൫. ദുബ്ബചഭിക്ഖുവത്ഥു

കുസോ യഥാതി ഇമം ധമ്മദേസനം സത്ഥാ ജേതവനേ വിഹരന്തോ അഞ്ഞതരം ദുബ്ബചഭിക്ഖും ആരബ്ഭ കഥേസി.

ഏകോ കിര ഭിക്ഖു അസഞ്ചിച്ച ഏകം തിണം ഛിന്ദിത്വാ കുക്കുച്ചേ ഉപ്പന്നേ ഏകം ഭിക്ഖും ഉപസങ്കമിത്വാ, ‘‘ആവുസോ, യോ തിണം ഛിന്ദതി, തസ്സ കിം ഹോതീ’’തി തം അത്തനാ കതഭാവം ആരോചേത്വാ പുച്ഛി. അഥ നം ഇതരോ ‘‘ത്വം തിണസ്സ ഛിന്നകാരണാ കിഞ്ചി ഹോതീതി സഞ്ഞം കരോസി, ന ഏത്ഥ കിഞ്ചി ഹോതി, ദേസേത്വാ പന മുച്ചതീ’’തി വത്വാ സയമ്പി ഉഭോഹി ഹത്ഥേഹി തിണം ലുഞ്ചിത്വാ അഗ്ഗഹേസി. ഭിക്ഖൂ തം പവത്തിം സത്ഥു ആരോചേസും. സത്ഥാ തം ഭിക്ഖും അനേകപരിയായേന വിഗരഹിത്വാ ധമ്മം ദേസേന്തോ ഇമാ ഗാഥാ അഭാസി –

൩൧൧. ‘‘കുസോ യഥാ ദുഗ്ഗഹിതോ, ഹത്ഥമേവാനുകന്തതി;

സാമഞ്ഞം ദുപ്പരാമട്ഠം, നിരയായുപകഡ്ഢതി.

൩൧൨. ‘‘യം കിഞ്ചി സിഥിലം കമ്മം, സംകിലിട്ഠഞ്ച യം വതം;

സങ്കസ്സരം ബ്രഹ്മചരിയം, ന തം ഹോതി മഹപ്ഫലം.

൩൧൩. ‘‘കയിരാ ചേ കയിരാഥേനം, ദള്ഹമേനം പരക്കമേ;

സിഥിലോ ഹി പരിബ്ബാജോ, ഭിയ്യോ ആകിരതേ രജ’’ന്തി.

തത്ഥ കുസോതി യം കിഞ്ചി തിഖിണധാരം തിണം അന്തമസോ താലപണ്ണമ്പി, യഥാ സോ കുസോ യേന ദുഗ്ഗഹിതോ, തസ്സ ഹത്ഥം അനുകന്തതി ഫാലേതി, ഏവമേവ സമണധമ്മസങ്ഖാതം സാമഞ്ഞമ്പി ഖണ്ഡസീലാദിതായ ദുപ്പരാമട്ഠം നിരയായുപകഡ്ഢതി, നിരയേ നിബ്ബത്താപേതീതി അത്ഥോ. സിഥിലന്തി ഓലീയിത്വാ കരണേന സിഥിലഗാഹം കത്വാ കതം യംകിഞ്ചി കമ്മം. സംകിലിട്ഠന്തി വേസിയാദികേസു അഗോചരേസു ചരണേന സംകിലിട്ഠം. സങ്കസ്സരന്തി സങ്കാഹി സരിതബ്ബം, ഉപോസഥകിച്ചാദീസു അഞ്ഞതരകിച്ചേന സന്നിപതിതമ്പി സങ്ഘം ദിസ്വാ ‘‘അദ്ധാ ഇമേ മമ ചരിയം ഞത്വാ മം ഉക്ഖിപിതുകാമാവ സന്നിപതിതാ’’തി ഏവം അത്തനോ ആസങ്കാഹി സരിതം ഉസ്സങ്കിതം പരിസങ്കിതം. ന തം ഹോതീതി തം ഏവരൂപം സമണധമ്മസങ്ഖാതം ബ്രഹ്മചരിയം തസ്സ പുഗ്ഗലസ്സ മഹപ്ഫലം ന ഹോതി, തസ്സ മഹപ്ഫലാഭാവേനേവ ഭിക്ഖദായകാനമ്പിസ്സ ന മഹപ്ഫലം ഹോതീതി അത്ഥോ. കയിരാ ചേതി തസ്മാ യം കമ്മം കരേയ്യ, തം കരേയ്യാഥേവ. ദള്ഹമേനം പരക്കമേതി ഥിരകതമേവ കത്വാ അവത്തസമാദാനോ ഹുത്വാ ഏനം കയിരാ. പരിബ്ബാജോതി സിഥിലഭാവേന കതോ ഖണ്ഡാദിഭാവപ്പത്തോ സമണധമ്മോ. ഭിയ്യോ ആകിരതേ രജന്തി അബ്ഭന്തരേ വിജ്ജമാനം രാഗരജാദിം ഏവരൂപോ സമണധമ്മോ അപനേതും ന സക്കോതി, അഥ ഖോ തസ്സ ഉപരി അപരമ്പി രാഗരജാദിം ആകിരതീതി അത്ഥോ.

ദേസനാവസാനേ ബഹൂ സോതാപത്തിഫലാദീനി പാപുണിംസു, സോപി ഭിക്ഖു സംവരേ ഠത്വാ പച്ഛാ വിപസ്സനം വഡ്ഢേത്വാ അരഹത്തം പാപുണീതി.

ദുബ്ബചഭിക്ഖുവത്ഥു പഞ്ചമം.