൬. ഇസ്സാപകതിത്ഥിവത്ഥു

അകതന്തി ഇമം ധമ്മദേസനം സത്ഥാ ജേതവനേ വിഹരന്തോ അഞ്ഞതരം ഇസ്സാപകതം ഇത്ഥിം ആരബ്ഭ കഥേസി.

തസ്സാ കിര സാമികോ ഏകായ ഗേഹദാസിയാ സദ്ധിം സന്ഥവം അകാസി. സാ ഇസ്സാപകതാ തം ദാസിം ഹത്ഥപാദേസു ബന്ധിത്വാ തസ്സാ കണ്ണനാസം ഛിന്ദിത്വാ ഏകസ്മിം ഗുള്ഹഗബ്ഭേ പക്ഖിപിത്വാ ദ്വാരം പിദഹിത്വാ തസ്സ കമ്മസ്സ അത്തനാ കതഭാവം പടിച്ഛാദേതും ‘‘ഏഹി, അയ്യ, വിഹാരം ഗന്ത്വാ ധമ്മം സുണിസ്സാമാ’’തി സാമികം ആദായ വിഹാരം ഗന്ത്വാ ധമ്മം സുണന്തീ നിസീദി. അഥസ്സാ ആഗന്തുകഞാതകാ ഗേഹം ആഗന്ത്വാ ദ്വാരം വിവരിത്വാ തം വിപ്പകാരം ദിസ്വാ ദാസിം മോചയിംസു. സാ വിഹാരം ഗന്ത്വാ ചതുപരിസമജ്ഝേ ഠിതാ തമത്ഥം ദസബലസ്സ ആരോചേസി. സത്ഥാ തസ്സാ വചനം സുത്വാ ‘‘ദുച്ചരിതം നാമ ‘ഇദം മേ അഞ്ഞേ ന ജാനന്തീ’തി അപ്പമത്തകമ്പി ന കാതബ്ബം, അഞ്ഞസ്മിം അജാനന്തേപി സുചരിതമേവ കാതബ്ബം. പടിച്ഛാദേത്വാ കതമ്പി ഹി ദുച്ചരിതം നാമ പച്ഛാനുതാപം കരോതി, സുചരിതം പാമോജ്ജമേവ ജനേതീ’’തി വത്വാ ഇമം ഗാഥമാഹ –

൩൧൪. ‘‘അകതം ദുക്കടം സേയ്യോ, പച്ഛാ തപ്പതി ദുക്കടം;

കതഞ്ച സുകതം സേയ്യോ, യം കത്വാ നാനുതപ്പതീ’’തി.

തത്ഥ ദുക്കടന്തി സാവജ്ജം അപായസംവത്തനികം കമ്മം അകതമേവ സേയ്യോ വരം ഉത്തമം. പച്ഛാ തപ്പതീതി തഞ്ഹി അനുസ്സരിതാനുസ്സരിതകാലേ തപ്പതിയേവ. സുകതന്തി അനവജ്ജം പന സുഖദായകം സുഗതിസംവത്തനികമേവ കമ്മം കതം സേയ്യോ. യം കത്വാതി യം കമ്മം കത്വാ പച്ഛാ അനുസ്സരണകാലേ ന തപ്പതി നാനുതപ്പതി, സോമനസ്സജാതോവ ഹോതി, തം കമ്മം വരന്തി അത്ഥോ.

ദേസനാവസാനേ ഉപാസകോ ച സാ ച ഇത്ഥീ സോതാപത്തിഫലേ പതിട്ഠഹിംസു. തഞ്ച പന ദാസിം തത്ഥേവ ഭുജിസ്സം കത്വാ ധമ്മചാരിനിം കരിംസൂതി.

ഇസ്സാപകതിത്ഥിവത്ഥു ഛട്ഠം.