൭. ആതാപീസുത്തം

൩൪. വുത്തഞ്ഹേതം ഭഗവതാ, വുത്തമരഹതാതി മേ സുതം –

‘‘അനാതാപീ, ഭിക്ഖവേ, ഭിക്ഖു അനോത്താപീ [അനോത്തപ്പീ (ബഹൂസു) അട്ഠകഥാ പസ്സിതബ്ബാ] അഭബ്ബോ സമ്ബോധായ, അഭബ്ബോ നിബ്ബാനായ, അഭബ്ബോ അനുത്തരസ്സ യോഗക്ഖേമസ്സ അധിഗമായ. ആതാപീ ച ഖോ, ഭിക്ഖവേ, ഭിക്ഖു ഓത്താപീ [ഓത്തപ്പീ (ബഹൂസു)] ഭബ്ബോ സമ്ബോധായ, ഭബ്ബോ നിബ്ബാനായ, ഭബ്ബോ അനുത്തരസ്സ യോഗക്ഖേമസ്സ അധിഗമായാ’’തി. ഏതമത്ഥം ഭഗവാ അവോച. തത്ഥേതം ഇതി വുച്ചതി –

‘‘അനാതാപീ അനോത്താപീ, കുസീതോ ഹീനവീരിയോ;

യോ ഥീനമിദ്ധബഹുലോ, അഹിരീകോ അനാദരോ;

അഭബ്ബോ താദിസോ ഭിക്ഖു, ഫുട്ഠും സമ്ബോധിമുത്തമം.

‘‘യോ ച സതിമാ നിപകോ ഝായീ, ആതാപീ ഓത്താപീ ച അപ്പമത്തോ;

സംയോജനം ജാതിജരായ ഛേത്വാ, ഇധേവ സമ്ബോധിമനുത്തരം ഫുസേ’’തി.

അയമ്പി അത്ഥോ വുത്തോ ഭഗവതാ, ഇതി മേ സുതന്തി. സത്തമം.