൪. പഠമനാനാതിത്ഥിയസുത്തവണ്ണനാ

൫൪. ചതുത്ഥേ നാനാതിത്ഥിയസമണബ്രാഹ്മണപരിബ്ബാജകാതി ഏത്ഥ തരന്തി ഏതേന സംസാരോഘന്തി തിത്ഥം, നിബ്ബാനമഗ്ഗോ. ഇധ പന വിപരീതവിപല്ലാസവസേന ദിട്ഠിഗതികേഹി തഥാ ഗഹിതദിട്ഠിദസ്സനം ‘‘തിത്ഥ’’ന്തി അധിപ്പേതം. തസ്മിം സസ്സതാദിനാനാകാരേ തിത്ഥേ നിയുത്താതി നാനാതിത്ഥിയാ, നഗ്ഗനിഗണ്ഠാദിസമണാ ചേവ കഠകലാപാദിബ്രാഹ്മണാ ച പോക്ഖരസാതാദിപരിബ്ബാജകാ ച സമണബ്രാഹ്മണപരിബ്ബാജകാ. നാനാതിത്ഥിയാ ച തേ സമണബ്രാഹ്മണപരിബ്ബാജകാ ചാതി നാനാതിത്ഥിയസമണബ്രാഹ്മണപരിബ്ബാജകാ.

‘‘സസ്സതോ അത്താ ച ലോകോ ചാ’’തിആദിനാ പസ്സന്തി ഏതായ, സയം വാ പസ്സതി, തഥാ ദസ്സനമത്തമേവ വാതി ദിട്ഠി, മിച്ഛാഭിനിവേസസ്സേതം അധിവചനം. സസ്സതാദിവസേന നാനാ അനേകവിധാ ദിട്ഠിയോ ഏതേസന്തി നാനാദിട്ഠികാ. സസ്സതാദിവസേനേവ ഖമനം ഖന്തി, രോചനം രുചി, അത്ഥതോ ‘‘സസ്സതോ അത്താ ച ലോകോ ചാ’’തിആദിനാ (ഉദാ. ൫൫) പവത്തോ ചിത്തവിപല്ലാസോ സഞ്ഞാവിപല്ലാസോ ച. തഥാ നാനാ ഖന്തിയോ ഏതേസന്തി നാനാഖന്തികാ, നാനാ രുചിയോ ഏതേസന്തി നാനാരുചികാ. ദിട്ഠിഗതികാ ഹി പുബ്ബഭാഗേ തഥാ തഥാ ചിത്തം രോചേത്വാ ഖമാപേത്വാ ച പച്ഛാ ‘‘ഇദമേവ സച്ചം മോഘമഞ്ഞ’’ന്തി അഭിനിവിസന്തി. അഥ വാ ‘‘അനിച്ചം നിച്ച’’ന്തിആദിനാ തഥാ തഥാ ദസ്സനവസേന ദിട്ഠി, ഖമനവസേന ഖന്തി, രുച്ചനവസേന രുചീതി ഏവം തീഹിപി പദേഹി ദിട്ഠി ഏവ വുത്താതി വേദിതബ്ബാ. നാനാദിട്ഠിനിസ്സയനിസ്സിതാതി സസ്സതാദിപരികപ്പവസേന നാനാവിധം ദിട്ഠിയാ നിസ്സയം വത്ഥും കാരണം, ദിട്ഠിസങ്ഖാതമേവ വാ നിസ്സയം നിസ്സിതാ അല്ലീനാ ഉപഗതാ, തം അനിസ്സജ്ജിത്വാ ഠിതാതി അത്ഥോ. ദിട്ഠിയോപി ഹി ദിട്ഠിഗതികാനം അഭിനിവേസാകാരാനം നിസ്സയാ ഹോന്തി.

സന്തീതി അത്ഥി സംവിജ്ജന്തി ഉപലബ്ഭന്തി. ഏകേതി ഏകച്ചേ. സമണബ്രാഹ്മണാതി പബ്ബജ്ജൂപഗമേന സമണാ, ജാതിയാ ബ്രാഹ്മണാ, ലോകേന വാ സമണാതി ച ബ്രാഹ്മണാതി ച ഏവം ഗഹിതാ. ഏവംവാദിനോതി ഏവം ഇദാനി വത്തബ്ബാകാരേന വദന്തീതി ഏവംവാദിനോ. ഏവം ഇദാനി വത്തബ്ബാകാരേന പവത്താ ദിട്ഠി ഏതേസന്തി ഏവംദിട്ഠിനോ. തത്ഥ ദുതിയേന ദിട്ഠിഗതികാനം മിച്ഛാഭിനിവേസോ ദസ്സിതോ, പഠമേന തേസം യഥാഭിനിവേസം പരേസം തത്ഥ പതിട്ഠാപനവസേന വോഹാരോ.

സസ്സതോ ലോകോ, ഇദമേവ സച്ചം മോഘമഞ്ഞന്തി ഏത്ഥ ലോകോതി അത്താ. സോ ഹി ദിട്ഠിഗതികേഹി ലോകിയന്തി ഏത്ഥ പുഞ്ഞം പാപം തബ്ബിപാകാ, സയം വാ കാരകാദിഭാവേന അഭിയുത്തേഹി ലോകിയതീതി ലോകോതി അധിപ്പേതോ. സ്വായം സസ്സതോ അമരോ നിച്ചോ ധുവോതി യദിദം അമ്ഹാകം ദസ്സനം ഇദമേവ സച്ചം അവിപരീതം, അഞ്ഞം പന അസസ്സതോതിആദി പരേസം ദസ്സനം മോഘം മിച്ഛാതി അത്ഥോ. ഏതേന ചത്താരോപി സസ്സതവാദാ ദസ്സിതാ ഹോന്തി. അസസ്സതോതി ന സസ്സതോ, അനിച്ചോ അധുവോ ചവനധമ്മോതി അത്ഥോ. ‘‘അസസ്സതോ’’തി സസ്സതഭാവപ്പടിക്ഖേപേനേവ ഉച്ഛേദോ ദീപിതോതി സത്തപി ഉച്ഛേദവാദാ ദീപിതാ ഹോന്തി.

അന്തവാതി സപരിയന്തോ പരിവടുമോ പരിച്ഛിന്നപ്പമാണോ, ന സബ്ബഗതോതി അത്ഥോ. ഏതേന സരീരപരിമാണോ അങ്ഗുട്ഠപരിമാണോ അവയവപരിമാണോ പരമാണുപരിമാണോ അത്താതി ഏവമാദിവാദാ ദസ്സിതാ ഹോന്തി. അനന്തവാതി അപരിയന്തോ, സബ്ബഗതോതി അത്ഥോ. ഏതേന കപിലകണാദാദിവാദാ ദീപിതാ ഹോന്തി.

തം ജീവം തം സരീരന്തി യം സരീരം, തദേവ ജീവസങ്ഖാതം വത്ഥു, യഞ്ച ജീവസങ്ഖാതം വത്ഥു, തദേവ സരീരന്തി ജീവഞ്ച സരീരഞ്ച അദ്വയം സമനുപസ്സതി. ഏതേന ആജീവകാനം വിയ ‘‘രൂപീ അത്താ’’തി അയം വാദോ ദസ്സിതോ ഹോതി. അഞ്ഞം ജീവം അഞ്ഞം സരീരന്തി ഇമിനാ പന ‘‘അരൂപീ അത്താ’’തി അയം വാദോ ദസ്സിതോ.

ഹോതി തഥാഗതോ പരം മരണാതി ഏത്ഥ തഥാഗതോതി സത്തോ. തഞ്ഹി ദിട്ഠിഗതികോ കാരകവേദകാദിസങ്ഖാതം, നിച്ചധുവാദിസങ്ഖാതം വാ തഥാഭാവം ഗതോതി തഥാഗതോതി വോഹരതി, സോ മരണതോ ഇധകായസ്സ ഭേദതോ പരം ഉദ്ധം ഹോതി, അത്ഥി സംവിജ്ജതീതി അത്ഥോ. ഏതേന സസ്സതഗ്ഗാഹമുഖേന സോളസ സഞ്ഞീവാദാ അട്ഠ അസഞ്ഞീവാദാ അട്ഠ ച നേവസഞ്ഞീനാസഞ്ഞീവാദാ ദസ്സിതാ ഹോന്തി. ന ഹോതീതി നത്ഥി ന ഉപലബ്ഭതി. ഏതേന ഉച്ഛേദവാദോ ദസ്സിതോ. ഹോതി ച ന ച ഹോതീതി അത്ഥി ച നത്ഥി ചാതി. ഏതേന ഏകച്ചസസ്സതവാദാ സത്ത സഞ്ഞീവാദാ ച ദസ്സിതാ. നേവ ഹോതി ന ന ഹോതീതി ഇമിനാ പന അമരാവിക്ഖേപവാദോ ദസ്സിതോതി വേദിതബ്ബം.

ഇമേ കിര ദിട്ഠിഗതികാ നാനാദേസതോ ആഗന്ത്വാ സാവത്ഥിയം പടിവസന്താ ഏകദാ സമയപ്പവാദകേ സന്നിപതിത്വാ അത്തനോ അത്തനോ വാദം പഗ്ഗയ്ഹ അഞ്ഞവാദേ ഖുംസേന്താ വിവാദാപന്നാ അഹേസും. തേന വുത്തം ‘‘തേ ഭണ്ഡനജാതാ’’തിആദി.

തത്ഥ ഭണ്ഡനം നാമ കലഹസ്സ പുബ്ബഭാഗോ. ഭണ്ഡനജാതാതി ജാതഭണ്ഡനാ. കലഹോതി കലഹോ ഏവ, കലസ്സ വാ ഹനനതോ കലഹോ ദട്ഠബ്ബോ. അഞ്ഞമഞ്ഞസ്സ വിരുദ്ധവാദം ആപന്നാതി വിവാദാപന്നാ. മമ്മഘട്ടനതോ മുഖമേവ സത്തീതി മുഖസത്തി, ഫരുസവാചാ. ഫലൂപചാരേന വിയ ഹി കാരണം കാരണൂപചാരേന ഫലമ്പി വോഹരിയതി യഥാ തം ‘‘സുഖോ ബുദ്ധുപ്പാദോ, പാപകമ്മം പച്ചനുഭോതീ’’തി ച. താഹി മുഖസത്തീഹി വിതുദന്താ വിജ്ഝന്താ വിഹരന്തി. ഏദിസോ ധമ്മോതി ധമ്മോ അവിപരീതസഭാവോ ഏദിസോ ഏവരൂപോ, യഥാ മയാ വുത്തം ‘‘സസ്സതോ ലോകോ’’തി. നേദിസോ ധമ്മോതി ന ഏദിസോ ധമ്മോ, യഥാ തയാ വുത്തം ‘‘അസസ്സതോ ലോകോ’’തി, ഏവം സേസപദേഹിപി യോജേതബ്ബം. സോ ച തിത്ഥിയാനം വിവാദോ സകലനഗരേ പാകടോ ജാതോ. അഥ ഭിക്ഖൂ സാവത്ഥിം പിണ്ഡായ പവിട്ഠാ തം സുത്വാ ‘‘അത്ഥി നോ ഇദം കഥാപാഭതം, യം നൂന മയം ഇമം പവത്തിം ഭഗവതോ ആരോചേയ്യാമ, അപ്പേവ നാമ തം നിസ്സായ സത്ഥു സണ്ഹസുഖുമം ധമ്മദേസനം ലഭേയ്യാമാ’’തി തേ പച്ഛാഭത്തം ധമ്മദേസനാകാലേ ഭഗവതോ ഏതമത്ഥം ആരോചേസും. തേന വുത്തം – ‘‘അഥ ഖോ സമ്ബഹുലാ ഭിക്ഖൂ’’തിആദി.

തം സുത്വാ ഭഗവാ അഞ്ഞതിത്ഥിയാനം ധമ്മസ്സ അയഥാഭൂതപജാനനം പകാസേന്തോ ‘‘അഞ്ഞതിത്ഥിയാ, ഭിക്ഖവേ’’തിആദിമാഹ. തത്ഥ അന്ധാതി പഞ്ഞാചക്ഖുവിരഹേന അന്ധാ. തേനാഹ ‘‘അചക്ഖുകാ’’തി. പഞ്ഞാ ഹി ഇധ ‘‘ചക്ഖൂ’’തി അധിപ്പേതാ. തഥാ ഹി വുത്തം ‘‘അത്ഥം ന ജാനന്തീ’’തിആദി. തത്ഥ അത്ഥം ന ജാനന്തീതി ഇധലോകത്ഥം പരലോകത്ഥം ന ജാനന്തി, ഇധലോകപരലോകേസു വുദ്ധിം അബ്ഭുദയം നാവബുജ്ഝന്തി, പരമത്ഥേ പന നിബ്ബാനേ കഥാവകാ. യേ ഹി നാമ പവത്തിമത്തേപി സമ്മൂള്ഹാ, തേ കഥം നിവത്തിം ജാനിസ്സന്തീതി. അനത്ഥം ന ജാനന്തീതി യദഗ്ഗേന തേ അത്ഥം ന ജാനന്തി, തദഗ്ഗേന അനത്ഥമ്പി ന ജാനന്തി. യസ്മാ ധമ്മം ന ജാനന്തി, തസ്മാ അധമ്മമ്പി ന ജാനന്തി. തേ ഹി വിപരിയേസഗ്ഗാഹിതായ ധമ്മം കുസലമ്പി അകുസലം കരോന്തി, അധമ്മമ്പി അകുസലം കുസലം കരോന്തി. ന കേവലഞ്ച ധമ്മാധമ്മേസു ഏവ, അഥ ഖോ തസ്സ വിപാകേസുപി സമ്മൂള്ഹാ. തഥാ ഹി തേ കമ്മമ്പി വിപാകം കത്വാ വോഹരന്തി, വിപാകമ്പി കമ്മം കത്വാ. തഥാ ധമ്മം സഭാവധമ്മമ്പി ന ജാനന്തി, അധമ്മം അസഭാവധമ്മമ്പി ന ജാനന്തി. ഏവംഭൂതാ ച സഭാവധമ്മം അസഭാവധമ്മഞ്ച, അസഭാവധമ്മം സഭാവധമ്മഞ്ച കത്വാ പവേദേന്തി.

ഇതി ഭഗവാ തിത്ഥിയാനം മോഹദിട്ഠിപടിലാഭഭാവേന പഞ്ഞാചക്ഖുവേകല്ലതോ അന്ധഭാവം ദസ്സേത്വാ ഇദാനി തമത്ഥം ജച്ചന്ധൂപമായ പകാസേതും ‘‘ഭൂതപുബ്ബം, ഭിക്ഖവേ’’തിആദിമാഹ. തത്ഥ ഭൂതപുബ്ബന്തി പുബ്ബേ ഭൂതം, അതീതകാലേ നിബ്ബത്തം. അഞ്ഞതരോ രാജാ അഹോസീതി പുരാതനോ നാമഗോത്തേഹി ലോകേ അപാകടോ ഏകോ രാജാ അഹോസി. സോ രാജാ അഞ്ഞതരം പുരിസം ആമന്തേസീതി തസ്സ കിര രഞ്ഞോ സോഭഗ്ഗപ്പത്തം സബ്ബങ്ഗസമ്പന്നം അത്തനോ ഓപവയ്ഹം ഹത്ഥിം ഉപട്ഠാനം ആഗതം ദിസ്വാ ഏതദഹോസി – ‘‘ഭദ്ദകം വത, ഭോ, ഹത്ഥിയാനം ദസ്സനീയ’’ന്തി. തേന ച സമയേന ഏകോ ജച്ചന്ധോ രാജങ്ഗണേന ഗച്ഛതി. തം ദിസ്വാ രാജാ ചിന്തേസി – ‘‘മഹാജാനിയാ ഖോ ഇമേ അന്ധാ യേ ഏവരൂപം ദസ്സനീയം ന ലഭന്തി ദട്ഠും. യംനൂനാഹം ഇമിസ്സാ സാവത്ഥിയാ യത്തകാ ജച്ചന്ധാ സബ്ബേ തേ സന്നിപാതാപേത്വാ ഏകദേസം ഏകദേസം ഹത്ഥേന ഫുസാപേത്വാ തേസം വചനം സുണേയ്യ’’ന്തി. കേളിസീലോ രാജാ ഏകേന പുരിസേന സാവത്ഥിയാ സബ്ബേ ജച്ചന്ധേ സന്നിപാതാപേത്വാ തസ്സ പുരിസസ്സ സഞ്ഞം അദാസി ‘‘യഥാ ഏകേകോ ജച്ചന്ധോ സീസാദികം ഏകേകംയേവ ഹത്ഥിസ്സ അങ്ഗം ഫുസിത്വാ ‘ഹത്ഥീ മയാ ദിട്ഠോ’തി സഞ്ഞം ഉപ്പാദേസി, തഥാ കരോഹീ’’തി. സോ പുരിസോ തഥാ അകാസി. അഥ രാജാ തേ ജച്ചന്ധേ പച്ചേകം പുച്ഛി ‘‘കീദിസോ, ഭണേ, ഹത്ഥീ’’തി. തേ അത്തനാ ദിട്ഠദിട്ഠാവയവമേവ ഹത്ഥിം കത്വാ വദന്താ ‘‘ഏദിസോ ഹത്ഥീ, നേദിസോ ഹത്ഥീ’’തി അഞ്ഞമഞ്ഞം കലഹം കരോന്താ ഹത്ഥാദീഹി ഉപക്കമിത്വാ രാജങ്ഗണേ മഹന്തം കോലാഹലം അകംസു. രാജാ സപരിജനോ തേസം തം വിപ്പകാരം ദിസ്വാ ഫാസുകേഹി ഭിജ്ജമാനേഹി ഹദയേന ഉഗ്ഗതേന മഹാഹസിതം ഹസി. തേന വുത്തം – ‘‘അഥ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, സോ രാജാ…പേ… അത്തമനോ അഹോസീ’’തി.

തത്ഥ അമ്ഭോതി ആലപനം. യാവതകാതി യത്തകാ. ജച്ചന്ധാതി ജാതിയാ അന്ധാ, ജാതിതോ പട്ഠായ അചക്ഖുകാ. ഏകജ്ഝന്തി ഏകതോ. ഭണേതി അബഹുമാനാലാപോ. ഹത്ഥിം ദസ്സേഹീതി യഥാവുത്തം ഹത്ഥിം സയാപേത്വാ ദസ്സേഹി. സോ ച സുസിക്ഖിതത്താ അപരിപ്ഫന്ദന്തോ നിപജ്ജി. ദിട്ഠോ നോ ഹത്ഥീതി ഹത്ഥേന പരാമസനം ദസ്സനം കത്വാ ആഹംസു. തേന പുരിസേന സീസം പരാമസാപേത്വാ ‘‘ഏദിസോ ഹത്ഥീ’’തി സഞ്ഞാപിതത്താ താദിസംയേവ നം ഹത്ഥിം സഞ്ജാനന്താ ജച്ചന്ധാ ‘‘ഏദിസോ ദേവ ഹത്ഥീ സേയ്യഥാപി കുമ്ഭോ’’തി വദിംസു. കുമ്ഭോതി ച ഘടോതി അത്ഥോ. ഖീലോതി നാഗദന്തഖീലോ. സോണ്ഡോതി ഹത്ഥോ. നങ്ഗലീസാതി നങ്ഗലസ്സ സിരസ്സ ഈസാ. കായോതി സരീരം. കോട്ഠോതി കുസൂലോ. പാദോതി ജങ്ഘോ. ഥൂണോതി ഥമ്ഭോ. നങ്ഗുട്ഠന്തി വാളസ്സ ഉരിമപ്പദേസോ. വാലധീതി വാലസ്സ അഗ്ഗപ്പദേസോ. മുട്ഠീഹി സംസുമ്ഭിംസൂതി മുട്ഠിയോ ബന്ധിത്വാ പഹരിംസു, മുട്ഠിഘാതം അകംസു. അത്തമനോ അഹോസീതി കേളിസീലത്താ സോ രാജാ തേന ജച്ചന്ധാനം കലഹേന അത്തമനോ പഹാസേന ഗഹിതമനോ അഹോസി.

ഏവമേവ ഖോതി ഉപമാസംസന്ദനം. തസ്സത്ഥോ – ഭിക്ഖവേ, യഥാ തേ ജച്ചന്ധാ അചക്ഖുകാ ഏകങ്ഗദസ്സിനോ അനവസേസതോ ഹത്ഥിം അപസ്സിത്വാ അത്തനാ ദിട്ഠാവയവമത്തം ഹത്ഥിസഞ്ഞായ ഇതരേഹി ദിട്ഠം അനനുജാനന്താ അഞ്ഞമഞ്ഞം വിവാദം ആപന്നാ കലഹം അകംസു, ഏവമേവ ഇമേ അഞ്ഞതിത്ഥിയാ സക്കായസ്സ ഏകദേസം രൂപവേദനാദിം അത്തനോ ദിട്ഠിദസ്സനേന യഥാദിട്ഠം ‘‘അത്താ’’തി മഞ്ഞമാനാ തസ്സ സസ്സതാദിഭാവം ആരോപേത്വാ ‘‘ഇദമേവ സച്ചം മോഘമഞ്ഞ’’ന്തി അഭിനിവിസിത്വാ അഞ്ഞമഞ്ഞം വിവദന്തി, യഥാഭൂതം പന അത്ഥാനത്ഥം ധമ്മാധമ്മഞ്ച ന ജാനന്തി. തസ്മാ അന്ധാ അചക്ഖുകാ ജച്ചന്ധപടിഭാഗാതി.

ഏതമത്ഥം വിദിത്വാതി ഏതം തിത്ഥിയാനം ധമ്മസഭാവം യഥാഭൂതം അജാനന്താനം അപസ്സന്താനം ജച്ചന്ധാനം വിയ ഹത്ഥിമ്ഹി യഥാദസ്സനം മിച്ഛാഭിനിവേസം, തത്ഥ ച വിവാദാപത്തിം സബ്ബാകാരതോ വിദിത്വാ തദത്ഥദീപകം ഇമം ഉദാനം ഉദാനേസി.

തത്ഥ ഇമേസു കിര സജ്ജന്തി, ഏകേ സമണബ്രാഹ്മണാതി ഇധേകച്ചേ പബ്ബജ്ജൂപഗമനേന സമണാ, ജാതിമത്തേന ബ്രാഹ്മണാ ‘‘സസ്സതോ ലോകോ’’തിആദിനയപ്പവത്തേസു ഇമേസു ഏവ അസാരേസു ദിട്ഠിഗതേസു ദിട്ഠാഭിനന്ദനവസേന, ഇമേസു വാ രൂപാദീസു ഉപാദാനക്ഖന്ധേസു ഏവം അനിച്ചേസു ദുക്ഖേസു വിപരിണാമധമ്മേസു തണ്ഹാഭിനന്ദനദിട്ഠാഭിനന്ദനാനം വസേന ‘‘ഏതം മമാ’’തിആദിനാ സജ്ജന്തി കിര. അഹോ നേസം സമ്മോഹോതി ദസ്സേതി. കിരസദ്ദോ ചേത്ഥ അരുചിസൂചനത്ഥോ. തേന തത്ഥ സങ്ഗകാരണാഭാവമേവ ദീപേതി. ന കേവലം സജ്ജന്തി ഏവ, അഥ ഖോ വിഗ്ഗയ്ഹ നം വിവദന്തി ‘‘ന ത്വം ഇമം ധമ്മവിനയം ആജാനാസി, അഹം ഇമം ധമ്മവിനയം ആജാനാമീ’’തിആദിനാ വിഗ്ഗാഹികകഥാനുയോഗവസേന വിഗ്ഗയ്ഹ വിവദന്തി വിവാദം ആപജ്ജന്തി. നന്തി ചേത്ഥ നിപാതമത്തം. അഥ വാ വിഗ്ഗയ്ഹ നന്തി നം ദിട്ഠിനിസ്സയം സക്കായദിട്ഠിമേവ വാ വിപരീതദസ്സനത്താ സസ്സതാദിവസേന അഞ്ഞമഞ്ഞം വിരുദ്ധം ഗഹേത്വാ വിവദന്തി വിസേസതോ വദന്തി, അത്തനോ ഏവ വാദം വിസിട്ഠം അവിപരീതം കത്വാ അഭിനിവിസ്സ വോഹരന്തി. യഥാ കിം? ജനാ ഏകങ്ഗദസ്സിനോ യഥേവ ജച്ചന്ധജനാ ഹത്ഥിസ്സ ഏകേകങ്ഗദസ്സിനോ ‘‘യം യം അത്തനാ ഫുസിത്വാ ഞാതം, തം തദേവ ഹത്ഥീ’’തി ഗഹേത്വാ അഞ്ഞമഞ്ഞം വിഗ്ഗയ്ഹ വിവദിംസു, ഏവംസമ്പദമിദന്തി അത്ഥോ. ഇവസദ്ദോ ചേത്ഥ ലുത്തനിദ്ദിട്ഠോതി വേദിതബ്ബോ.

ചതുത്ഥസുത്തവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.