൧൧. ദുതിയസങ്ഘഭേദസിക്ഖാപദവണ്ണനാ

൪൧൭-൮. തേന സമയേന ബുദ്ധോ ഭഗവാതി ദുതിയസങ്ഘഭേദസിക്ഖാപദം. തത്ഥ അനുവത്തകാതി തസ്സ ദിട്ഠിഖന്തിരുചിഗ്ഗഹണേന അനുപടിപജ്ജനകാ. വഗ്ഗം അസാമഗ്ഗിപക്ഖിയവചനം വദന്തീതി വഗ്ഗവാദകാ. പദഭാജനേ പന ‘‘തസ്സ വണ്ണായ പക്ഖായ ഠിതാ ഹോന്തീ’’തി വുത്തം, തസ്സ സങ്ഘഭേദായ പരക്കമന്തസ്സ വണ്ണത്ഥായ ച പക്ഖവുഡ്ഢിഅത്ഥായ ച ഠിതാതി അത്ഥോ. യേ ഹി വഗ്ഗവാദകാ, തേ നിയമേന ഈദിസാ ഹോന്തി, തസ്മാ ഏവം വുത്തം. യസ്മാ പന തിണ്ണം ഉദ്ധം കമ്മാരഹാ ന ഹോന്തി, ന ഹി സങ്ഘോ സങ്ഘസ്സ കമ്മം കരോതി, തസ്മാ ഏകോ വാ ദ്വേ വാ തയോ വാതി വുത്തം.

ജാനാതി നോതി അമ്ഹാകം ഛന്ദാദീനി ജാനാതി. ഭാസതീതി ‘‘ഏവം കരോമാ’’തി അമ്ഹേഹി സദ്ധിം ഭാസതി. അമ്ഹാകമ്പേതം ഖമതീതി യം സോ കരോതി, ഏതം അമ്ഹാകമ്പി രുച്ചതി.

സമേതായസ്മന്താനം സങ്ഘേനാതി ആയസ്മന്താനം ചിത്തം സങ്ഘേന സദ്ധിം സമേതു സമാഗച്ഛതു, ഏകീഭാവം യാതൂതി വുത്തം ഹോതി. സേസമേത്ഥ പഠമസിക്ഖാപദേ വുത്തനയത്താ ഉത്താനത്ഥത്താ ച പാകടമേവ.

സമുട്ഠാനാദീനിപി പഠമസിക്ഖാപദസദിസാനേവാതി.

ദുതിയസങ്ഘഭേദസിക്ഖാപദവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.