൨. സമ്ബഹുലഭിക്ഖുവത്ഥു

യദാ ദ്വയേസൂതി ഇമം ധമ്മദേസനം സത്ഥാ ജേതവനേ വിഹരന്തോ സമ്ബഹുലേ ഭിക്ഖൂ ആരബ്ഭ കഥേസി.

ഏകദിവസഞ്ഹി തിംസമത്താ ദിസാവാസികാ ഭിക്ഖൂ ആഗന്ത്വാ സത്ഥാരം വന്ദിത്വാ നിസീദിംസു. സാരിപുത്തത്ഥേരോ തേസം അരഹത്തസ്സ ഉപനിസ്സയം ദിസ്വാ സത്ഥാരം ഉപസങ്കമിത്വാ ഠിതകോവ ഇമം പഞ്ഹം പുച്ഛി – ‘‘ഭന്തേ, ദ്വേ ധമ്മാതി വുച്ചന്തി, കതമേ നു ഖോ ദ്വേ ധമ്മാ’’തി? അഥ നം സത്ഥാ ‘‘ദ്വേ ധമ്മാതി ഖോ, സാരിപുത്ത, സമഥവിപസ്സനാ വുച്ചന്തീ’’തി വത്വാ ഇമം ഗാഥമാഹ –

൩൮൪. ‘‘യദാ ദ്വയേസു ധമ്മേസു, പാരഗൂ ഹോതി ബ്രാഹ്മണോ;

അഥസ്സ സബ്ബേ സംയോഗാ, അത്ഥം ഗച്ഛന്തി ജാനതോ’’തി.

തത്ഥ യദാതി യസ്മിം കാലേ ദ്വിധാ ഠിതേസു സമഥവിപസ്സനാധമ്മേസു അഭിഞ്ഞാപാരഗാദിവസേന അയം ഖീണാസവോ പാരഗൂ ഹോതി, അഥസ്സ വട്ടസ്മിം സംയോജനസമത്ഥാ സബ്ബേ കാമയോഗാദയോ സംയോഗാ ഏവം ജാനന്തസ്സ അത്ഥം പരിക്ഖയം ഗച്ഛന്തീതി അത്ഥോ.

ദേസനാവസാനേ സബ്ബേപി തേ ഭിക്ഖൂ അരഹത്തേ പതിട്ഠഹിംസൂതി.

സമ്ബഹുലഭിക്ഖുവത്ഥു ദുതിയം.