൯. കുടികാസുത്തവണ്ണനാ

൧൯. നവമേ കച്ചി തേ കുടികാതി അയം ദേവതാ ദസ മാസേ അന്തോവസനട്ഠാനട്ഠേന മാതരം കുടികം കത്വാ, യഥാ സകുണാ ദിവസം ഗോചരപസുതാ രത്തിം കുലാവകം അല്ലീയന്തി, ഏവമേവം സത്താ തത്ഥ തത്ഥ ഗന്ത്വാപി മാതുഗാമസ്സ സന്തികം ആഗച്ഛന്തി, ആലയവസേന ഭരിയം കുലാവകം കത്വാ. കുലപവേണിം സന്താനകട്ഠേന പുത്തേ സന്താനകേ കത്വാ, തണ്ഹം ബന്ധനം കത്വാ, ഗാഥാബന്ധനേന ഇമേ പഞ്ഹേ സമോധാനേത്വാ ഭഗവന്തം പുച്ഛി, ഭഗവാപിസ്സാ വിസ്സജ്ജേന്തോ തഗ്ഘാതിആദിമാഹ. തത്ഥ തഗ്ഘാതി ഏകംസവചനേ നിപാതോ. നത്ഥീതി പഹായ പബ്ബജിതത്താ വട്ടസ്മിം വാ പുന മാതുകുച്ഛിവാസസ്സ ദാരഭരണസ്സ പുത്തനിബ്ബത്തിയാ വാ അഭാവതോ നത്ഥി.

ദേവതാ ‘‘മയാ സന്നാഹം ബന്ധിത്വാ ഗുള്ഹാ പഞ്ഹാ പുച്ഛിതാ, അയഞ്ച സമണോ പുച്ഛിതമത്തേയേവ വിസ്സജ്ജേസി, ജാനം നു ഖോ മേ അജ്ഝാസയം കഥേസി, ഉദാഹു അജാനം യം വാ തം വാ മുഖാരുള്ഹം കഥേസീ’’തി ചിന്തേത്വാ പുന കിന്താഹന്തിആദിമാഹ. തത്ഥ കിന്താഹന്തി കിം തേ അഹം. അഥസ്സാ ഭഗവാ ആചിക്ഖന്തോ മാതരന്തിആദിമാഹ. സാഹു തേതി ഗാഥായ അനുമോദിത്വാ സമ്പഹംസിത്വാ ഭഗവന്തം വന്ദിത്വാ ഗന്ധമാലാദീഹി പൂജേത്വാ അത്തനോ ദേവട്ഠാനമേവ ഗതാതി.

കുടികാസുത്തവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.