൩. മാരവത്ഥു

യസ്സ പാരന്തി ഇമം ധമ്മദേസനം സത്ഥാ ജേതവനേ വിഹരന്തോ മാരം ആരബ്ഭ കഥേസി.

സോ കിരേകസ്മിം ദിവസേ അഞ്ഞതരോ പുരിസോ വിയ ഹുത്വാ സത്ഥാരം ഉപസങ്കമിത്വാ പുച്ഛി – ‘‘ഭന്തേ, പാരം പാരന്തി വുച്ചതി, കിന്നു ഖോ ഏതം പാരം നാമാ’’തി. സത്ഥാ ‘‘മാരോ അയ’’ന്തി വിദിത്വാ, ‘‘പാപിമ, കിം തവ പാരേന, തഞ്ഹി വീതരാഗേഹി പത്തബ്ബ’’ന്തി വത്വാ ഇമം ഗാഥമാഹ –

൩൮൫. ‘‘യസ്സ പാരം അപാരം വാ, പാരാപാരം ന വിജ്ജതി;

വീതദ്ദരം വിസംയുത്തം, തമഹം ബ്രൂമി ബ്രാഹ്മണ’’ന്തി.

തത്ഥ പാരന്തി അജ്ഝത്തികാനി ഛ ആയതനാനി. അപാരന്തി ബാഹിരാനി ഛ ആയതനാനി. പാരാപാരന്തി തദുഭയം. ന വിജ്ജതീതി യസ്സ സബ്ബമ്പേതം ‘‘അഹ’’ന്തി വാ ‘‘മമ’’ന്തി വാ ഗഹണാഭാവേന നത്ഥി, തം കിലേസദരഥാനം വിഗമേന വീതദ്ദരം സബ്ബകിലേസേഹി വിസംയുത്തം അഹം ബ്രാഹ്മണം വദാമീതി അത്ഥോ.

ദേസനാവസാനേ ബഹൂ സോതാപത്തിഫലാദീനി പാപുണിംസൂതി.

മാരവത്ഥു തതിയം.