൪. മഹകപാടിഹാരിയസുത്തവണ്ണനാ

൩൪൬. ചതുത്ഥേ സേസകം വിസ്സജ്ജേഥാതി തസ്സ കിര ഥേരേഹി സദ്ധിംയേവ കംസഥാലം പമജ്ജിത്വാ പായാസം വഡ്ഢേത്വാ അദംസു. സോ ഭുത്തപായാസോ ഥേരേഹിയേവ സദ്ധിം ഗന്തുകാമോ ചിന്തേസി ‘‘ഘരേ താവ ഉപാസികാ സേസകം വിചാരേതി, ഇധ പനിമേ ദാസകമ്മകാരാ മയാ അവുത്താ ന വിചാരേസ്സന്തി, ഏവായം പണീതപായാസോ നസ്സിസ്സതീ’’തി തേസം അനുജാനന്തോ ഏവമാഹ. കുഥിതന്തി കുധിതം, ഹേട്ഠാ സന്തത്തായ വാലികായ ഉപരി ആതപേന ച അതിതിഖിണന്തി അത്ഥോ. ഇദം പന തേപിടകേ ബുദ്ധവചനേ അസമ്ഭിന്നപദം. പവേലിയമാനേനാതി പടിലിയമാനേന സാധു ഖ്വസ്സ ഭന്തേതി ‘‘ഫാസുവിഹാരം കരിസ്സാമി നേസ’’ന്തി ചിന്തേത്വാ ഏവമാഹ.

ഇദ്ധാഭിസങ്ഖാരം അഭിസങ്ഖരീതി അധിട്ഠാനിദ്ധിം അകാസി. ഏത്ഥ ച ‘‘മന്ദമന്ദോ സീതകവാതോ വായതു, അബ്ഭമണ്ഡപം കത്വാ ദേവോ ഏകമേകം ഫുസായതൂ’’തി ഏവം നാനാപരികമ്മം – ‘‘സവാതോ ദേവോ വസ്സതൂ’’തി ഏവം അധിട്ഠാനം ഏകതോപി ഹോതി. ‘‘സവാതോ ദേവോ വസ്സതൂതി ഏകതോപരികമ്മം, മന്ദമന്ദോ സീതകവാതോ വായതു, അബ്ഭമണ്ഡപം കത്വാ ദേവോ ഏകമേകം ഫുസായതൂ’’തി ഏവം നാനാഅധിട്ഠാനം ഹോതി. വുത്തനയേനേവ നാനാപരികമ്മം നാനാധിട്ഠാനം, ഏകതോ പരികമ്മം ഏകതോ അധിട്ഠാനമ്പി ഹോതിയേവ. യഥാ തഥാ കരോന്തസ്സ പന പാദകജ്ഝാനതോ വുട്ഠായ കതപരികമ്മസ്സ പരികമ്മാനന്തരേന മഹഗ്ഗതഅധിട്ഠാനചിത്തേനേവ തം ഇജ്ഝതി. ഓകാസേസീതി വിപ്പകിരി.