൭. സബ്ബപരിഞ്ഞാസുത്തം

൭. വുത്തഞ്ഹേതം ഭഗവതാ, വുത്തമരഹതാതി മേ സുതം –

‘‘സബ്ബം, ഭിക്ഖവേ, അനഭിജാനം അപരിജാനം തത്ഥ ചിത്തം അവിരാജയം അപ്പജഹം അഭബ്ബോ ദുക്ഖക്ഖയായ. സബ്ബഞ്ച ഖോ, ഭിക്ഖവേ, അഭിജാനം പരിജാനം തത്ഥ ചിത്തം വിരാജയം പജഹം ഭബ്ബോ ദുക്ഖക്ഖയായാ’’തി. ഏതമത്ഥം ഭഗവാ അവോച. തത്ഥേതം ഇതി വുച്ചതി –

‘‘യോ സബ്ബം സബ്ബതോ ഞത്വാ, സബ്ബത്ഥേസു ന രജ്ജതി;

സ വേ സബ്ബപരിഞ്ഞാ [സബ്ബം പരിഞ്ഞാ (സ്യാ. പീ.)] സോ, സബ്ബദുക്ഖമുപച്ചഗാ’’തി [സബ്ബം ദുക്ഖം ഉപച്ചഗാതി (സ്യാ.), സബ്ബദുക്ഖം ഉപച്ചഗാതി (പീ. അട്ഠ.)].

അയമ്പി അത്ഥോ വുത്തോ ഭഗവതാ, ഇതി മേ സുതന്തി. സത്തമം.