൯. സന്തകായത്ഥേരവത്ഥു

സന്തകായോതി ഇമം ധമ്മദേസനം സത്ഥാ ജേതവനേ വിഹരന്തോ സന്തകായത്ഥേരം നാമ ആരബ്ഭ കഥേസി.

തസ്സ കിര ഹത്ഥപാദകുക്കുച്ചം നാമ നാഹോസി, കായവിജമ്ഭനരഹിതോ സന്തഅത്തഭാവോവ അഹോസി. സോ കിര സീഹയോനിതോ ആഗതോ ഥേരോ. സീഹാ കിര ഏകദിവസം ഗോചരം ഗഹേത്വാ രജതസുവണ്ണമണിപവാളഗുഹാനം അഞ്ഞതരം പവിസിത്വാ മനോസിലാതലേ ഹരിതാലചുണ്ണേസു സത്താഹം നിപജ്ജിത്വാ സത്തമേ ദിവസേ ഉട്ഠായ നിപന്നട്ഠാനം ഓലോകേത്വാ സചേ നങ്ഗുട്ഠസ്സ വാ കണ്ണാനം വാ ഹത്ഥപാദാനം വാ ചലിതത്താ മനോസിലാഹരിതാലചുണ്ണാനം വിപ്പകിണ്ണതം പസ്സന്തി, ‘‘ന തേ ഇദം ജാതിയാ വാ ഗോത്തസ്സ വാ പതിരൂപ’’ന്തി പുന സത്താഹം നിരാഹാരാ നിപജ്ജന്തി, ചുണ്ണാനം പന വിപ്പകിണ്ണഭാവേ അസതി ‘‘ഇദം തേ ജാതിഗോത്താനം അനുച്ഛവിക’’ന്തി ആസയാ നിക്ഖമിത്വാ വിജമ്ഭിത്വാ ദിസാ അനുവിലോകേത്വാ തിക്ഖത്തും സീഹനാദം നദിത്വാ ഗോചരായ പക്കമന്തി. ഏവരൂപായ സീഹയോനിയാ ആഗതോ അയം ഭിക്ഖു. തസ്സ കായസമാചാരം ദിസ്വാ ഭിക്ഖൂ സത്ഥു ആരോചേസും – ‘‘ന നോ, ഭന്തേ, സന്തകായത്ഥേരസദിസോ ഭിക്ഖു ദിട്ഠപുബ്ബോ. ഇമസ്സ ഹി നിസിന്നട്ഠാനേ ഹത്ഥചലനം വാ പാദചലനം വാ കായവിജമ്ഭിതാ വാ നത്ഥീ’’തി. തം സുത്വാ സത്ഥാ, ‘‘ഭിക്ഖവേ, ഭിക്ഖുനാ നാമ സന്തകായത്ഥേരേന വിയ കായാദീഹി ഉപസന്തേനേവ ഭവിതബ്ബ’’ന്തി വത്വാ ഇമം ഗാഥമാഹ –

൩൭൮. ‘‘സന്തകായോ സന്തവാചോ, സന്തവാ സുസമാഹിതോ;

വന്തലോകാമിസോ ഭിക്ഖു, ഉപസന്തോതി വുച്ചതീ’’തി.

തത്ഥ സന്തകായോതി പാണാതിപാതാദീനം അഭാവേന സന്തകായോ, മുസാവാദാദീനം അഭാവേന സന്തവാചോ, അഭിജ്ഝാദീനം അഭാവേന സന്തവാ, കായാദീനം തിണ്ണമ്പി സുട്ഠു സമാഹിതത്താ സുസമാഹിതോ, ചതൂഹി മഗ്ഗേഹി ലോകാമിസസ്സ വന്തതായ വന്തലോകാമിസോ ഭിക്ഖു അബ്ഭന്തരേ രാഗാദീനം ഉപസന്തതായ ഉപസന്തോതി വുച്ചതീതി അത്ഥോ.

ദേസനാവസാനേ സോ ഥേരോ അരഹത്തേ പതിട്ഠഹി, സമ്പത്താനമ്പി സാത്ഥികാ ധമ്മദേസനാ അഹോസീതി.

സന്തകായത്ഥേരവത്ഥു നവമം.