൩. വിജ്ജാസുത്തം

൪൦. വുത്തഞ്ഹേതം ഭഗവതാ, വുത്തമരഹതാതി മേ സുതം –

‘‘അവിജ്ജാ, ഭിക്ഖവേ, പുബ്ബങ്ഗമാ അകുസലാനം ധമ്മാനം സമാപത്തിയാ അന്വദേവ അഹിരികം അനോത്തപ്പം; വിജ്ജാ ച ഖോ, ഭിക്ഖവേ, പുബ്ബങ്ഗമാ കുസലാനം ധമ്മാനം സമാപത്തിയാ അന്വദേവ ഹിരോത്തപ്പ’’ന്തി. ഏതമത്ഥം ഭഗവാ അവോച. തത്ഥേതം ഇതി വുച്ചതി –

‘‘യാ കാചിമാ ദുഗ്ഗതിയോ, അസ്മിം ലോകേ പരമ്ഹി ച;

അവിജ്ജാമൂലികാ സബ്ബാ, ഇച്ഛാലോഭസമുസ്സയാ.

‘‘യതോ ച ഹോതി പാപിച്ഛോ, അഹിരീകോ അനാദരോ;

തതോ പാപം പസവതി, അപായം തേന ഗച്ഛതി.

‘‘തസ്മാ ഛന്ദഞ്ച ലോഭഞ്ച, അവിജ്ജഞ്ച വിരാജയം;

വിജ്ജം ഉപ്പാദയം ഭിക്ഖു, സബ്ബാ ദുഗ്ഗതിയോ ജഹേ’’തി.

അയമ്പി അത്ഥോ വുത്തോ ഭഗവതാ, ഇതി മേ സുതന്തി. തതിയം.