൯. പഠമരാഗസുത്തം

൬൮. വുത്തഞ്ഹേതം ഭഗവതാ, വുത്തമരഹതാതി മേ സുതം –

‘‘യസ്സ കസ്സചി, ഭിക്ഖവേ, രാഗോ അപ്പഹീനോ, ദോസോ അപ്പഹീനോ, മോഹോ അപ്പഹീനോ – അയം വുച്ചതി, ഭിക്ഖവേ, ‘ബദ്ധോ [ബന്ദോ (ബഹൂസു)] മാരസ്സ പടിമുക്കസ്സ മാരപാസോ യഥാകാമകരണീയോ [യഥാ കാമകരണീയോ ച (സീ. സ്യാ. പീ. ക.)] പാപിമതോ’. യസ്സ കസ്സചി, ഭിക്ഖവേ, രാഗോ പഹീനോ, ദോസോ പഹീനോ, മോഹോ പഹീനോ – അയം വുച്ചതി, ഭിക്ഖവേ, ‘അബദ്ധോ മാരസ്സ ഓമുക്കസ്സ മാരപാസോ ന യഥാ കാമകരണീയോ [ന യഥാകാമകരണീയോ ച (സ്യാ.)] പാപിമതോ’’’തി. ഏതമത്ഥം ഭഗവാ അവോച. തത്ഥേതം ഇതി വുച്ചതി –

‘‘യസ്സ രാഗോ ച ദോസോ ച, അവിജ്ജാ ച വിരാജിതാ;

തം ഭാവിതത്തഞ്ഞതരം, ബ്രഹ്മഭൂതം തഥാഗതം;

ബുദ്ധം വേരഭയാതീതം, ആഹു സബ്ബപ്പഹായിന’’ന്തി.

അയമ്പി അത്ഥോ വുത്തോ ഭഗവതാ, ഇതി മേ സുതന്തി. നവമം.