൬. ദാനസുത്തം

൨൬. വുത്തഞ്ഹേതം ഭഗവതാ, വുത്തമരഹതാതി മേ സുതം –

‘‘ഏവഞ്ചേ, ഭിക്ഖവേ, സത്താ ജാനേയ്യും ദാനസംവിഭാഗസ്സ വിപാകം യഥാഹം ജാനാമി, ന അദത്വാ ഭുഞ്ജേയ്യും, ന ച നേസം മച്ഛേരമലം ചിത്തം പരിയാദായ തിട്ഠേയ്യ. യോപി നേസം അസ്സ ചരിമോ ആലോപോ ചരിമം കബളം, തതോപി ന അസംവിഭജിത്വാ ഭുഞ്ജേയ്യും, സചേ നേസം പടിഗ്ഗാഹകാ അസ്സു. യസ്മാ ച ഖോ, ഭിക്ഖവേ, സത്താ ന ഏവം ജാനന്തി ദാനസംവിഭാഗസ്സ വിപാകം യഥാഹം ജാനാമി, തസ്മാ അദത്വാ ഭുഞ്ജന്തി, മച്ഛേരമലഞ്ച നേസം ചിത്തം പരിയാദായ തിട്ഠതീ’’തി. ഏതമത്ഥം ഭഗവാ അവോച. തത്ഥേതം ഇതി വുച്ചതി –

‘‘ഏവം ചേ സത്താ ജാനേയ്യും, യഥാവുത്തം മഹേസിനാ;

വിപാകം സംവിഭാഗസ്സ, യഥാ ഹോതി മഹപ്ഫലം.

‘‘വിനേയ്യ മച്ഛേരമലം, വിപ്പസന്നേന ചേതസാ;

ദജ്ജും കാലേന അരിയേസു, യത്ഥ ദിന്നം മഹപ്ഫലം.

‘‘അന്നഞ്ച ദത്വാ [ദത്വാന (സ്യാ.)] ബഹുനോ, ദക്ഖിണേയ്യേസു ദക്ഖിണം;

ഇതോ ചുതാ മനുസ്സത്താ, സഗ്ഗം ഗച്ഛന്തി ദായകാ.

‘‘തേ ച സഗ്ഗഗതാ [സഗ്ഗം ഗതാ (സീ. പീ. ക.)] തത്ഥ, മോദന്തി കാമകാമിനോ;

വിപാകം സംവിഭാഗസ്സ, അനുഭോന്തി അമച്ഛരാ’’തി.

അയമ്പി അത്ഥോ വുത്തോ ഭഗവതാ, ഇതി മേ സുതന്തി. ഛട്ഠം.