൧൦. അനുസംസാവകത്ഥേരഅപദാനം

൪൩. ‘‘പിണ്ഡായ ചരമാനാഹം, വിപസ്സിമദ്ദസം ജിനം;

ഉളുങ്ഗഭിക്ഖം പാദാസിം, ദ്വിപദിന്ദസ്സ താദിനോ.

൪൪. ‘‘പസന്നചിത്തോ സുമനോ, അഭിവാദേസഹം തദാ;

അനുസംസാവയിം ബുദ്ധം, ഉത്തമത്ഥസ്സ പത്തിയാ.

൪൫. ‘‘ഏകനവുതിതോ കപ്പേ, അനുസംസാവയിം അഹം;

ദുഗ്ഗതിം നാഭിജാനാമി, അനുസംസാവനാ ഫലം.

൪൬. ‘‘പടിസമ്ഭിദാ ചതസ്സോ…പേ… കതം ബുദ്ധസ്സ സാസനം’’.

ഇത്ഥം സുദം ആയസ്മാ അനുസംസാവകോ ഥേരോ ഇമാ ഗാഥായോ അഭാസിത്ഥാതി.

അനുസംസാവകത്ഥേരസ്സാപദാനം ദസമം.

ചിതകപൂജകവഗ്ഗോ തിംസതിമോ.

തസ്സുദ്ദാനം –

ചിതകം പാരിഛത്തോ ച, സദ്ദഗോസീസസന്ഥരം;

പാദോ പദേസം സരണം, അമ്ബോ സംസാവകോപി ച;

അട്ഠതാലീസ ഗാഥായോ, ഗണിതായോ വിഭാവിഭി.

അഥ വഗ്ഗുദ്ദാനം –

കണികാരോ ഹത്ഥിദദോ, ആലമ്ബണുദകാസനം;

തുവരം ഥോമകോ ചേവ, ഉക്ഖേപം സീസുപധാനം.

പണ്ണദോ ചിതപൂജീ ച, ഗാഥായോ ചേവ സബ്ബസോ;

ചത്താരി ച സതാനീഹ, ഏകപഞ്ഞാസമേവ ച.

പഞ്ചവീസസതാ സബ്ബാ, ദ്വാസത്തതി തദുത്തരി;

തിസതം അപദാനാനം, ഗണിതാ അത്ഥദസ്സിഭി.

കണികാരവഗ്ഗദസകം.