൩. ഭദ്ദിയഭിക്ഖുവത്ഥു

യഞ്ഹി കിച്ചന്തി ഇമം ധമ്മദേസനം സത്ഥാ ഭദ്ദിയം നിസ്സായ ജാതിയാവനേ വിഹരന്തോ ഭദ്ദിയേ ഭിക്ഖൂ ആരബ്ഭ കഥേസി.

തേ കിര പാദുകമണ്ഡനേ ഉയ്യുത്താ അഹേസും. യഥാഹ – ‘‘തേന ഖോ പന സമയേന ഭദ്ദിയാ ഭിക്ഖൂ അനേകവിഹിതം പാദുകമണ്ഡനാനുയോഗമനുയുത്താ വിഹരന്തി, തിണപാദുകം കരോന്തിപി കാരാപേന്തിപി, മുഞ്ജപാദുകം കരോന്തിപി കാരാപേന്തിപി, പബ്ബജപാദുകം ഹിന്താലപാദുകം കമലപാദുകം കമ്ബലപാദുകം കരോന്തിപി കാരാപേന്തിപി, രിഞ്ചന്തി ഉദ്ദേസം പരിപുച്ഛം അധിസീലം അധിചിത്തം അധിപഞ്ഞ’’ന്തി (മഹാവ. ൨൫൧). ഭിക്ഖൂ തേസം തഥാകരണഭാവം ജാനിത്വാ ഉജ്ഝായിത്വാ സത്ഥു ആരോചേസും. സത്ഥാ തേ ഭിക്ഖൂ ഗരഹിത്വാ, ‘‘ഭിക്ഖവേ, തുമ്ഹേ അഞ്ഞേന കിച്ചേന ആഗതാ അഞ്ഞസ്മിംയേവ കിച്ചേ ഉയ്യുത്താ’’തി വത്വാ ധമ്മം ദേസേന്തോ ഇമാ ഗാഥാ അഭാസി –

൨൯൨. ‘‘യഞ്ഹി കിച്ചം അപവിദ്ധം, അകിച്ചം പന കരീയതി;

ഉന്നളാനം പമത്താനം, തേസം വഡ്ഢന്തി ആസവാ.

൨൯൩. ‘‘യേസഞ്ച സുസമാരദ്ധാ, നിച്ചം കായഗതാ സതി;

അകിച്ചം തേ ന സേവന്തി, കിച്ചേ സാതച്ചകാരിനോ;

സതാനം സമ്പജാനാനം, അത്ഥം ഗച്ഛന്തി ആസവാ’’തി.

തത്ഥ യഞ്ഹി കിച്ചന്തി ഭിക്ഖുനോ ഹി പബ്ബജിതകാലതോ പട്ഠായ അപരിമാണസീലക്ഖന്ധഗോപനം അരഞ്ഞാവാസോ ധുതങ്ഗപരിഹരണം ഭാവനാരാമതാതി ഏവമാദീനി കിച്ചം നാമ. ഇമേഹി പന യം അത്തനോ കിച്ചം, തം അപവിദ്ധം ഛഡ്ഡിതം. അകിച്ചന്തി ഭിക്ഖുനോ ഛത്തമണ്ഡനം ഉപാഹനമണ്ഡനം പാദുകപത്തഥാലകധമ്മകരണകായബന്ധനഅംസബദ്ധകമണ്ഡനം അകിച്ചം നാമ. യേഹി തം കയിരതി, തേസം മാനനളം ഉക്ഖിപിത്വാ ചരണേന ഉന്നളാനം സതിവോസ്സഗ്ഗേന പമത്താനം ചത്താരോ ആസവാ വഡ്ഢന്തീതി അത്ഥോ. സുസമാരദ്ധാതി സുപഗ്ഗഹിതാ. കായഗതാ സതീതി കായാനുപസ്സനാഭാവനാ. അകിച്ചന്തി തേ ഏതം ഛത്തമണ്ഡനാദികം അകിച്ചം ന സേവന്തി ന കരോന്തീതി അത്ഥോ. കിച്ചേതി പബ്ബജിതകാലതോ പട്ഠായ കത്തബ്ബേ അപരിമാണസീലക്ഖന്ധഗോപനാദികേ കരണീയേ. സാതച്ചകാരിനോതി സതതകാരിനോ അട്ഠിതകാരിനോ. തേസം സതിയാ അവിപ്പവാസേന സതാനം സാത്ഥകസമ്പജഞ്ഞം സപ്പായസമ്പജഞ്ഞം ഗോചരസമ്പജഞ്ഞം അസമ്മോഹസമ്പജഞ്ഞന്തി ചതൂഹി സമ്പജഞ്ഞേഹി സമ്പജാനാനം ചത്താരോപി ആസവാ അത്ഥം ഗച്ഛന്തി, പരിക്ഖയം അഭാവം ഗച്ഛന്തീതി അത്ഥോ.

ദേസനാവസാനേ തേ ഭിക്ഖൂ അരഹത്തേ പതിട്ഠഹിംസു, സമ്പത്താനമ്പി സാത്ഥികാ ധമ്മദേസനാ അഹോസീതി.

ഭദ്ദിയവത്ഥു തതിയം.