൪. പഞ്ഞാപരിഹീനസുത്തം

൪൧. വുത്തഞ്ഹേതം ഭഗവതാ, വുത്തമരഹതാതി മേ സുതം –

‘‘തേ, ഭിക്ഖവേ, സത്താ സുപരിഹീനാ യേ അരിയായ പഞ്ഞായ പരിഹീനാ. തേ ദിട്ഠേവ ധമ്മേ ദുക്ഖം വിഹരന്തി സവിഘാതം സഉപായാസം സപരിളാഹം; കായസ്സ ഭേദാ പരം മരണാ ദുഗ്ഗതി പാടികങ്ഖാ. തേ [തേ ച ഖോ (?)], ഭിക്ഖവേ, സത്താ അപരിഹീനാ യേ അരിയായ പഞ്ഞായ അപരിഹീനാ. തേ ദിട്ഠേവ ധമ്മേ സുഖം വിഹരന്തി അവിഘാതം അനുപായാസം അപരിളാഹം; കായസ്സ ഭേദാ പരം മരണാ സുഗതി പാടികങ്ഖാ’’തി. ഏതമത്ഥം ഭഗവാ അവോച. തത്ഥേതം ഇതി വുച്ചതി –

‘‘പഞ്ഞായ പരിഹാനേന, പസ്സ ലോകം സദേവകം;

നിവിട്ഠം നാമരൂപസ്മിം, ഇദം സച്ചന്തി മഞ്ഞതി.

‘‘പഞ്ഞാ ഹി സേട്ഠാ ലോകസ്മിം, യായം നിബ്ബേധഗാമിനീ;

യായ സമ്മാ പജാനാതി, ജാതിഭവപരിക്ഖയം.

‘‘തേസം ദേവാ മനുസ്സാ ച, സമ്ബുദ്ധാനം സതീമതം;

പിഹയന്തി ഹാസപഞ്ഞാനം [ഹാസുപഞ്ഞാനം (സീ. അട്ഠ.)], സരീരന്തിമധാരിന’’ന്തി.

അയമ്പി അത്ഥോ വുത്തോ ഭഗവതാ, ഇതി മേ സുതന്തി. ചതുത്ഥം.