൧. പസാദബഹുലബ്രാഹ്മണവത്ഥു

ഛിന്ദ സോതന്തി ഇമം ധമ്മദേസനം സത്ഥാ ജേതവനേ വിഹരന്തോ പസാദബഹുലം ബ്രാഹ്മണം ആരബ്ഭ കഥേസി.

സോ കിര ബ്രാഹ്മണോ ഭഗവതോ ധമ്മദേസനം സുത്വാ പസന്നചിത്തോ അത്തനോ ഗേഹേ സോളസമത്താനം ഭിക്ഖൂനം നിച്ചഭത്തം പട്ഠപേത്വാ ഭിക്ഖൂനം ആഗതവേലായ പത്തം ഗഹേത്വാ ‘‘ആഗച്ഛന്തു ഭോന്തോ അരഹന്തോ, നിസീദന്തു ഭോന്തോ അരഹന്തോ’’തി യംകിഞ്ചി വദന്തോ അരഹന്തവാദപടിസംയുത്തമേവ വദതി. തേസു പുഥുജ്ജനാ ‘‘അയം അമ്ഹേസു അരഹന്തസഞ്ഞീ’’തി ചിന്തയിംസു, ഖീണാസവാ ‘‘അയം നോ ഖീണാസവഭാവം ജാനാതീ’’തി. ഏവം തേ സബ്ബേപി കുക്കുച്ചായന്താ തസ്സ ഗേഹം നാഗമിംസു. സോ ദുക്ഖീ ദുമ്മനോ ‘‘കിന്നു ഖോ, അയ്യാ, നാഗച്ഛന്തീ’’തി വിഹാരം ഗന്ത്വാ സത്ഥാരം വന്ദിത്വാ തമത്ഥം ആരോചേസി. സത്ഥാ ഭിക്ഖൂ ആമന്തേത്വാ ‘‘കിം ഏതം, ഭിക്ഖവേ’’തി പുച്ഛിത്വാ തേഹി തസ്മിം അത്ഥേ ആരോചിതേ ‘‘സാദിയഥ പന തുമ്ഹേ, ഭിക്ഖവേ, അരഹന്തവാദ’’ന്തി ആഹ. ‘‘ന സാദിയാമ മയം, ഭന്തേ’’തി. ‘‘ഏവം സന്തേ മനുസ്സാനം ഏതം പസാദഭഞ്ഞം, അനാപത്തി, ഭിക്ഖവേ, പസാദഭഞ്ഞേ, അപി ച ഖോ പന ബ്രാഹ്മണസ്സ അരഹന്തേസു അധിമത്തം പേമം, തസ്മാ തുമ്ഹേഹിപി തണ്ഹാസോതം ഛേത്വാ അരഹത്തമേവ പത്തും യുത്ത’’ന്തി വത്വാ ധമ്മം ദേസേന്തോ ഇമം ഗാഥമാഹ –

൩൮൩. ‘‘ഛിന്ദ സോതം പരക്കമ്മ, കാമേ പനുദ ബ്രാഹ്മണ;

സങ്ഖാരാനം ഖയം ഞത്വാ, അകതഞ്ഞൂസി ബ്രാഹ്മണാ’’തി.

തത്ഥ പരക്കമ്മാതി തണ്ഹാസോതം നാമ ന അപ്പമത്തകേന വായാമേന ഛിന്ദിതും സക്കാ, തസ്മാ ഞാണസമ്പയുത്തേന മഹന്തേന പരക്കമേന പരക്കമിത്വാ തം സോതം ഛിന്ദ. ഉഭോപി കാമേ പനുദ നീഹര. ബ്രാഹ്മണാതി ഖീണാസവാനം ആലപനമേതം. സങ്ഖാരാനന്തി പഞ്ചന്നം ഖന്ധാനം ഖയം ജാനിത്വാ. അകതഞ്ഞൂതി ഏവം സന്തേ ത്വം സുവണ്ണാദീസു കേനചി അകതസ്സ നിബ്ബാനസ്സ ജാനനതോ അകതഞ്ഞൂ നാമ ഹോസീതി.

ദേസനാവസാനേ ബഹൂ സോതാപത്തിഫലാദീനി പാപുണിംസൂതി.

പസാദബഹുലബ്രാഹ്മണവത്ഥു പഠമം.