൩൯. അങ്ഗുലിമാലത്ഥേരവത്ഥു

ഉസഭന്തി ഇമം ധമ്മദേസനം സത്ഥാ ജേതവനേ വിഹരന്തോ അങ്ഗുലിമാലത്ഥേരം ആരബ്ഭ കഥേസി. വത്ഥു ‘‘ന വേ കദരിയാ ദേവലോകം വജന്തീ’’തി (ധ. പ. ൧൭൭) ഗാഥാവണ്ണനായ വുത്തമേവ. വുത്തഞ്ഹി തത്ഥ –

ഭിക്ഖൂ അങ്ഗുലിമാലം പുച്ഛിംസു – ‘‘കിം നു ഖോ, ആവുസോ അങ്ഗുലിമാല, ദുട്ഠഹത്ഥിം ഛത്തം ധാരേത്വാ ഠിതം ദിസ്വാ ഭായീ’’തി? ‘‘ന ഭായിം, ആവുസോ’’തി. തേ സത്ഥാരം ഉപസങ്കമിത്വാ ആഹംസു – ‘‘അങ്ഗുലിമാലോ, ഭന്തേ, അഞ്ഞം ബ്യാകരോതീ’’തി. സത്ഥാ ‘‘ന, ഭിക്ഖവേ, മമ പുത്തോ അങ്ഗുലിമാലോ ഭായതി. ഖീണാസവഉസഭാനഞ്ഹി അന്തരേ ജേട്ഠകഉസഭാ മമ പുത്തസദിസാ ഭിക്ഖൂ ന ഭായന്തീ’’തി വത്വാ ഇമം ഗാഥമാഹ –

൪൨൨. ‘‘ഉസഭം പവരം വീരം, മഹേസിം വിജിതാവിനം;

അനേജം ന്ഹാതകം ബുദ്ധം, തമഹം ബ്രൂമി ബ്രാഹ്മണ’’ന്തി.

തസ്സത്ഥോ – അച്ഛമ്ഭിതട്ഠേന ഉസഭസദിസതായ ഉസഭം ഉത്തമട്ഠേന പവരം വീരിയസമ്പത്തിയാ വീരം മഹന്താനം സീലക്ഖന്ധാദീനം ഏസിതത്താ മഹേസിം തിണ്ണം മാരാനം വിജിതത്താ വിജിതാവിനം ന്ഹാതകിലേസതായ ന്ഹാതകം ചതുസച്ചബുദ്ധതായ ബുദ്ധം തം ഏവരൂപം അഹം ബ്രാഹ്മണം വദാമീതി അത്ഥോ.

ദേസനാവസാനേ ബഹൂ സോതാപത്തിഫലാദീനി പാപുണിംസൂതി.

അങ്ഗുലിമാലത്ഥേരവത്ഥു ഏകൂനചത്താലീസം.