൨. തിസ്സസുത്തവണ്ണനാ

൮൪. ദുതിയേ മധുരകജാതോ വിയാതി സഞ്ജാതഗരുഭാവോ വിയ അകമ്മഞ്ഞോ. ദിസാപി മേതി അയം പുരത്ഥിമാ അയം ദക്ഖിണാതി ഏവം ദിസാപി മയ്ഹം ന പക്ഖായന്തി, ന പാകടാ ഹോന്തീതി വദതി. ധമ്മാപി മം ന പടിഭന്തീതി പരിയത്തിധമ്മാപി മയ്ഹം ന ഉപട്ഠഹന്തി, ഉഗ്ഗഹിതം സജ്ഝായിതം ന ദിസ്സതീതി വദതി. വിചികിച്ഛാതി നോ മഹാവിചികിച്ഛാ. ന ഹി തസ്സ ‘‘സാസനം നിയ്യാനികം നു ഖോ, ന നു ഖോ’’തി വിമതി ഉപ്പജ്ജതി. ഏവം പനസ്സ ഹോതി ‘‘സക്ഖിസ്സാമി നു ഖോ സമണധമ്മം കാതും, ഉദാഹു പത്തചീവരധാരണമത്തമേവ കരിസ്സാമീ’’തി.

കാമാനമേതം അധിവചനന്തി യഥാ ഹി നിന്നം പല്ലലം ഓലോകേന്തസ്സ ദസ്സനരാമണേയ്യകമത്തം അത്ഥി, യോ പനേത്ഥ ഓതരതി, തം ചണ്ഡമീനാകുലതായ ആകഡ്ഢിത്വാ അനയബ്യസനം പാപേതി, ഏവമേവം പഞ്ചസു കാമഗുണേസു ചക്ഖുദ്വാരാദീനം ആരമ്മണേ രാമണേയ്യകമത്തം അത്ഥി, യോ പനേത്ഥ ഗേധം ആപജ്ജതി, തം ആകഡ്ഢിത്വാ നിരയാദീസു ഏവ പക്ഖിപന്തി. അപ്പസ്സാദാ ഹി കാമാ ബഹുദുക്ഖാ ബഹുപായാസാ, ആദീനവോ ഏത്ഥ ഭിയ്യോതി ഇമം അത്ഥവസം പടിച്ച ‘‘കാമാനമേതം അധിവചന’’ന്തി വുത്തം. അഹമനുഗ്ഗഹേനാതി അഹം ധമ്മാമിസാനുഗ്ഗഹേഹി അനുഗ്ഗണ്ഹാമി. അഭിനന്ദീതി സമ്പടിച്ഛി. ന കേവലഞ്ച അഭിനന്ദി, ഇമം പന സത്ഥു സന്തികാ അസ്സാസം ലഭിത്വാ ഘടേന്തോ വായമന്തോ കതിപാഹേന അരഹത്തേ പതിട്ഠാസി. ദുതിയം.