൧൦. സുഗന്ധത്ഥേരഅപദാനം
൮൧. ‘‘ഇമമ്ഹി ഭദ്ദകേ കപ്പേ, ബ്രഹ്മബന്ധു മഹായസോ;
കസ്സപോ നാമ ഗോത്തേന [നാമേന (സബ്ബത്ഥ)], ഉപ്പജ്ജി വദതം വരോ.
൮൨. ‘‘അനുബ്യഞ്ജനസമ്പന്നോ, ബാത്തിംസവരലക്ഖണോ;
ബ്യാമപ്പഭാപരിവുതോ, രംസിജാലസമോത്ഥടോ [രംസിജാലസമോസടോ (സീ. പീ.)].
൮൩. ‘‘അസ്സാസേതാ യഥാ ചന്ദോ, സൂരിയോവ പഭങ്കരോ;
നിബ്ബാപേതാ യഥാ മേഘോ, സാഗരോവ ഗുണാകരോ.
൮൪. ‘‘ധരണീരിവ സീലേന, ഹിമവാവ സമാധിനാ;
ആകാസോ വിയ പഞ്ഞായ, അസങ്ഗോ അനിലോ യഥാ.
൮൫. ‘‘സ കദാചി മഹാവീരോ, പരിസാസു വിസാരദോ;
സച്ചാനി സമ്പകാസേതി, ഉദ്ധരന്തോ മഹാജനം.
൮൬. ‘‘തദാ ഹി ബാരാണസിയം, സേട്ഠിപുത്തോ മഹായസോ;
ആസഹം ധനധഞ്ഞസ്സ [അനന്തധനധഞ്ഞസ്സ (ക.)], പഹൂതസ്സ ബഹൂ തദാ.
൮൭. ‘‘ജങ്ഘാവിഹാരം വിചരം, മിഗദായമുപേച്ചഹം [മുപേസഹം (ക.)];
അദ്ദസം വിരജം ബുദ്ധം, ദേസേന്തം അമതം പദം.
൮൮. ‘‘വിസട്ഠകന്തവചനം, കരവീകസമസ്സരം;
ഹംസരുതേഹി [ഹംസദുന്ദുഭി (സ്യാ. പീ.)] നിഗ്ഘോസം, വിഞ്ഞാപേന്തം മഹാജനം.
൮൯. ‘‘ദിസ്വാ ദേവാതിദേവം തം, സുത്വാവ മധുരം ഗിരം;
പഹായനപ്പകേ ഭോഗേ, പബ്ബജിം അനഗാരിയം.
൯൦. ‘‘ഏവം പബ്ബജിതോ ചാഹം, ന ചിരേന ബഹുസ്സുതോ;
അഹോസിം ധമ്മകഥികോ, വിചിത്തപടിഭാണവാ.
൯൧. ‘‘മഹാപരിസമജ്ഝേഹം, ഹട്ഠചിത്തോ പുനപ്പുനം;
വണ്ണയിം ഹേമവണ്ണസ്സ, വണ്ണം വണ്ണവിസാരദോ.
൯൨. ‘‘ഏസ ഖീണാസവോ ബുദ്ധോ, അനീഘോ ഛിന്നസംസയോ;
സബ്ബകമ്മക്ഖയം പത്തോ, വിമുത്തോപധിസങ്ഖയേ.
൯൩. ‘‘ഏസ സോ ഭഗവാ ബുദ്ധോ, ഏസ സീഹോ അനുത്തരോ;
സദേവകസ്സ ലോകസ്സ, ബ്രഹ്മചക്കപ്പവത്തകോ.
൯൪. ‘‘ദന്തോ ദമേതാ സന്തോ ച, സമേതാ നിബ്ബുതോ ഇസി;
നിബ്ബാപേതാ ച അസ്സത്ഥോ, അസ്സാസേതാ മഹാജനം.
൯൫. ‘‘വീരോ സൂരോ ച വിക്കന്തോ [ധീരോ ച (സീ. പീ.)], പഞ്ഞോ കാരുണികോ വസീ;
വിജിതാവീ ച സ ജിനോ, അപ്പഗബ്ബോ അനാലയോ.
൯൬. ‘‘അനേഞ്ജോ അചലോ ധീമാ, അമോഹോ അസമോ മുനി;
ധോരയ്ഹോ ഉസഭോ നാഗോ, സീഹോ സക്കോ ഗരൂസുപി.
൯൭. ‘‘വിരാഗോ വിമലോ ബ്രഹ്മാ, വാദീ സൂരോ രണഞ്ജഹോ;
അഖിലോ ച വിസല്ലോ ച, അസമോ സംയതോ [വുസഭോ (സ്യാ.), പയതോ (പീ.)] സുചി.
൯൮. ‘‘ബ്രാഹ്മണോ സമണോ നാഥോ, ഭിസക്കോ സല്ലകത്തകോ;
യോധോ ബുദ്ധോ സുതാസുതോ [സുതോ സുതോ (സീ. പീ.)], അചലോ മുദിതോ സിതോ [ദിതോ (സീ.)].
൯൯. ‘‘ധാതാ ധതാ ച സന്തി ച, കത്താ നേതാ പകാസിതാ;
സമ്പഹംസിതാ ഭേത്താ ച, ഛേത്താ സോതാ പസംസിതാ.
൧൦൦. ‘‘അഖിലോ ച വിസല്ലോ ച, അനീഘോ അകഥംകഥീ;
അനേജോ വിരജോ കത്താ, ഗന്ധാ വത്താ പസംസിതാ.
൧൦൧. ‘‘താരേതാ അത്ഥകാരേതാ, കാരേതാ സമ്പദാരിതാ;
പാപേതാ സഹിതാ കന്താ, ഹന്താ ആതാപീ താപസോ [ഹന്താ, താപിതാ ച വിസോസിതാ (സ്യാ.)].
൧൦൨. ‘‘സമചിത്തോ [സച്ചട്ഠിതോ (സ്യാ.)] സമസമോ, അസഹായോ ദയാലയോ [ദയാസയോ (സീ.)];
അച്ഛേരസത്തോ [അച്ഛേരമന്തോ (സ്യാ.)] അകുഹോ, കതാവീ ഇസിസത്തമോ.
൧൦൩. ‘‘നിത്തിണ്ണകങ്ഖോ നിമ്മാനോ, അപ്പമേയ്യോ അനൂപമോ;
സബ്ബവാക്യപഥാതീതോ, സച്ച നേയ്യന്തഗൂ [സബ്ബനേയ്യന്തികോ (സ്യാ.)] ജിനോ.
൧൦൪. ‘‘സത്തസാരവരേ [സതരംസീവരേ (സ്യാ.)] തസ്മിം, പസാദോ അമതാവഹോ;
തസ്മാ ബുദ്ധേ ച ധമ്മേ ച, സങ്ഘേ സദ്ധാ മഹത്ഥികാ [മഹിദ്ധികാ (സീ. ക.)].
൧൦൫. ‘‘ഗുണേഹി ഏവമാദീഹി, തിലോകസരണുത്തമം;
വണ്ണേന്തോ പരിസാമജ്ഝേ, അകം [കഥിം (സ്യാ.)] ധമ്മകഥം അഹം.
൧൦൬. ‘‘തതോ ചുതാഹം തുസിതേ, അനുഭോത്വാ മഹാസുഖം;
തതോ ചുതോ മനുസ്സേസു, ജാതോ ഹോമി സുഗന്ധികോ.
൧൦൭. ‘‘നിസ്സാസോ മുഖഗന്ധോ ച, ദേഹഗന്ധോ തഥേവ മേ;
സേദഗന്ധോ ച സതതം, സബ്ബഗന്ധോവ ഹോതി മേ [സബ്ബഗന്ധോതിസേതി മേ (സീ. പീ.)].
൧൦൮. ‘‘മുഖഗന്ധോ സദാ മയ്ഹം, പദുമുപ്പലചമ്പകോ;
പരിസന്തോ [ആദിസന്തോ (സീ.), അതികന്തോ (സ്യാ.), അതിസന്തോ (പീ.)] സദാ വാതി, സരീരോ ച തഥേവ മേ.
൧൦൯. ‘‘ഗുണത്ഥവസ്സ സബ്ബന്തം, ഫലം തു [ഫലന്തം (സ്യാ.)] പരമബ്ഭുതം;
ഏകഗ്ഗമനസാ സബ്ബേ, വണ്ണയിസ്സം [ഭാസിതസ്സ (സ്യാ.)] സുണാഥ മേ.
൧൧൦. ‘‘ഗുണം ബുദ്ധസ്സ വത്വാന, ഹിതായ ച ന സദിസം [ഹിതായ ജനസന്ധിസു (സീ. പീ.), ഹിതായ നം സുഖാവഹം (സ്യാ.)];
സുഖിതോ [സുചിത്തോ (സ്യാ.)] ഹോമി സബ്ബത്ഥ, സങ്ഘോ വീരസമായുതോ [സരദ്ധനിസമായുതോ (സീ.)].
൧൧൧. ‘‘യസസ്സീ സുഖിതോ കന്തോ, ജുതിമാ പിയദസ്സനോ;
വത്താ അപരിഭൂതോ ച, നിദ്ദോസോ പഞ്ഞവാ തഥാ.
൧൧൨. ‘‘ഖീണേ ആയുസി [പാസുസി (സ്യാ.)] നിബ്ബാനം, സുലഭം ബുദ്ധഭത്തിനോ;
തേസം ഹേതും പവക്ഖാമി, തം സുണാഥ യഥാതഥം.
൧൧൩. ‘‘സന്തം യസം ഭഗവതോ, വിധിനാ അഭിവാദയം;
തത്ഥ തത്ഥൂപപന്നോപി [യത്ഥ തത്ഥൂപപന്നോപി (സീ. പീ.)], യസസ്സീ തേന ഹോമഹം.
൧൧൪. ‘‘ദുക്ഖസ്സന്തകരം ബുദ്ധം, ധമ്മം സന്തമസങ്ഖതം;
വണ്ണയം സുഖദോ ആസിം, സത്താനം സുഖിതോ തതോ.
൧൧൫. ‘‘ഗുണം വദന്തോ ബുദ്ധസ്സ, ബുദ്ധപീതിസമായുതോ;
സകന്തിം പരകന്തിഞ്ച, ജനയിം തേന കന്തിമാ.
൧൧൬. ‘‘ജിനോ തേ തിത്ഥികാകിണ്ണേ [ജനോഘേ തിത്ഥകാകിണ്ണേ (സീ. പീ.), ജിനോ യോ തിത്ഥികാതിണ്ണോ (സ്യാ.)], അഭിഭുയ്യ കുതിത്ഥിയേ;
ഗുണം വദന്തോ ജോതേസിം [ഥോമേസിം (സ്യാ.)], നായകം ജുതിമാ തതോ.
൧൧൭. ‘‘പിയകാരീ ജനസ്സാപി, സമ്ബുദ്ധസ്സ ഗുണം വദം;
സരദോവ സസങ്കോഹം, തേനാസിം പിയദസ്സനോ.
൧൧൮. ‘‘യഥാസത്തിവസേനാഹം, സബ്ബവാചാഹി സന്ഥവിം;
സുഗതം തേന വാഗിസോ, വിചിത്തപടിഭാനവാ.
൧൧൯. ‘‘യേ ബാലാ വിമതിം പത്താ, പരിഭോന്തി മഹാമുനിം;
നിഗ്ഗഹിം തേ സദ്ധമ്മേന, പരിഭൂതോ ന തേനഹം [പരിഭൂതേന തേനഹം (സ്യാ.)].
൧൨൦. ‘‘ബുദ്ധവണ്ണേന സത്താനം, കിലേസേ അപനേസഹം;
നിക്കിലേസമനോ ഹോമി, തസ്സ കമ്മസ്സ വാഹസാ.
൧൨൧. ‘‘സോതൂനം വുദ്ധിമജനിം [ബുദ്ധിമജനിം (സീ. പീ.)], ബുദ്ധാനുസ്സതിദേസകോ;
തേനാഹമാസിം [തേനാപി ചാസിം (സ്യാ.)] സപ്പഞ്ഞോ, നിപുണത്ഥവിപസ്സകോ.
൧൨൨. ‘‘സബ്ബാസവപരിക്ഖീണോ, തിണ്ണസംസാരസാഗരോ;
സിഖീവ അനുപാദാനോ, പാപുണിസ്സാമി നിബ്ബുതിം.
൧൨൩. ‘‘ഇമസ്മിംയേവ കപ്പസ്മിം, യമഹം സന്ഥവിം ജിനം;
ദുഗ്ഗതിം നാഭിജാനാമി, ബുദ്ധവണ്ണസ്സിദം ഫലം.
൧൨൪. ‘‘കിലേസാ ഝാപിതാ മയ്ഹം…പേ… വിഹരാമി അനാസവോ.
൧൨൫. ‘‘സ്വാഗതം വത മേ ആസി…പേ… കതം ബുദ്ധസ്സ സാസനം.
൧൨൬. ‘‘പടിസമ്ഭിദാ ചതസ്സോ…പേ… കതം ബുദ്ധസ്സ സാസനം’’.
ഇത്ഥം സുദം ആയസ്മാ സുഗന്ധോ ഥേരോ ഇമാ ഗാഥായോ
അഭാസിത്ഥാതി.
സുഗന്ധത്ഥേരസ്സാപദാനം ദസമം.
തിണദായകവഗ്ഗോ തേപഞ്ഞാസമോ.