൮. തിരംസിയത്ഥേരഅപദാനം

൩൯. ‘‘കേസരിം അഭിജാതംവ, അഗ്ഗിക്ഖന്ധംവ പബ്ബതേ;

ഓഭാസേന്തം ദിസാ സബ്ബാ [നിവാസേന്തം (ക.), ദിസാസിന്നം (സ്യാ.)], സിദ്ധത്ഥം പബ്ബതന്തരേ.

൪൦. ‘‘സൂരിയസ്സ ച ആലോകം, ചന്ദാലോകം തഥേവ ച;

ബുദ്ധാലോകഞ്ച ദിസ്വാന, വിത്തി മേ ഉദപജ്ജഥ.

൪൧. ‘‘തയോ ആലോകേ ദിസ്വാന, സമ്ബുദ്ധം [ബുദ്ധഞ്ച (സീ.)] സാവകുത്തമം;

ഏകംസം അജിനം കത്വാ, സന്ഥവിം ലോകനായകം.

൪൨. ‘‘തയോ ഹി ആലോകകരാ, ലോകേ ലോകതമോനുദാ;

ചന്ദോ ച സൂരിയോ ചാപി, ബുദ്ധോ ച ലോകനായകോ.

൪൩. ‘‘ഓപമ്മം ഉപദസ്സേത്വാ, കിത്തിതോ മേ മഹാമുനി;

ബുദ്ധസ്സ വണ്ണം കിത്തേത്വാ, കപ്പം സഗ്ഗമ്ഹി മോദഹം.

൪൪. ‘‘ചതുന്നവുതിതോ കപ്പേ, യം ബുദ്ധമഭികിത്തയിം;

ദുഗ്ഗതിം നാഭിജാനാമി, കിത്തനായ ഇദം ഫലം.

൪൫. ‘‘ഏകസട്ഠിമ്ഹിതോ കപ്പേ, ഏകോ ഞാണധരോ അഹു;

സത്തരതനസമ്പന്നോ, ചക്കവത്തീ മഹബ്ബലോ.

൪൬. ‘‘പടിസമ്ഭിദാ ചതസ്സോ…പേ… കതം ബുദ്ധസ്സ സാസനം’’.

ഇത്ഥം സുദം ആയസ്മാ തിരംസിയോ ഥേരോ ഇമാ ഗാഥായോ അഭാസിത്ഥാതി.

തിരംസിയത്ഥേരസ്സാപദാനം അട്ഠമം.