജേ’’തി.

അയമ്പി അത്ഥോ വുത്തോ ഭഗവതാ, ഇതി മേ സുതന്തി. തതിയം.