൮. ഭിദുരസുത്തം

൭൭. വുത്തഞ്ഹേതം ഭഗവതാ, വുത്തമരഹതാതി മേ സുതം –

‘‘ഭിദുരായം [ഭിന്ദന്തായം (സ്യാ. പീ. ക.)], ഭിക്ഖവേ, കായോ, വിഞ്ഞാണം വിരാഗധമ്മം, സബ്ബേ ഉപധീ അനിച്ചാ ദുക്ഖാ വിപരിണാമധമ്മാ’’തി. ഏതമത്ഥം ഭഗവാ അവോച. തത്ഥേതം ഇതി വുച്ചതി –

‘‘കായഞ്ച ഭിദുരം [ഭിന്ദന്തം (സ്യാ. പീ. ക.)] ഞത്വാ, വിഞ്ഞാണഞ്ച വിരാഗുനം [വിരാഗികം (ക. സീ.), പഭങ്ഗുണം (സ്യാ.)];

ഉപധീസു ഭയം ദിസ്വാ, ജാതിമരണമച്ചഗാ;

സമ്പത്വാ പരമം സന്തിം, കാലം കങ്ഖതി ഭാവിതത്തോ’’തി.

അയമ്പി അത്ഥോ വുത്തോ ഭഗവതാ, ഇതി മേ സുതന്തി. അട്ഠമം.