൬. സമ്പസാദകത്ഥേരഅപദാനം

൨൪. ‘‘‘നമോ തേ ബുദ്ധ വീരത്ഥു, വിപ്പമുത്തോസി സബ്ബധി;

ബ്യസനമ്ഹി [ബ്യസനം ഹി (സീ.)] അനുപ്പത്തോ, തസ്സ മേ സരണം ഭവ’.

൨൫. ‘‘സിദ്ധത്ഥോ തസ്സ ബ്യാകാസി, ലോകേ അപ്പടിപുഗ്ഗലോ;

‘മഹോദധിസമോ സങ്ഘോ, അപ്പമേയ്യോ അനുത്തരോ.

൨൬. ‘‘‘തത്ഥ ത്വം വിരജേ ഖേത്തേ, അനന്തഫലദായകേ;

സങ്ഘേ ചിത്തം പസാദേത്വാ, സുബീജം വാപ [ചാപി (സീ.), വാപി (സ്യാ.)] രോപയ.

൨൭. ‘‘ഇദം വത്വാന സബ്ബഞ്ഞൂ, ലോകജേട്ഠോ നരാസഭോ;

മമേവ അനുസാസിത്വാ, വേഹാസം നഭമുഗ്ഗമി.

൨൮. ‘‘അചിരം ഗതമത്തമ്ഹി, സബ്ബഞ്ഞുമ്ഹി നരാസഭേ;

മരണം സമനുപ്പത്തോ, തുസിതം ഉപപജ്ജഹം.

൨൯. ‘‘തദാഹം വിരജേ ഖേത്തേ, അനന്തഫലദായകേ;

സങ്ഘേ ചിത്തം പസാദേത്വാ, കപ്പം സഗ്ഗമ്ഹി മോദഹം.

൩൦. ‘‘ചതുന്നവുതിതോ കപ്പേ, പസാദമലഭിം തദാ;

ദുഗ്ഗതിം നാഭിജാനാമി, പസാദസ്സ ഇദം ഫലം.

൩൧. ‘‘പടിസമ്ഭിദാ ചതസ്സോ…പേ… കതം ബുദ്ധസ്സ സാസനം’’.

ഇത്ഥം സുദം ആയസ്മാ സമ്പസാദകോ ഥേരോ ഇമാ ഗാഥായോ അഭാസിത്ഥാതി.

സമ്പസാദകത്ഥേരസ്സാപദാനം ഛട്ഠം.