൫. പഠമകാമഭൂസുത്തവണ്ണനാ

൩൪൭. പഞ്ചമേ നേലങ്ഗോതി നിദ്ദോസോ. സേതപച്ഛാദോതി സേതപടിച്ഛാദനോ. അനീഘന്തി നിദ്ദുക്ഖം. മുഹുത്തം തുണ്ഹീ ഹുത്വാതി തസ്സ അത്ഥപേക്ഖനത്ഥം തീണി പിടകാനി കണ്ണേ കുണ്ഡലം വിയ സഞ്ചാലേന്തോ ‘‘അയം ഇമസ്സ അത്ഥോ, അയം ഇമസ്സ അത്ഥോ’’തി ഉപപരിക്ഖണത്ഥം മുഹുത്തം തുണ്ഹീ ഹുത്വാ. വിമുത്തിയാതി അരഹത്തഫലവിമുത്തിയാ. ഇമം പന പഞ്ഹം കഥേന്തോ ഉപാസകോ ദുക്കരം അകാസി. സമ്മാസമ്ബുദ്ധോ ഹി ‘‘പസ്സഥ നോ തുമ്ഹേ, ഭിക്ഖവേ, ഏതം ഭിക്ഖും ആഗച്ഛന്തം ഓദാതകം തനുകം തുങ്ഗനാസിക’’ന്തി (സം. നി. ൨.൨൪൫) അത്തനോ ദിട്ഠേന കഥേസി. അയം പന നയഗ്ഗാഹേന ‘‘അരഹതോ ഏതം അധിവചന’’ന്തി ആഹ.