൬. അവുട്ഠികസുത്തം

൭൫. വുത്തഞ്ഹേതം ഭഗവതാ, വുത്തമരഹതാതി മേ സുതം –

‘‘തയോമേ, ഭിക്ഖവേ, പുഗ്ഗലാ സന്തോ സംവിജ്ജമാനാ ലോകസ്മിം. കതമേ തയോ? അവുട്ഠികസമോ, പദേസവസ്സീ, സബ്ബത്ഥാഭിവസ്സീ.

‘‘കഥഞ്ച, ഭിക്ഖവേ, പുഗ്ഗലോ അവുട്ഠികസമോ ഹോതി? ഇധ, ഭിക്ഖവേ, ഏകച്ചോ പുഗ്ഗലോ സബ്ബേസഞ്ഞേവ ന ദാതാ ഹോതി, സമണബ്രാഹ്മണകപണദ്ധികവനിബ്ബകയാചകാനം [… വണിബ്ബകയാചകാനം (സീ.)] അന്നം പാനം വത്ഥം യാനം മാലാഗന്ധവിലേപനം സേയ്യാവസഥപദീപേയ്യം. ഏവം ഖോ, ഭിക്ഖവേ, പുഗ്ഗലോ അവുട്ഠികസമോ ഹോതി.

‘‘കഥഞ്ച, ഭിക്ഖവേ, പുഗ്ഗലോ പദേസവസ്സീ ഹോതി? ഇധ, ഭിക്ഖവേ, ഏകച്ചോ പുഗ്ഗലോ ഏകച്ചാനം ദാതാ (ഹോതി) [( ) നത്ഥി സ്യാമപോത്ഥകേ], ഏകച്ചാനം ന ദാതാ ഹോതി സമണബ്രാഹ്മണകപണദ്ധികവനിബ്ബകയാചകാനം അന്നം പാനം വത്ഥം യാനം മാലാഗന്ധവിലേപനം സേയ്യാവസഥപദീപേയ്യം. ഏവം ഖോ, ഭിക്ഖവേ, പുഗ്ഗലോ പദേസവസ്സീ ഹോതി.

‘‘കഥഞ്ച, ഭിക്ഖവേ, പുഗ്ഗലോ സബ്ബത്ഥാഭിവസ്സീ ഹോതി? ഇധ, ഭിക്ഖവേ, ഏകച്ചോ പുഗ്ഗലോ സബ്ബേസംവ ദേതി, സമണബ്രാഹ്മണകപണദ്ധികവനിബ്ബകയാചകാനം അന്നം പാനം വത്ഥം യാനം മാലാഗന്ധവിലേപനം സേയ്യാവസഥപദീപേയ്യം. ഏവം ഖോ, ഭിക്ഖവേ, പുഗ്ഗലോ സബ്ബത്ഥാഭിവസ്സീ ഹോതി. ഇമേ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, തയോ പുഗ്ഗലാ സന്തോ സംവിജ്ജമാനാ ലോകസ്മി’’ന്തി. ഏതമത്ഥം ഭഗവാ അവോച. തത്ഥേതം ഇതി വുച്ചതി –

‘‘ന സമണേ ന ബ്രാഹ്മണേ, ന കപണദ്ധികവനിബ്ബകേ;

ലദ്ധാന സംവിഭാജേതി, അന്നം പാനഞ്ച ഭോജനം;

തം വേ അവുട്ഠികസമോതി, ആഹു നം പുരിസാധമം.

‘‘ഏകച്ചാനം ന ദദാതി, ഏകച്ചാനം പവേച്ഛതി;

തം വേ പദേസവസ്സീതി, ആഹു മേധാവിനോ ജനാ.

‘‘സുഭിക്ഖവാചോ പുരിസോ, സബ്ബഭൂതാനുകമ്പകോ;

ആമോദമാനോ പകിരേതി, ദേഥ ദേഥാതി ഭാസതി.

‘‘യഥാപി മേഘോ ഥനയിത്വാ, ഗജ്ജയിത്വാ പവസ്സതി;

ഥലം നിന്നഞ്ച പൂരേതി, അഭിസന്ദന്തോവ [അഭിസന്ദേന്തോവ (?)] വാരിനാ.

‘‘ഏവമേവ ഇധേകച്ചോ, പുഗ്ഗലോ ഹോതി താദിസോ;

ധമ്മേന സംഹരിത്വാന, ഉട്ഠാനാധിഗതം ധനം;

തപ്പേതി അന്നപാനേന, സമ്മാ പത്തേ വനിബ്ബകേ’’തി.

അയമ്പി അത്ഥോ വുത്തോ ഭഗവതാ, ഇതി മേ സുതന്തി. ഛട്ഠം.