൧൦. സമുദ്ദകസുത്തവണ്ണനാ

൨൫൬. ദസമേ സമുദ്ദതീരേ പണ്ണകുടീസൂതി ചക്കവാളമഹാസമുദ്ദപിട്ഠിയം രജതപട്ടവണ്ണേ വാലുകപുളിനേ വുത്തപ്പകാരാസു പണ്ണസാലാസു വസന്തി. സിയാപി നോതി സിയാപി അമ്ഹാകം. അഭയദക്ഖിണം യാചേയ്യാമാതി അഭയദാനം യാചേയ്യാമ. യേഭുയ്യേന കിര ദേവാസുരസങ്ഗാമോ മഹാസമുദ്ദപിട്ഠേ ഹോതി. അസുരാനം ന സബ്ബകാലം ജയോ ഹോതി, ബഹുവാരേ പരാജയോവ ഹോതി. തേ ദേവേഹി പരാജിതാ പലായന്താ ഇസീനം അസ്സമപദേന ഗച്ഛന്താ ‘‘സക്കോ ഇമേഹി സദ്ധിം മന്തേത്വാ അമ്ഹേ നാസേതി, ഗണ്ഹഥ പുത്തഹതായ പുത്തേ’’തി കുപിതാ അസ്സമപദേ പാനീയഘടചങ്കമനസാലാദീനി വിദ്ധംസേന്തി. ഇസയോ അരഞ്ഞതോ ഫലാഫലം ആദായ ആഗതാ നം ദിസ്വാ പുന ദുക്ഖേന പടിപാകതികം കരോന്തി. തേപി പുനപ്പുനം തഥേവ വിനാസേന്തി. തസ്മാ ‘‘ഇദാനി തേസം സങ്ഗാമോ പച്ചുപട്ഠിതോ’’തി സുത്വാ ഏവം ചിന്തയിംസു.

കാമംകരോതി ഇച്ഛിതകരോ. ഭയസ്സ അഭയസ്സ വാതി ഭയം വാ അഭയം വാ. ഇദം വുത്തം ഹോതി – സചേ ത്വം അഭയം ദാതുകാമോ, അഭയം ദാതും പഹോസി. സചേ ഭയം ദാതുകാമോ. ഭയം ദാതും പഹോസി. അമ്ഹാകം പന അഭയദാനം ദേഹീതി. ദുട്ഠാനന്തി വിരുദ്ധാനം. പവുത്തന്തി ഖേത്തേ പതിട്ഠാപിതം.

തിക്ഖത്തും ഉബ്ബിജ്ജീതി സായമാസഭത്തം ഭുഞ്ജിത്വാ സയനം അഭിരുയ്ഹ നിപന്നോ നിദ്ദായ ഓക്കന്തമത്തായ സമന്താ ഠത്വാ സത്തിസതേന പഹടോ വിയ വിരവന്തോ ഉട്ഠഹതി, ദസയോജനസഹസ്സം അസുരഭവനം ‘‘കിമിദ’’ന്തി സങ്ഖോഭം ആപജ്ജതി. അഥ നം ആഗന്ത്വാ ‘‘കിമിദ’’ന്തി പുച്ഛന്തി. സോ ‘‘ന കിഞ്ചീ’’തി വദതി. ദുതിയയാമാദീസുപി ഏസേവ നയോ. ഇതി അസുരാനം ‘‘മാ ഭായി, മഹാരാജാ’’തി തം അസ്സാസേന്താനംയേവ അരുണം ഉഗ്ഗച്ഛതി. ഏവമസ്സ തതോ പട്ഠായ ഗേലഞ്ഞജാതം ചിത്തം വേപതി. തേനേവ ചസ്സ ‘‘വേപചിത്തീ’’തി അപരം നാമം ഉദപാദീതി. ദസമം.

പഠമോ വഗ്ഗോ.