൯. തിത്ഥിയസാവകവത്ഥു

അവജ്ജേതി ഇമം ധമ്മദേസനം സത്ഥാ ജേതവനേ വിഹരന്തോ തിത്ഥിയസാവകേ ആരബ്ഭ കഥേസി.

ഏകസ്മിഞ്ഹി സമയേ അഞ്ഞതിത്ഥിയസാവകാ അത്തനോ പുത്തേ സമ്മാദിട്ഠികാനം ഉപാസകാനം പുത്തേഹി സദ്ധിം സപരിവാരേ കീളമാനേ ദിസ്വാ ഗേഹം ആഗതകാലേ ‘‘ന വോ സമണാ സക്യപുത്തിയാ വന്ദിതബ്ബാ, നാപി തേസം വിഹാരം പവിസിതബ്ബ’’ന്തി സപഥം കാരയിംസു. തേ ഏകദിവസം ജേതവനവിഹാരസ്സ ബഹിദ്വാരകോട്ഠകസാമന്തേ കീളന്താ പിപാസിതാ അഹേസും. അഥേകം ഉപാസകദാരകം ‘‘ത്വം ഏത്ഥ ഗന്ത്വാ പാനീയം പിവിത്വാ അമ്ഹാകമ്പി ആഹരാഹീ’’തി പഹിണിംസു. സോ വിഹാരം പവിസിത്വാ സത്ഥാരം വന്ദിത്വാ പാനീയം പിവിത്വാ തമത്ഥം ആരോചേസി. അഥ നം സത്ഥാ ‘‘ത്വമേവ പാനീയം പിവിത്വാ ഗന്ത്വാ ഇതരേപി പാനീയപിവനത്ഥായ ഇധേവ പേസേഹീ’’തി ആഹ. സോ തഥാ അകാസി. തേ ആഗന്ത്വാ പാനീയം പിവിംസു. സത്ഥാ തേ പക്കോസാപേത്വാ തേസം സപ്പായം ധമ്മകഥം കഥേത്വാ തേ അചലസദ്ധേ കത്വാ സരണേസു ച സീലേസു ച പതിട്ഠാപേസി. തേ സകാനി ഗേഹാനി ഗന്ത്വാ തമത്ഥം മാതാപിതൂനം ആരോചേസും. അഥ നേസം മാതാപിതരോ ‘‘പുത്തകാ നോ വിപന്നദിട്ഠികാ ജാതാ’’തി ദോമനസ്സപ്പത്താ പരിദേവിംസു. അഥ തേസം ഛേകാ സമ്ബഹുലാ പടിവിസ്സകാ മനുസ്സാ ആഗന്ത്വാ ദോമനസ്സവൂപസമനത്ഥായ ധമ്മം കഥയിംസു. തേ തേസം കഥം സുത്വാ ‘‘ഇമേ ദാരകേ സമണസ്സ ഗോതമസ്സേവ നിയ്യാദേസ്സാമാ’’തി മഹന്തേന ഞാതിഗണേന സദ്ധിം വിഹാരം നയിംസു. സത്ഥാ തേസം അജ്ഝാസയം ഓലോകേത്വാ ധമ്മം ദേസേന്തോ ഇമാ ഗാഥാ അഭാസി –

൩൧൮. ‘‘അവജ്ജേ വജ്ജമതിനോ, വജ്ജേ ചാവജ്ജദസ്സിനോ;

മിച്ഛാദിട്ഠിസമാദാനാ, സത്താ ഗച്ഛന്തി ദുഗ്ഗതിം.

൩൧൯. ‘‘വജ്ജഞ്ച വജ്ജതോ ഞത്വാ, അവജ്ജഞ്ച അവജ്ജതോ;

സമ്മാദിട്ഠിസമാദാനാ, സത്താ ഗച്ഛന്തി സുഗ്ഗതി’’ന്തി.

തത്ഥ അവജ്ജേതി ദസവത്ഥുകായ സമ്മാദിട്ഠിയാ, തസ്സാ ഉപനിസ്സയഭൂതേ ധമ്മേ ച. വജ്ജമതിനോതി വജ്ജം ഇദന്തി ഉപ്പന്നമതിനോ. ദസവത്ഥുകായ മിച്ഛാദിട്ഠിയാ പന തസ്സാ ഉപനിസ്സയഭൂതേ ധമ്മേ ച അവജ്ജദസ്സിനോ, ഏതിസ്സാ അവജ്ജം വജ്ജതോ വജ്ജഞ്ച അവജ്ജതോ ഞത്വാ ഗഹണസങ്ഖാതായ മിച്ഛാദിട്ഠിയാ സമാദിന്നത്താ മിച്ഛാദിട്ഠിസമാദാനാ സത്താ ദുഗ്ഗതിം ഗച്ഛന്തീതി അത്ഥോ. ദുതിയഗാഥായ വുത്തവിപരിയായേന അത്ഥോ വേദിതബ്ബോ.

ദേസനാവസാനേ സബ്ബേപി തേ തീസു സരണേസു പതിട്ഠായ അപരാപരം ധമ്മം സുണന്താ സോതാപത്തിഫലേ പതിട്ഠഹിംസൂതി.

തിത്ഥിയസാവകവത്ഥു നവമം.

നിരയവഗ്ഗവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.

ദ്വാവീസതിമോ വഗ്ഗോ.