൬. അസ്സജിസുത്തവണ്ണനാ

൮൮. ഛട്ഠേ കസ്സപകാരാമേതി കസ്സപസേട്ഠിനാ കാരിതേ ആരാമേ. കായസങ്ഖാരേതി അസ്സാസപസ്സാസേ. സോ ഹി തേ ചതുത്ഥജ്ഝാനേന പസ്സമ്ഭിത്വാ പസ്സമ്ഭിത്വാ വിഹാസി. ഏവം ഹോതീതി ഇദാനി തം സമാധിം അപ്പടിലഭന്തസ്സ ഏവം ഹോതി. നോ ചസ്സാഹം പരിഹായാമീതി കച്ചി നു ഖോ അഹം സാസനതോ ന പരിഹായാമി? തസ്സ കിര ആബാധദോസേന അപ്പിതപ്പിതാ സമാപത്തി പരിഹായി, തസ്മാ ഏവം ചിന്തേസി. സമാധിസാരകാ സമാധിസാമഞ്ഞാതി സമാധിംയേവ സാരഞ്ച സാമഞ്ഞഞ്ച മഞ്ഞന്തി. മയ്ഹം പന സാസനേ ന ഏതം സാരം, വിപസ്സനാമഗ്ഗഫലാനി സാരം. സോ ത്വം സമാധിതോ പരിഹായന്തോ കസ്മാ ചിന്തേസി ‘‘സാസനതോ പരിഹായാമീ’’തി. ഏവം ഥേരം അസ്സാസേത്വാ ഇദാനിസ്സ തിപരിവട്ടം ധമ്മദേസനം ആരഭന്തോ തം കിം മഞ്ഞസീതിആദിമാഹ. അഥസ്സ തിപരിവട്ടദേസനാവസാനേ അരഹത്തം പത്തസ്സ സതതവിഹാരം ദസ്സേന്തോ സോ സുഖം ചേ വേദനം വേദയതീതിആദിമാഹ. തത്ഥ അനഭിനന്ദിതാതി പജാനാതീതി സുഖവേദനായ താവ അഭിനന്ദനാ ഹോതു, ദുക്ഖവേദനായ കഥം ഹോതീതി? ദുക്ഖം പത്വാ സുഖം പത്ഥേതി, യദഗ്ഗേന സുഖം പത്ഥേതി, തദഗ്ഗേന ദുക്ഖം പത്ഥേതിയേവ. സുഖവിപരിണാമേന ഹി ദുക്ഖം ആഗതമേവ ഹോതീതി ഏവം ദുക്ഖേ അഭിനന്ദനാ വേദിതബ്ബാ. സേസം പുബ്ബേ വുത്തനയമേവാതി. ഛട്ഠം.