൯. ഏകവിഹാരിത്ഥേരവത്ഥു

ഏകാസനന്തി ഇമം ധമ്മദേസനം സത്ഥാ ജേതവനേ വിഹരന്തോ ഏകവിഹാരിത്ഥേരം നാമ ആരബ്ഭ കഥേസി.

സോ കിര ഥേരോ ഏകകോവ സേയ്യം കപ്പേതി, ഏകകോവ നിസീദതി, ഏകകോവ ചങ്കമതി, ഏകകോവ തിട്ഠതീതി ചതുപരിസന്തരേ പാകടോ അഹോസി. അഥ നം ഭിക്ഖൂ, ‘‘ഭന്തേ, ഏവരൂപോ നാമായം ഥേരോ’’തി തഥാഗതസ്സാരോചേസും. സത്ഥാ ‘‘സാധു സാധൂ’’തി തസ്സ സാധുകാരം ദത്വാ ‘‘ഭിക്ഖുനാ നാമ പവിവിത്തേന ഭവിതബ്ബ’’ന്തി വിവേകേ ആനിസംസം കഥേത്വാ ഇമം ഗാഥമാഹ –

൩൦൫. ‘‘ഏകാസനം ഏകസേയ്യം, ഏകോ ചരമതന്ദിതോ;

ഏകോ ദമയമത്താനം, വനന്തേ രമിതോ സിയാ’’തി.

തത്ഥ ഏകാസനം ഏകസേയ്യന്തി ഭിക്ഖുസഹസ്സമജ്ഝേപി മൂലകമ്മട്ഠാനം അവിജഹിത്വാ തേനേവ മനസികാരേന നിസിന്നസ്സ ആസനം ഏകാസനം നാമ. ലോഹപാസാദസദിസേപി ച പാസാദേ ഭിക്ഖുസഹസ്സമജ്ഝേപി പഞ്ഞത്തേ വിചിത്രപച്ചത്ഥരണൂപധാനേ മഹാരഹേ സയനേ സതിം ഉപട്ഠപേത്വാ ദക്ഖിണേന പസ്സേന മൂലകമ്മട്ഠാനമനസികാരേന നിപന്നസ്സ ഭിക്ഖുനോ സേയ്യാ ഏകസേയ്യാ നാമ. ഏവരൂപം ഏകാസനഞ്ച ഏകസേയ്യഞ്ച ഭജേഥാതി അത്ഥോ. അതന്ദിതോതി ജങ്ഘബലം നിസ്സായ ജീവിതകപ്പനേന അകുസീതോ ഹുത്വാ സബ്ബീരിയാപഥേസു ഏകകോവ ചരന്തോതി അത്ഥോ. ഏകോ ദമയന്തി രത്തിട്ഠാനാദീസു കമ്മട്ഠാനം അനുയുഞ്ജിത്വാ മഗ്ഗഫലാധിഗമവസേന ഏകോവ ഹുത്വാ അത്താനം ദമേന്തോതി അത്ഥോ. വനന്തേ രമിതോ സിയാതി ഏവം അത്താനം ദമേന്തോ ഇത്ഥിപുരിസസദ്ദാദീഹി പവിവിത്തേ വനന്തേയേവ അഭിരമിതോ ഭവേയ്യ. ന ഹി സക്കാ ആകിണ്ണവിഹാരിനാ ഏവം അത്താനം ദമേതുന്തി അത്ഥോ.

ദേസനാവസാനേ ബഹൂ സോതാപത്തിഫലാദീനി പാപുണിംസു. തതോ പട്ഠായ മഹാജനോ ഏകവിഹാരികമേവ പത്ഥേസീതി.

ഏകവിഹാരിത്ഥേരവത്ഥു നവമം.

പകിണ്ണകവഗ്ഗവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.

ഏകവീസതിമോ വഗ്ഗോ.