൧൬. വിമലത്ഥേരഗാഥാവണ്ണനാ

പാപമിത്തേതി ആയസ്മതോ വിമലത്ഥേരസ്സ ഗാഥാ. കാ ഉപ്പത്തി? അയമ്പി പുരിമബുദ്ധേസു കതാധികാരോ തത്ഥ തത്ഥ ഭവേ വിവട്ടൂപനിസ്സയം പുഞ്ഞം ഉപചിനന്തോ പദുമുത്തരസ്സ ഭഗവതോ കാലേ കുലഗേഹേ നിബ്ബത്തിത്വാ വിഞ്ഞുതം പത്തോ സത്ഥരി പരിനിബ്ബുതേ സാധുകീളനദിവസേസു വീതിവത്തേസു സത്ഥു സരീരം ഗഹേത്വാ ഉപാസകേസു ഝാപനട്ഠാനം ഗച്ഛന്തേസു സത്ഥു ഗുണേ ആവജ്ജിത്വാ പസന്നമാനസോ സുമനപുപ്ഫേഹി പൂജമകാസി. സോ തേന പുഞ്ഞകമ്മേന ദേവമനുസ്സേസു സംസരന്തോ ഇമസ്മിം ബുദ്ധുപ്പാദേ ബാരാണസിയം ബ്രാഹ്മണകുലേ നിബ്ബത്തിത്വാ വിമലോതി ലദ്ധനാമോ വയപ്പത്തോ സോമമിത്തത്ഥേരം നിസ്സായ സാസനേ പബ്ബജിത്വാ തേനേവ ഉസ്സാഹിതോ വിപസ്സനം പട്ഠപേത്വാ നചിരസ്സേവ അരഹത്തം പാപുണി. തേന വുത്തം അപദാനേ (അപ. ഥേര ൨.൪൬.൫൮-൬൨) –

‘‘നീഹരന്തേ സരീരമ്ഹി, വജ്ജമാനാസു ഭേരിസു;

പസന്നചിത്തോ സുമനോ, പട്ടിപുപ്ഫമപൂജയിം.

‘‘സതസഹസ്സിതോ കപ്പേ, യം പുപ്ഫമഭിപൂജയിം;

ദുഗ്ഗതിം നാഭിജാനാമി, ദേഹപൂജായിദം ഫലം.

‘‘കിലേസാ ഝാപിതാ മയ്ഹം…പേ… കതം ബുദ്ധസ്സ സാസന’’ന്തി.

അരഹത്തം പന പത്വാ അത്തനോ സഹായസ്സ ഭിക്ഖുസ്സ ഓവാദം ദേന്തോ –

൨൬൪. ‘‘പാപമിത്തേ വിവജ്ജേത്വാ, ഭജേയ്യുത്തമപുഗ്ഗലം;

ഓവാദേ ചസ്സ തിട്ഠേയ്യ, പത്ഥേന്തോ അചലം സുഖം.

൨൬൫. ‘‘പരിത്തം ദാരുമാരുയ്ഹ, യഥാ സീദേ മഹണ്ണവേ;

ഏവം കുസീതമാഗമ്മ, സാധുജീവീപി സീദതി;

തസ്മാ തം പരിവജ്ജേയ്യ, കുസീതം ഹീനവീരിയം.

൨൬൬. ‘‘പവിവിത്തേഹി അരിയേഹി, പഹിതത്തേഹി ഝായിഭി;

നിച്ചം ആരദ്ധവീരിയേഹി, പണ്ഡിതേഹി സഹാവസേ’’തി. –

തിസ്സോ ഗാഥാ അഭാസി.

തത്ഥ പാപമിത്തേതി അകല്യാണമിത്തേ അസപ്പുരിസേ ഹീനവീരിയേ. വിവജ്ജേത്വാതി തം അഭജനവസേന ദൂരതോ വജ്ജേത്വാ. ഭജേയ്യുത്തമപുഗ്ഗലന്തി സപ്പുരിസം പണ്ഡിതം കല്യാണമിത്തം ഓവാദാനുസാസനീഗഹണവസേന സേവേയ്യ. ഓവാദേ ചസ്സ തിട്ഠേയ്യാതി അസ്സ കല്യാണമിത്തസ്സ ഓവാദേ അനുസിട്ഠിയം യഥാനുസിട്ഠം പടിപജ്ജനവസേന തിട്ഠേയ്യ. പത്ഥേന്തോതി ആകങ്ഖന്തോ. അചലം സുഖന്തി നിബ്ബാനസുഖം ഫലസുഖഞ്ച. തമ്പി ഹി അകുപ്പഭാവതോ ‘‘അചല’’ന്തി വുച്ചതി. സേസം വുത്തത്ഥമേവ.

വിമലത്ഥേരഗാഥാവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.

തികനിപാതവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.

പഠമോ ഭാഗോ നിട്ഠിതോ.