൭. സുഖപത്ഥനാസുത്തം

൭൬. വുത്തഞ്ഹേതം ഭഗവതാ, വുത്തമരഹതാതി മേ സുതം –

‘‘തീണിമാനി, ഭിക്ഖവേ, സുഖാനി പത്ഥയമാനോ സീലം രക്ഖേയ്യ പണ്ഡിതോ. കതമാനി തീണി? പസംസാ മേ ആഗച്ഛതൂതി [ആഗച്ഛന്തൂതി (സ്യാ.)] സീലം രക്ഖേയ്യ പണ്ഡിതോ, ഭോഗാ മേ ഉപ്പജ്ജന്തൂതി സീലം രക്ഖേയ്യ പണ്ഡിതോ, കായസ്സ ഭേദാ പരം മരണാ സുഗതിം സഗ്ഗം ലോകം ഉപപജ്ജിസ്സാമീതി സീലം രക്ഖേയ്യ പണ്ഡിതോ. ഇമാനി ഖോ, ഭിക്ഖവേ, തീണി സുഖാനി പത്ഥയമാനോ സീലം രക്ഖേയ്യ പണ്ഡിതോ’’തി. ഏതമത്ഥം ഭഗവാ അവോച. തത്ഥേതം ഇതി വുച്ചതി –

‘‘സീലം രക്ഖേയ്യ മേധാവീ, പത്ഥയാനോ തയോ സുഖേ;

പസംസം വിത്തലാഭഞ്ച, പേച്ച സഗ്ഗേ പമോദനം.

‘‘അകരോന്തോപി ചേ പാപം, കരോന്തമുപസേവതി;

സങ്കിയോ ഹോതി പാപസ്മിം, അവണ്ണോ ചസ്സ രൂഹതി.

‘‘യാദിസം കുരുതേ മിത്തം, യാദിസം ചൂപസേവതി;

സ വേ താദിസകോ ഹോതി, സഹവാസോ ഹി [സഹവാസോപി (സീ. ക.)] താദിസോ.

‘‘സേവമാനോ സേവമാനം, സമ്ഫുട്ഠോ സമ്ഫുസം പരം;

സരോ ദിദ്ധോ കലാപംവ, അലിത്തമുപലിമ്പതി;

ഉപലേപഭയാ [ഉപലിമ്പഭയാ (ക.)] ധീരോ, നേവ പാപസഖാ സിയാ.

‘‘പൂതിമച്ഛം കുസഗ്ഗേന, യോ നരോ ഉപനയ്ഹതി;

കുസാപി പൂതി വായന്തി, ഏവം ബാലൂപസേവനാ.

‘‘തഗരഞ്ച പലാസേന, യോ നരോ ഉപനയ്ഹതി;

പത്താപി സുരഭി വായന്തി, ഏവം ധീരൂപസേവനാ.

‘‘തസ്മാ പത്തപുടസ്സേവ [പലാസപുടസ്സേവ (പീ. ക.)], ഞത്വാ സമ്പാകമത്തനോ;

അസന്തേ നുപസേവേയ്യ, സന്തേ സേവേയ്യ പണ്ഡിതോ;

അസന്തോ നിരയം നേന്തി, സന്തോ പാപേന്തി സുഗ്ഗതി’’ന്തി.

അയമ്പി അത്ഥോ വുത്തോ ഭഗവതാ, ഇതി മേ സുതന്തി. സത്തമം.