൩. വഗ്ഗുമുദാതീരിയഭിക്ഖുവത്ഥു

സേയ്യോ അയോഗുളോതി ഇമം ധമ്മദേസനം സത്ഥാ വേസാലിം ഉപനിസ്സായ മഹാവനേ വിഹരന്തോ വഗ്ഗുമുദാതീരിയേ ഭിക്ഖൂ ആരബ്ഭ കഥേസി. വത്ഥു ഉത്തരിമനുസ്സധമ്മപാരാജികേ (പാരാ. ൧൯൩ ആദയോ) ആഗതമേവ.

തദാ ഹി സത്ഥാ തേ ഭിക്ഖൂ ‘‘കിം പന തുമ്ഹേ, ഭിക്ഖവേ, ഉദരസ്സത്ഥായ ഗിഹീനം അഞ്ഞമഞ്ഞസ്സ ഉത്തരിമനുസ്സധമ്മസ്സ വണ്ണം ഭാസിത്ഥാ’’തി വത്വാ തേഹി ‘‘ആമ, ഭന്തേ’’തി വുത്തേ തേ ഭിക്ഖൂ അനേകപരിയായേന ഗരഹിത്വാ ഇമം ഗാഥമാഹ –

൩൦൮. ‘‘സേയ്യോ അയോഗുളോ ഭുത്തോ, തത്തോ അഗ്ഗിസിഖൂപമോ;

യഞ്ചേ ഭുഞ്ജേയ്യ ദുസ്സീലോ, രട്ഠപിണ്ഡമസഞ്ഞതോ’’തി.

തത്ഥ യഞ്ചേ ഭുഞ്ജേയ്യാതി യം ദുസ്സീലോ നിസ്സീലപുഗ്ഗലോ കായാദീഹി അസഞ്ഞതോ രട്ഠവാസീഹി സദ്ധായ ദിന്നം രട്ഠപിണ്ഡം ‘‘സമണോമ്ഹീ’’തി പടിജാനന്തോ ഗഹേത്വാ ഭുഞ്ജേയ്യ, തത്തോ ആദിത്തോ അഗ്ഗിവണ്ണോ അയോഗുളോവ ഭുത്തോ സേയ്യോ സുന്ദരതരോ. കിം കാരണാ? തപ്പച്ചയാ ഹി ഏകോവ അത്തഭാവോ ഝായേയ്യ, ദുസ്സീലോ പന സദ്ധാദേയ്യം ഭുഞ്ജിത്വാ അനേകാനിപി ജാതിസതാനി നിരയേ പച്ചേയ്യാതി അത്ഥോ.

ദേസനാവസാനേ ബഹൂ സോതാപത്തിഫലാദീനി പാപുണിംസൂതി.

വഗ്ഗുമുദാതീരിയഭിക്ഖുവത്ഥു തതിയം.